تصمیم بزرگ

دولت آمریکا گمان نمی‌کرد بعد از تلاش فراوانش برای وادار کردن حامد کرزای،‌ رئیس‌جمهور به قبول برگزاری دور دوم انتخابات افغانستان که بواسطه آن می‌توانست قدرت قانونی و مشروعیت دولت آینده افغانستان را افزایش دهد با کناره‌گیری عبدالله این چنین امیدها و رویاهایش از بین بروند. اولین ثمره کناره‌گیری عبدالله افزایش تردیدها نسبت به مشروعیت دولت افغانستان خواهد بود.

تقریبا 2 ماه طول کشید تا نهایتا افغان‌ها با وجود فراوانی اتهامات و شبهات نسبت به صحت انتخابات 20 اوت (29 مرداد) از نتایج آن آگاه شوند.

هر چند در ابتدا آرای 54 درصدی کرزای ریاست‌جمهوری او را مسلم کرده بود اما پس از این که در حدود یک میلیون از آرای کرزای مخدوش شناخته شده و باطل اعلام شد او صاحب 49 درصد آرا شد و این موجب شد تا او به رقابت دوباره با نزدیک ترین رقیب خود در دور دوم انتخابات تن دهد. عبدالله برگزاری دور دوم انتخابات را پس از یک درگیری و مناقشه شدید با آمریکا پذیرفت اما شرکتش در دور دوم انتخابات را مشروط به ایجاد تغییرات لازم در سیستم انتخابات کرده بود.

از جمله این شروط برکناری رئیس کمیسیون انتخابات بود که بوسیله رئیس جمهور تعیین شده بود که به نظر می‌رسید اقداماتی به طرفداری کرزای انجام داده است. کرزای از قبول این خواسته امتناع ورزید و همین مساله عبدالله را به کناره‌گیری بیشتر ترغیب کرد.

عبدالله با چشمانی اشکبار در میان صدها تن از طرفداران خود گفت: «من می‌خواستم نمونه‌ای برای انتخابات آینده افغانستان باشم. می‌خواهم به مردمی که در طول رای‌گیری دور اول زندگی‌شان را از دست داده‌اند، احترام بگذارم. می‌خواهم اجازه ندهم کسی از رای مردم سوء‌استفاده کند یا برای رسیدن به مقاصد خود از قدرت خود استفاده کند.»

بیشتر افغان‌ها اعتقاد دارند عبدالله شانس کمی برای پیروزی در انتخابات داشت. نه فقط بخاطر پتانسیل تقلب طرفداران کرزای در انتخابات بلکه حتی اگر انتخابات کاملا عادلانه و قانونی برگزار می‌شد عبدالله بدلیل عدم برخورداری از حمایت سیاسی کافی قادر به شکست کرزای نبود و همین مساله موجب شد تا طرفداران و حامیان عبدالله کناره‌گیری از انتخابات را تنها گزینه شرافتمندانه برای او بدانند. جوار شاه، جوانی 19 ساله و طرفدار عبدالله می‌گوید «استانداران و فرمانداران انتخابات را تحت تاثیر قرار می‌دهند و کمیسیون انتخابات نیز از کرزای حمایت می‌کند با توجه به این‌که کرزای با پیشنهادات عبدالله برای انتخابات سالم تر موافق نکرد بهترین گزینه برای عبدالله کناره‌گیری از انتخابات بود.»

عبدالله خود نیز بر این باور بود که او قادر به پیروزی در انتخابات نیست. جان دمپسی، از مشاورین کاخ سفید در امور خاورمیانه اعتقاد دارد عبدالله از کناره‌گیری خود در انتخابات به عنوان اهرمی علیه دولت جدید کرزای استفاده می‌کند تا بتواند بواسطه آن به مقاصد خود دست پیدا کند و شاید هم بتواند در دولت جدید افغانستان برای خود و دوستانش پست‌ها و مناصبی بدست آورد. با کناره‌گیری عبدالله از رقابت‌های انتخاباتی، او مردم افغانستان و جامعه بین‌المللی را از برگزاری دور دوم انتخابات که می‌توانست کابوسی امنیتی باشد و کشور را در یک برزخ سیاسی قرار دهد، رهایی بخشید. سنجر سهیل، سردبیر روزنامه بین‌المللی ساعت هشت افغانستان می‌گوید: کناره‌گیری عبدالله و لغو شدن انتخابات سابقه بدی بوجود می‌آورد که در انتخابات آینده می‌تواند اقدام به تقلب را بیشتر ترغیب کند. او می‌افزاید: دولت موظف به دفاع از دموکراسی است و باید کسانی را که مرتکب تقلب شده‌اند را دستگیر و مورد پیگرد قضایی قرار دهد و هراس من از این است که دولت چنین اقدامی انجام ندهد.

به هر حال عبدالله با هر قصد و نیتی که وارد انتخابات شده، استقرار دموکراسی یا اهرمی برای رسیدن به اهداف دیگر خود هم اکنون او تبدیل به سمبل خواست کشور شده است یعنی انتخابات عادلانه و دولت مشروع. عبدالله در بیانیه کناره‌گیری‌اش، سابقه دولت کرزای را بشدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و می‌گوید: «مردم افغانستان سزاوار بیش از این هستند و هیچ کس نمی‌تواند بگوید که بهترین را برای کشور انجام داده است.»

او همچنان در تلاش بود تا هوادارانش را از خشونت دور کند و آنها را بر خلاف گمانه‌زنی‌ها به شرکت در انتخابات تشویق کرد. اوخرسند است؛ چرا که او موفق شده کرزای را وادار به پذیرش وجود تقلب در دور اول کند و این خود گامی موثر در جهت استقرار دموکراسی و آگاهی مردم محسوب می‌شود.

مترجم: بهرام مرادیان
منبع: اشپیگل