داستان شب‌های بارانی

گویی جدال دائمی مسوولان شهری با باران تمامی ندارد، هرچند تجربه سال‌ها مبارزه میان این دو ثابت کرده که با‌وجود تمام اقدامات و وعده‌هایی که در جهت اطمینان‌بخشی به شهروندان به کار گرفته شده، همچنان در رقابت با معضل ترافیک شب‌های بارانی و آبگرفتگی‌های معابر و خیابان‌ها دچار مشکلیم.

با فرا رسیدن فصل سرما باز هم مشاهده شهروندانی که مدت‌ها در کنار خیابان به امید یافتن وسیله نقلیه به انتظار می‌ایستند، تاکسی‌هایی که فقط کلمه «دربست» را می‌شنوند، اتوبوس‌ها و واگن‌های مترو که از انبوه جمعیت در حال انفجارند و به همین دلیل در اکثر ایستگاه‌ها توقف نمی‌کنند، شهروندانی که عصبانیت و کلافگی خود را با بوق زدن‌های مداوم و ایجاد آلودگی صوتی تخلیه می‌کنند و عابران پیاده‌ای که با افتادن چرخ خودروها به داخل چاله‌های آلوده پر شده از آب باران سرتاپا خیس می‌شوند، صحنه تکراری روزها و شب‌های بارانی شهرمان خواهد شد.

انگار همین دیروز بود که از رفع تمام نقاط در معرض آبگرفتگی پایتخت خبر دادند، اگر این وعده درست از آب درمی‌آمد، امسال نباید در هیچ نقطه‌ای از شهر شاهد آبگرفتگی بودیم؛ اما واقعیت این طور نبود؛ چراکه چاله‌های کوچک و بزرگ پر شده از آب که با افتادن هرباره چرخ خودروها به داخل آن، آب آغشته با گل و لای را به رهگذران می‌‌پاشید، بیانگر این بود که معضل آبگرفتگی معابر و خیابان‌ها هنگام بارندگی همچنان به قوت خود باقی است.

در بارندگی شب‌های گذشته تقریبا اغلب بزرگراه‌های شریانی پایتخت همچون نیایش، یادگار امام، چمران، اشرفی اصفهانی، همت و... دچار آبگرفتگی شدیدی شده بودند.

به نظر می‌رسد بحران ترافیک پاییزی و آبگرفتگی‌های معابر و خیابان‌های شهر همچنان در دایره بسته مسوولیت‌های موجود در اداره کلانشهر تهران دور می‌زند و وعده بارندگی بدون آبگرفتگی‌ معابر شهر بتدریج می‌رود تا به رویایی دست‌نیافتنی برای شهروندان تبدیل شود.

پوران محمدی