جلیلوند در «عبور از پاییز» کم حرف شد

همین نکته یکی از دلایلی بود که به تماشای این سریال نشستم تا ببینم داستان از چه قرار است و سریال چه قصه‌ای را دنبال می‌کند که بازیگر نقش اصلی آن باید کم حرف باشد. سریال عبور از پاییز خوب شروع شد، همیشه خوب آغاز شدن‌ها نیاز به غافلگیری و داستانی عجیب و غریب ندارد گاهی با کمی‌خرج سلیقه می‌توان خوب شروع کرد؛ عبور از پاییز تصاویر خوبی دارد،در واقع تصویربردار آن هوشمندانه از رنگ و نور استفاده کرده است، فضای بارانی هم که برای سریال درنظر گرفته شده، به زیبا کردن کادرها و انتقال حس قصه کمک کرده است. دکوپاژ خوب است و نشان می‌دهد که کارگردان میزانسن‌ها را با دقت طراحی کرده و از همه مهم‌تر در سریال هیچ نشانی از دستپاچگی که گریبان بیشتر سریال‌های مناسبتی را می‌گیرد، نیست.

همه این ظرایف باعث می‌شود تا بیننده با دقت بیشتری داستان سریال را دنبال کند و سر فرصت به شخصیت‌ها نزدیک شود؛ چون در شخصیت‌پردازی این سریال هم از شتاب‌زدگی خبری نیست. بازیگران خوب انتخاب شده‌اند، هر چند بهتر از این هم می‌توانستند گزینش شوند تا بازیگران مقابل هم بهتر بتوانند ایفای نقش کنند. چنگیز جلیلوند را برای اولین بار است که در یک سریال تلویزیونی می‌بینیم، او بنا بر شخصیتی که برایش در نظر گرفته شده کم حرف می‌زند به همین دلیل مخاطب به مرور با او ارتباط برقرار می‌کند و بعد از دیدن چند قسمت از سریال است که شروع به جستجو در اطراف خود می‌کند تا آدم‌های شبیه او را پیدا کند و در این جستجو حتما موفق هم می‌شود. بازیگر نقش لعیا (هانیه بساتینی) هم از بازیگران تازه کاراست اما او هم در این سریال خوب ظاهر شده ،بیان او خوب است و بساتینی از این فن آگاهانه استفاده کرده است.امیر آقایی و میرطاهر مظلومی‌هم در مجموع بازیگران سریال عبور از پاییز خوب جا گرفته‌اند. بعد از ارتباط برقرار کردن با سریال عبور از پاییز، تا آخر ماه رمضان وقت است تا با قصه زندگی شخصیت‌های این سریال همراه شد، شخصیت‌هایی که همه در زیر سایه امپراتور قرار گرفته‌اند؛ امپراتوری که بیشتر زندگی او در‌ هاله‌ای از ابهام است و همین ابهام سریال عبور از پاییز را دیدنی کرده است.