من عاشق زیست شناسی بودم

با گرفتن این عنوان جدید دکترا چه احساسی دارید؟

عالی عالی. این افتخاری است که می‌تواند والدین یک پسر را بسیار خوشحال کند و من هم می‌توانم مطمئن باشم که پدر و مادرم باید دراین لحظه واقعا احساس غرور کنند.

برخی از بازیگران دیگر هندی مثل شلیپا شتی، آکشی کمار و آی.آر رحمان هم دکترای افتخاری از انگلستان دریافت کره‌اند. فکر می‌کنی که دیر این مدرک را دریافت کرده‌ای؟

هر کسی چیزی را به دست می‌آورد که شایستگی‌اش را داشته باشد و.... من واقعا از زندگی ای که پشت سر گذاشته ام و کارهایی که در این زندگی انجام داده‌ام احساس رضایت و شادی می‌کنم و همیشه به دستاوردهای همکارانم هم احترام می‌گذارم.

فکر می‌کنی ارزش یک دکترای افتخاری بیشتر است یا همه جوایز هنری که در طول فعالیت‌هایت بازیگری‌ گرفتی؟

فکر می‌کنم مسیری که دارم طی می‌کنم خط پایان ندارد. از نظر من هیچ چیزی وجود ندارد که از نظر استاندارد بهترین چیز باشد. این مدرک دکترا واقعا شادی بخش است و مایه سرافرازی من و خانواده‌ام همان‌طور که بقیه جایزه‌ها هم همینطورند. اما این که این رفتن‌ها پایانی ندارد بیش از هر چیز مایه شادی من می‌شود.

در یک مصاحبه دیگر گفته بودی که می‌خواهی از این جایزه برای آموزش بچه‌های محروم استفاده کنی. چطور می‌خواهی این کار را انجام بدهی؟

قبل از هر چیز لازم است که چنین فکری داشته باشی و با همین فکرها ببینی که زندگی ات چقدر معنادارتر می‌شود، بعد باید همه تلاشت را در راهی که این افکار را عملی کند هدایت کنی. طرح‌ها و راه‌هایی که باید پیدا کنی پس از این پیدا می‌شوند. هنوز زود است که دقیقا بگویم که از چه سیستم یا روندی می‌خواهم به این افکار دست پیدا کنم، اما همه سعی‌ام را می‌کنم که محیطی در دفتر کارم ایجاد کنم که مردم را تشویق به این کند که به بچه‌ها مخصوصا دختر بچه‌های کوچولو کمک کنند تا درس بخوانند و این کار را با نشان دادن به بقیه تا آنجا که امکان‌پذیر باشد، انجام می‌دهم.

در مدرسه از چه درس‌هایی بیشتر از همه خوشت می‌آمد و از چه درس‌هایی متنفر بودی؟

زیست شناسی درس محبوب من بود، از زبان انگلیسی و خواندن شکسپیر هم لذت می‌بردم، اما ریاضیات وحشتناک بود و من همیشه با آن گرفتاری داشتم. در فیزیک، شیمی و اقتصاد هم خیلی خوب بودم.

دانش واقعی به نظر شما چه معنایی دارد؟

باور به این که هر چه بیشتر یاد بگیری بیشتر می‌دانی و هر چه بیشتر بدانی بیشتر فراموش می‌کنی، هر چه بیشتر فراموش کنی کمترمی‌دانی، هر چه کم تر بدانی کمتر فراموش می‌کنی، هر چه کمتر فراموش کنی بیشتر به خاطر می‌آوری، هر چه بیشتر به خاطر بیاوری بیشتر می‌دانی... و این چرخه به نظر من همینطور ادامه دارد. هیچ پایانی برای جستجو و دانش به معنی مطلق آن وجود ندارد. دانش حقیقی دست نیافتنی است، غیرقابل دسترس است، غیرقابل درک است... درست مثل زندگی. اما ما زندگی می‌کنیم دقیقا آنطور که مجبوریم زندگی کنیم و در زندگی خود تلاش می‌کنیم دانشی را به دست بیاوریم که بدون آن نمی‌دانیم چطور باید این مسیر را طی کنیم.