تنها قمری که اتمسفر دارد

تا دو ، سه سال پیش ، زحل با داشتن 18قمر نامگذاری شده ، بیشترین تعداد اقمار را در منظومه شمسی داشت ؛ اما امروز این مقام به مشتری رسیده است

کد خبر: ۲۵۴۱۹

(با 52قمر) ، هر چند اگر بخواهیم اجرام موجود در حلقه های زحل را (که آنها هم دور زحل می چرخند) به حساب آوریم ، هیچ جرم دیگری به پای زحل نمی رسد. امروزه زحل با داشتن حدود 40قمر در مقام دومین خانواده پرجمعیت منظومه شمسی قرار دارد. در میان این قمرها، تاتیان از همه مشهورتر است . این قمر را با یک تلسکوپ کوچک یا دوربین 2چشمی متوسط هم می توان بسادگی مشاهده کرد که هر 16روز ، زحل را دور می زند. فاصله متوسط تاتیان تا مرکز زحل بیش از یک میلیون و 200هزار کیلومتر است . از داخل تلسکوپ به نظر می رسد که فاصله زحل با تاتیان ، 4برابر قطر حلقه های زحل باشد. تاتیان 5150کیلومتر قطر دارد و از این نظر بزرگترین قمر منظومه زحل و دومین قمر بزرگ مشتری است . چگالی این قمر 9/1 برابر چالی آب است و نشان می دهد در ساختار داخلی آن از یک هسته سنگی و یک جبه که احتمالا از یخهای آب ، آمونیاک و متان تشکیل شده است ، وجود دارد. اما تاتیان ، تنها قمری است که جو درست و حسابی دارد. بیشتر این جو از نیتروژن تشکیل شده است و مقادیر کمی هیدروژن و آرگون نیز یافت می شود. فشار هوا در سطح تاتیان 6/1 برابر فشار هوا در سطح دریاست و از این نظر، دومین مقام را پس از زهره داراست . تاتیان ابر هم دارد. تا ارتفاع 10کیلومتری از سطح تاتیان ، ابرهایی از جنس متان فشرده وجود دارند؛ ولی اگر تا چند صدکیلومتر ارتفاع بگیریم ، مه قرمزرنگی از ملکول های آلی ترکیبی (هیدروکربن ها) وجود دارد. با وجود آن که مقدار این ملکول های آلی زیاد است ، اما حیات نمی توانسته در سطح این قمر رشد کند. دلیل آن هم سرمای شدید سطح تاتیان است . دما در آنجا -180سانتی گراد است . دانشمندان از این موضوع که سطح تاتیان تا بدین حد سرد است ، بسیار خوشحالند. چرا؛ این سرمای زیاد، ملکول های آلی را پایدار نگه می دارد، در نتیجه به احتمال خیلی زیاد، در سطح تاتیان گنجینه ای چندمیلیارد ساله از مواد آلی در طول تاریخ منظومه شمسی وجود دارد. دانشمندان امیدوارند با فرود کاوشگر هونیگس (که همواره با فضاپیمای کاسینی در حال نزدیک شدن به زحل است) به سطح تاتیان ، اطلاعات ذی قیمتی درباره گذشته جو این قمر و در نتیجه جو زمین به دست آورند.