طلایه‌دار شهدای محراب

2 سال بعد جهت تحصیل در حوزه علمیه قم به این شهر مشرف شد و در  محضر آیات عظام مرحوم آیت‌الله سیدمحمد خوانساری، مرحوم آیت‌الله سیدمحمد حجت کوه‌کمره‌ای، مرحوم آیت‌الله صدر و نیز مرحوم آیت‌الله بروجردی و آیت‌الله گلپایگانی کسب فیض کرد. بهره‌گیری از محضر امام خمینی(ره)‌ نیز در همین زمان برای شهید قاضی اتفاق افتاد. او که در آن سال‌ها تحصیلات حوزوی را در اولویت کارهای خود می‌دید، در سال 1369 هجری قمری از قم به نجف عزیمت کرد و نزد علمای برجسته نجف ازجمله مرحوم آیت‌الله حکیم عبدالحسین رشتی، میرزا باقر زنجانی و بجنوردی به کسب علوم دینی پرداخت.

تلاش‌های علمی شهید آیت‌الله قاضی طباطبایی مانعی در مقابل فعالیت‌های سیاسی او ایجاد نکرد و او همزمان با شدت گرفتن مبارزات نهضت اسلامی در سال‌های 41 و 42 یکی از رهبران و پایه‌های نهضت در آذربایجان بود که در جریان همین مبارزات دستگیر و در زندان قزل‌قلعه تهران زندانی شد. اتهام آیت‌الله شهید قاضی در آن زمان این بود که در جریان یکی از سخنرانی‌های خود نام امام را به عظمت و عزت بر زبان آورد و به همین جرم به مدت 6 ماه به بافق کرمان تبعید شد و به دنبال آن نیز 6 ماه دیگر را در زنجان در تبعید به سر برد. در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی نیز محور مبارزه در آذربایجان شرقی و مرکز مبارزات، مسجد شعبان بود که شهید قاضی طباطبایی، امامت آنجا را عهده‌دار بود و او  جزو اولین کسانی بود که در آذربایجان اعلامیه خلع شاه از سلطنت را امضا کرد. مرحوم شهید قاضی طباطبایی بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب از طرف امام به سمت امام جمعه تبریز منصوب شد و اولین نماز جمعه را در این شهر بزرگ برپا کرد.

شهید قاضی علاوه بر فعالیت سیاسی  به دلیل جایگاه علمی و تسلطی که به زبان عربی داشت مقالاتی به زبان عربی برای مجلات کشورهای عربی می‌نگاشت و مقالات زیادی از ایشان در مجلات مصر چاپ شده است. همچنین آثار باارزشی از ایشان به یادگار مانده است.

آیت‌الله شهید قاضی طباطبایی که امامت جمعه شهر تبریز را بر عهده داشت در دهم آبان 1358 مصادف با عید سعید قربان، نماز عید را اقامه کرد. وی در خطبه نماز با اشاره به تهدیداتی که از سوی  ضدانقلاب می‌شد گفت: مرا تهدید به قتل می‌کنند، من از شهادت نمی‌ترسم و آماده‌ام و از خدا می‌خواهم.

در همان روز، بعد از اقامه نماز مغرب و عشا در راه مراجعت به منزل توسط یکی از اعضای گروهک فرقان در خیابان مورد حمله قرار گرفت و به شهادت رسید و نامش به عنوان اولین شهید محراب در کنار نام شهدای انقلاب اسلامی به ثبت رسید.