آسیب‌های روانی نتایج کنکور

شاید همان روزها بود که یکی از همین معترضان به نام «صلاح‌الدین صالحی» به روزنامه جام‌جم پناه آورد و از فشار روانی همشهریان و نزدیکان خود پس از پخش گزارش خبر داد و این که معترضان با گرد کردن رتبه‌های خود تنها قصد مطالبه حقشان را داشتند. ولی مسوولان سازمان سنجش دقیقا سراغ رتبه‌ها عنوان شده رفته و در نتیجه صاحب رتبه‌ها را به اشتباه متهم کرده‌اند.

به هر حال این روزها دیگر کسی به احقاق حق جمعیتی که رتبه‌های خود را گرد کردند و بعد نادیده گرفته شدند، کاری ندارد و کسی از طرح بومی‌گزینی اشکالی نمی‌گیرد؛ حتی کسی نمی‌پرسد دانشجویی مثل صلاح‌الدین جوان با رتبه 3 رقمی چرا نباید در رشته مورد علاقه‌اش که فقط در دانشگاه‌های تهران و نه شهرستان سنندج وجود دارد، تحصیل کند. این روزها آنچه محل مناقشه است، اعلام زمان افزایش ظرفیت دانشگاه‌هاست.

 طرحی که کورسوی امید بسیاری از داوطلبان ممتاز کنکور است. این مناقشه تا آنجا پیش رفته که ابتدا سازمان سنجش برای اجرای آن 2 ماه وقت می‌خواهد و مسوولان وزارت علوم با دلخوری از آن یاد می‌کنند و روسای دانشگاه‌ها آن را غیرعملی می‌خوانند، اما در چند روز اخیر با دستور مستقیم رئیس‌جمهور باز هم غائله می‌‌خوابد و مناقشه به زمان اعلام نتایج افزایش ظرفیت دانشگاه‌های ممتاز و مادر منتقل می‌شود. هر چند ابتدا مدیرکل روابط عمومی وزارت علوم 3 هفته دیگر را زمان اعلام نتایج می‌خواند، ولی روز بعد قائم مقام وزیر علوم در واکنش به اظهارات او، وجود هرگونه ضرب‌‌الاجل را برای اعلام نتایج انکار می‌کند.

بالاخره اعلام اسامی تکمیل ظرفیت کنکور به نیمه اول آذر انتقال یافته است. شاید فردا مسوول دیگری زمان را به روز بعد موکول کند، هرچه هست 2 تا 3 هفته زمان آنقدر ناچیز است که وزارت علوم می‌تواند روز دقیق و حتی ساعت اعلام نتایج را هم مشخص کند. چرا کنکور امسال به چنین سرنوشتی دچار شد؛ جالب این که با تمام آسیب‌های موجود همه سازمان‌های مسوول مدعی‌اند هیچ اشتباهی رخ نداده، تنها جمعیت بیش از 1500 نفری داوطلبان ممتازند که هر روز با اطلاعات قطره‌ای و مبهم مسوولان سنجش و وزارت علوم، برنامه زندگیشان تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.