روابط عمومی بدون بازنشستگی

دانش‌آموختگان روزنامه‌نگاری و روابط عمومی در حوزه کار حرفه‌ای، وارد رابطه‌ای پیوسته با یکدیگر می‌شوند که سال‌هاست در میانه شفافیت و تیرگی، تلخکامی و شادکامی و بدبینی و خوشبینی در نوسان است و هوشنگ عباس‌زاده سال‌هاست که به این دانش‌آموختگان  که بسیاری از آنان در سطوح عالی مدیریت سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها و شرکت‌های بزرگ خصوصی فعال بوده و هستند  می‌گوید که «همیشه حق با مشتری است و این شما هستید که در قضاوت افکار عمومی از عملکرد سازمان موثرید.»

او البته بزرگ‌ترین ظلم به حرفه روابط عمومی را درکی نادرست و متاسفانه فراگیر می‌داند که معتقد است روابط عمومی باید ضعف‌های سازمان را بپوشاند و نقاط قوت را برجسته کند.

هوشنگ عباس‌زاده می‌گوید: افرادی که به عنوان کارشناس یا مدیر روابط عمومی در این حرفه مشغول کارمی‌شوند، خود را باور کنند و بدانند روابط عمومی یک رسالت است نه یک شغل و ماموریت و وظیفه معمولی. از طریق روابط عمومی می‌توان پلی مطمئن بین یک سازمان و موسسه و مخاطبان عام و خاص ایجاد کرد.

وی معتقد است: با این که بیش از 50 سال از تاسیس واحدهای روابط عمومی می‌گذرد؛ اما هنوز واحدهای روابط عمومی، دوران ابتدایی خود را می‌گذراند و به بلوغ کامل نرسیده و نهادینه نشده است.  او همچنان گله دارد که مسوولان وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها از مدیران روابط عمومی خود، حرف‌شنوی ندارند.

امروز استاد هوشنگ عباس‌زاده بازنشسته می‌شود و دانشجویان قدیمی و جدید این استاد، به همین مناسبت، مراسمی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار کرده‌‌اند. عبا‌س‌زاده در سال 1330 در شهر مشهد به دنیا آمد. سال 1350 به عنوان دانشجوی روابط عمومی در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی مشغول به تحصیل شد و پس از تکمیل تحصیلات عالی در رشته مطالعات رفتاری دانشگاه ایالتی اوکلاهامای آمریکا، از اواخر سال 1356 در دانشکده علوم ارتباطات مشغول به تدریس شد. او از استادانی چون دکتر حمید نطقی و دکتر کاظم معتمدنژاد، دانش ‌آموخته  و این دانش را به بیش از 1500 دانشجوی رشته روابط عمومی و روزنامه‌‌نگاری منتقل کرده است.

اگرچه امروز مراسم بازنشستگی این استاد برگزار می‌شود، اما او می‌‌گوید: با توجه به این که زود بازنشسته شده‌ام، سعی می‌کنم به عنوان یک معلم، مسوولیت آموزشی و پژوهشی خود را در رشته روابط عمومی ادامه دهم.