درس شیرین و به یادماندنی استاد

 چقدر با زنده یاد فخیمی آشنا بودید؟

من افتخار داشتم که سال 56 در مدرسه عالی سینما و تلویزیون (دانشکده صداوسیمای فعلی) ‌  شاگردش باشم. آن موقع سیستم خاصی بود و یک ترم کامل را با یک استاد می‌گذراندیم. من هم ترم آخر را با ایشان گذراندم.

 تدریس ایشان چه ویژگی‌ای داشت؟

ایشان یکی از استادان بسیار خوب ما بود. خیلی کم تدریس می‌کرد، ولی در دوره‌هایی که تدریس داشت، یکی از دلسوزترین‌ها به شمار می‌آمد. خیلی مبادی آداب، مودب و دقیق بود. یکی از ویژگی‌هایش این بود که در هر کاری وارد می‌شد، آن کار تشخص پیدا می‌کرد و طبعا وارد هر کاری هم نمی‌شد. در کارنامه‌اش همکاری با فیلمسازان بزرگی مثل بیضایی و تقوایی ثبت شده و یکی از بزرگ‌ترین کارهایش هم «ناخدا خورشید» است.

 این رابطه استاد و شاگردی به همکاری نرسید؟

خیر، ولی خیلی علاقه داشت شاگردانش در کارهای عملی حضور داشته باشند. آن موقع خودش سریال «هزاردستان» زنده یاد حاتمی را کار می‌کرد. برای همین من هم چندبار رفتم پشت‌صحنه این سریال تا از نزدیک شیوه کارش را ببینم. یکی از به یاد ماندنی‌ترین کارهایش بخش‌های داخلی هزاردستان بود که نورپردازی‌های دقیق و کادرهای خیلی خوبی داشت و باعث شد این کار یکی از مجموعه‌های به یادماندنی سینما و تلویزیون ما باشد.

 به نظر شما این برتری در کار، از کجا ناشی می‌شد؟

نکته‌ای که باعث می‌شود خودم را مدیون ایشان بدانم این است که مدام می‌گفت سینما یک کار جمعی است و کار فیلمبردار باید در خدمت فیلم باشد و درست نیست فقط به خودش فکر کند. این تفکر در اکثر کارهایش هم مشهود بود. درک خوبی از سینما و فیلمنامه داشت و به کسانی که در این حوزه کار فاخر انجام می‌دادند، احترام می‌گذاشت. روی هم رفته در کارش با کادربندی، انتخاب لنز و نورپردازی مناسب به فضای کار کمک می‌کرد.

‌ دوران تحصیل معمولا پر از خاطرات ریز و درشت است. الان چه خاطره تلخ یا شیرینی از تدریس ایشان یادتان می‌آید؟

مثلا یکی این که چندبار موقع ارزیابی، از کارم تعریف می‌کرد، ولی به من نمره متوسط می‌داد. خودم اعتراضی نمی‌کردم، اما وقتی بچه‌ها دلیلش را می‌پرسیدند، می‌گفت فیلمبرداری خوب انجام شده، ولی در خدمت موضوع فیلم نیست. برای همین مجبورم نمره پایین‌تری بدهم. این یکی از بهترین درس‌هایی است که از ایشان آموختم.

به نظرم سینمای ایران یکی از شاخص‌ترین فیلمبردارهایش را از دست داد. ما باید امیدوار باشیم که جوان‌های امروز همه تیزبینی و ظرفیتشان را به کار ببندند تا جای خالی او پر شود.