لیزر به کمک مصدومان قطع نخاع می آید

حتما در مورد مصدومیت خطرناک قطع نخاع شنیده اید و یا با این مصدومان برخورد داشته اید این افراد تا آخر عمر قادر به حرکت دادن

کد خبر: ۱۹۳۰۷

اعضای بدنشان نیستند ؛ اما حالا لیزر به کمک آنها آمده است . پزشکان و متخصصان با کمک لیزر عصبهای مصدوم را وادار به رشد در جهت مخصوصی می کنند و در مورد بیماران قطع نخاعی هم به نتایج خوبی رسیده اند. محققان نشان داده اند که اشعه لیزر قادر به هدایت اعصاب و رشد آنها در راستای خاصی است . این روش می تواند به اعصاب صدمه دیده کمک کند تا رشد کنند و یا این که به نحوی به قطعات الکترونیکی کاشته شده در اعصاب بچسبند و ارتباط خود را با سیستم عصبی بدن به دست بیاورند. این قطعات در قسمتهایی به کار می روند که اعصاب به هیچ وجه قادر به رشد نیستند و نقش پل را ایفا می کنند. مثلا در شبکیه و یا اندام مصنوعی نیز از این روش می توان استفاده کرد. ارلیخر و همکارانش در دانشگاه لیپزیک آلمان ، مشغول انجام این آزمایش ها هستند. وی می گوید: در آزمایش هایی که روی موشهای آزمایشگاهی انجام شد، سلولهای عصبی آنها روی صفحه شیشه ای به وسیله اشعه لیزر قرمز، در جهت خاصی رشد داده شد. آنها فکر می کنند که سلولها به طرف لکه نور ایجاد شده به وسیله لیزر حرکت می کنند. هر چند که این حرکت بسیار آرام صورت می گیرد. علاوه بر آن محققان گزارش داده اند که نور لیزر به سلولهای عصبی آسیبی نمی رساند. حتی اگر آنها را در مسیر زیگزاگی رشد بدهد. در حالت عادی ، سلولها علاقه ای به رشد در مسیرهای تیز ندارند و اگر تحت نیروی خاصی مجبور به این رشد شوند، سعی می کنند که شیب تیز مسیر خود را ملایم تر کنند. محققان در گذشته سعی کرده بودند که این سلولها را در کانالها و مسیرهای چسبنده خاصی هدایت کنند؛ ولی سلولها زمان رشد دیواره های ظریف کانال ها را تخریب می کردند و از مسیر خود خارج می شدند. برای ترمیم نخاع باید اعصاب در قسمت پارگی با همین روش در راستای رسیدن به هم هدایت شوند که موفقیت هایی در این زمینه نصیب محققان شده است . آنها با استفاده از کانال های لوله ای مانند پلاستیکی سعی کردند که 2سر این پارگی را به هم متصل کنند؛ البته هنوز به موفقیت کامل نرسیده اند. به عبارتی در بیمارانی که دچار فلج هستند؛ هنوز نتوانسته اند اتصال به اندازه کافی محکم را ایجاد کنند؛ ولی تحقیقاتشان نشان داده در مورد مصدومیت های عمیق استفاده از فیبر نوری کمک شایانی به آنها می کند. سلولهای عصبی به وسیله ازدیاد لامیلیپودیوم رشد می کنند. تارهای چسبنده پروتئین اکتین لاملیپودیوم را به جلو هل می دهند. این تارها زمانی که قطره های اکتین به آن اضافه می شود، رشد می کنند. این مراحل پلیمراسیون باعث تحریک غشائ سلول و در نتیجه رشد آن می شود. روش مذکور روش طبیعی رشد سلول عصبی است ؛ اما یکی از راههای مصنوعی رشد سلول عصبی فشردن نوک لاملیپودیوم به وسیله یک انبرک اپتیکی است و مرحله بعد کشیدن آن می باشد؛ البته این عمل بسادگی می تواند باعث پارگی سلول شود. لیزرها بعد از دهه 80برای ازدیاد ذرات میکروسکوپی به کار برده می شدند و بعضی به عنوان انبرک ، ذرات را به دام می انداختند و آنها را به جهت خاصی می کشیدند. تیم ارلیخر نیز از لیزر همین استفاده را می کنند. آنها به وسیله لیزر یک لکه نور ایجاد می کنند که این لکه غیرهم کانونی شده است که این تله مبهم و تار باعث همپوشانی نوک لاملیپودیوم می شود. زمانی که آنها اشعه را به آرامی حرکت بدهند، نوک سلول آن را دنبال می کند. سپس با تعیین مسیر نور متخصصان قادر به هدایت نوک سلول می شوند. آنها در تمامی زاویه ها تا 90درجه آزادی انتخاب مسیر دارند. بنا به گفته اعضای تیم تحقیقاتی نور لیزر باعث شد لاملیپودیوم با سرعتی 5برابر حالت عادی رشد کند؛ البته آنها در مورد علت این اثر خاص که لیزر روی سلول می گذارد، چیزی نمی دانند؛ ولی یکی از حدسهایشان این است که نور لیزر باعث تحریک و هدایت ملکول های آکتین می شود و آنها باعث تسریع رشد تارها می شوند. این نتایج راه را برای معالجه مصدومیت قطع نخاع عمیق باز کرده است . در هر صورت فناوری علاوه بر تمام مضراتش در علم پزشکی کمک شایانی به بشر کرده است .