سلامت جامعه را به بازی نگیرید

بدنبال درج خبری در هفته گذشته که از قتل دلخراش پدری به دست فرزند بیمار روانی وی خبر می داد یادداشتی برای روزنامه ارسال شد که از نظر می گذرد

کد خبر: ۱۷۶۷۵

:
روزنامه جام جم روز پنجشنبه گذشته خبری را تحت عنوان «بیمار روانی ، پدرش را با کراوات دار زد» به چاپ رساند که ضمن تایید نظر حجت الاسلام حسینی کوه کمره ای قاضی محترم ، نکات زیر را نیز به عنوان یک روانپزشک عضو هیات علمی دانشگاه که سالها در زمینه بیماری های روانی به کار پژوهش و آموزش مشغول بوده ام ، لازم می دانم ذکر کنم . گرچه مشکلات ناشی از اختلالات شدید روانی (روانپریشی ها) که پرخاشگری و بزهکاری - از جمله جنایات هولناک - از جمله آنهاست ، واضح است ؛ لیکن معضل این بیماران عملا حل ناشده مانده است . برحسب برآوردها، فقط حدود 250هزار بیمار اسکیزوفرنیک در ایران وجود دارد که هر سال نزدیک به 20هزار نفر به آنان اضافه می شوند. تشخیص سریع و درمان فوری این بیماران می تواند از طولانی شدن سیر بیماری و به اصطلاح مزمن شدن آن به میزان زیادی بکاهد. دستکم یک پنجم این بیماران نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند. استفاده از داروهای جدید ضد روانپریشی موسوم به داروهای آتیپیک نیز در خصوص بیماران مقاوم به درمان ، مفید است . بنابراین کوشش باید معطوف به شناخت سریع و درمان فوری این بیماران باشد که منوط است به وجود درمانگاه ها و بخشهای روانپزشکی در بیمارستان های عمومی سراسر کشور و استفاده از داروهای نوین . متاسفانه برنامه های جاری در کشور با دانش نوین پزشکی به هیچ وجه سازگار نیست و تحت عنوان «ساماندهی بیماران روانی مزمن » که آن هم به عهده سازمان بهزیستی گذاشته است ، کاری به تشخیص و درمان سریع روانپریشی ها ندارند ؛ بلکه پس از آن که بیمار با پشت سر گذاشتن مراحل شدید و خطرناک و آسیب به خود و اطرافیان و جامعه ، به صورت درمان ناپذیر درآمد، تازه به فکر نگهداری او می افتند. در روانپزشکی امروز، صحبت از تقسیم بندی بیماران به حاد و مزمن نیست و آن را غیر علمی و غیر اخلاقی می دانند ؛ اما متاسفانه در کشور ما تحت عنوان طرح ساماندهی و با صرف بودجه کلان از منابع محدود مالی کشور، سعی در ترویج یک روش کهنه و غیرانسانی و نامطلوب دارند، یعنی عوض پیشگیری و درمان سریع روان پریشی ها و انسجام بیماران روانی با سایر بیماران و با جامعه ، کوشیده می شود این بیماران جداسازی و نگهداری و نه درمان علمی شوند؛ در حالی که عقل سلیم تایید می کند راه مناسب ، پیشگیری و درمان بیماران است تا به صورت مزمن و درمان ناپذیر درنیایند. امید است وزیر محترم بهداشت و رئیسان دانشگاه های علوم پزشکی به این امر مهم توجه کنند و مانع شوند طرح واپسگرایانه و غیرعلمی ساماندهی بیماران روانی مزمن باعث نفی حقوق انسانی بیماران و اتلاف میلیاردها تومان بودجه شود؛ بلکه منابع انسانی و مالی در مسیر درست یعنی پیشگیری و درمان و توانبخشی صرف گردد تا دیگر ناظر خبرهای مکرر حاکی از رنج بیماران و خانواده آنان و جامعه و جنایات هولناک ، اما بدون قصد و نیت مجرمانه توسط آنان نباشیم.