در ستایش سهراب؛ آرام و بی‌گلایه!

جام جم آنلاین – اگر ادعا کنیم که استقلال زمین تا آسمان با فصل‌های گذشته تفاوت دارد کمی اغراق شده است، اما به هرحال سهراب بختیاری زاده موفق شده در همین مدت کوتاه تاثیرگذاری شگفت انگیزی از خود نشان بدهد. استقلال با سهراب متفاوت‌تر از گذشته است، به خصوص از لحاظ بازی. 
سهراب هم خودش متفاوت است و هم استقلال را متفاوت کرده، مردی که با تکیه بر اصول فوتبال و بدون هیاهو‌های معمول نیمکت‌های فوتبال ایران تلاش می‌کند آبی‌ها را به جایگاه واقعی‌شان نزدیک کند.
یکی از ویژگی‌های قابل توجه استقلال در دوره مربیگری سهراب بختیاری‌زاده، تلاش برای اجرای فوتبال بر اساس اصول مشخص است. تیم او در دفاع به دنبال حفظ فاصله مناسب میان خطوط و ایجاد انسجام در ساختار تیمی است و هنگام حمله نیز سعی می‌کند با گردش توپ و استفاده از فضا‌های خالی به دروازه حریف نزدیک شود.
سهراب به خوبی می‌داند که برای موفقیت در فوتبال امروز نمی‌توان تنها به خلاقیت فردی ستاره‌ها تکیه کرد. استقلال باید در تمام نقاط زمین وظایف مشخصی داشته باشد. از نحوه پرس کردن و بازپس‌گیری توپ گرفته تا انتقال سریع از دفاع به حمله و استفاده از بازیکنان کناری.
در بازی‌های اخیر استقلال نیز می‌توان نشانه‌هایی از این تفکر را مشاهده کرد. استفاده از قابلیت‌های فنی ماشاریپوف در طراحی حملات، بهره‌گیری از سرعت آسانی در کناره‌ها و تلاش برای ایجاد تعادل میان فاز دفاعی و هجومی از جمله مواردی است که به تیم کمک می‌کند فوتبال منسجم‌تری ارائه دهد.
البته استقلال همچنان برای رسیدن به ثبات کامل نیاز به زمان و اصلاح برخی ایراد‌های فنی دارد، اما نکته امیدوارکننده این است که تیم از یک چارچوب تاکتیکی مشخص پیروی می‌کند.
اما ویژگی سهراب بختیاری‌زاده به مسائل فنی محدود نمی‌شود. شاید یکی از ارزشمندترین خصوصیات او در فوتبال پرتنش ایران، شخصیت آرام و رفتار حرفه‌ای‌اش باشد.
در فوتبالی که پس از هر نتیجه نامطلوب شاهد اعتراض به داوری، گلایه از زمین مسابقه، انتقاد از برنامه‌ریزی و بهانه‌جویی درباره امکانات هستیم سهراب کمتر وارد این حاشیه‌ها می‌شود.
او ترجیح می‌دهد به جای ساختن جنجال در نشست‌های خبری درباره فوتبال صحبت کند. نه به دنبال مقصرسازی است و نه برای توجیه ناکامی‌های احتمالی به دنبال بهانه می‌گردد. این رفتار برای سرمربی تیم بزرگی مانند استقلال اهمیت زیادی دارد. تیمی که به اندازه کافی زیر فشار رسانه‌ها و انتظارات هواداران قرار دارد و بیش از هر چیز به آرامش و تمرکز نیازمند است.
بختیاری‌زاده از جنس مربیانی است که می‌توانند بدون سروصدا کارشان را پیش ببرند. او برای جلب توجه نیازی به مصاحبه‌های جنجالی و کری‌خوانی ندارد. زمین مسابقه و کیفیت عملکرد تیم بهترین ابزار او برای پاسخ دادن به منتقدان است.
استقلال برای عبور از روز‌های دشوار به چنین تفکری نیاز دارد. مربی‌ای که هم به اصول فنی وفادار باشد و هم بتواند آرامش را به مجموعه منتقل کند.
شاید هنوز برای قضاوت قطعی درباره دستاورد‌های سهراب زود باشد، اما او فرصت ارزشمندی در اختیار دارد تا با ادامه همین روند اعتماد هواداران را به دست بیاورد.
در ستایش سهراب باید گفت که فوتبال ایران به مربیان بیشتری با این ویژگی‌ها نیاز دارد. مربیانی که به جای فریاد زدن و گلایه کردن، کار می‌کنند. آرام می‌مانند و اجازه می‌دهند عملکرد تیمشان حرف بزند.