یادداشت خبرنگار - مدرس دانشگاه

ساماندهی کمک‌های خیرین؛ ضرورتی برای شفافیت و توزیع عادلانه حمایت‌ها

کمک به نیازمندان از ارزشمندترین جلوه‌های همدلی و مسئولیت اجتماعی در جامعه است؛ اما در شرایطی که افراد، گروه‌ها و نهادهای خیریه به‌صورت مستقل و با نیت خیرخواهانه به حمایت از اقشار نیازمند می‌پردازند، نبود یک سازوکار هماهنگ برای ثبت، رصد و توزیع کمک‌ها می‌تواند زمینه‌ساز موازی‌کاری، توزیع نامتوازن حمایت‌ها و غفلت از برخی نیازمندان واقعی شود.

کد خبر: ۱۵۷۲۵۳۸

به گزارش خبرنگار جام جم آنلاین سیستان و بلوچستان

در جامعه‌ای که خیرین بسیاری با انگیزه‌های انسانی و اعتقادی برای کاهش مشکلات نیازمندان تلاش می‌کنند، ساماندهی این ظرفیت ارزشمند ضرورتی انکارناپذیر است؛ ضرورتی که می‌تواند فاصله میان نیت خیر و اثربخشی واقعی کمک‌ها را کاهش دهد.

امروزه ممکن است یک خانواده نیازمند از چند نهاد یا فرد خیر کمک دریافت کند، در حالی که خانواده‌ای دیگر با شرایط دشوارتر، به دلیل نبود شناخت کافی یا دسترسی نداشتن به شبکه‌های حمایتی، از دریافت کمک محروم بماند.

این وضعیت لزوماً ناشی از کمبود خیرخواهی نیست، بلکه می‌تواند نتیجه پراکندگی اطلاعات و نبود هماهنگی میان مجموعه‌های فعال در حوزه حمایت اجتماعی باشد.از سوی دیگر، بسیاری از خیرین تمایل دارند مستقیماً به فرد نیازمند موردنظر خود کمک کنند؛ حتی اگر آن فرد در فهرست مددجویان یک نهاد حمایتی قرار داشته باشد.

این خواسته، بخشی از اختیار و انگیزه شخصی خیرین است و باید در طراحی نظام ساماندهی کمک‌ها مورد توجه قرار گیرد.پیشنهاد قابل بررسی، ایجاد یک سامانه متمرکز برای ثبت و هماهنگی کمک‌های خیرخواهانه است؛ سامانه‌ای که بتواند ضمن حفظ استقلال نهادهای خیریه، اطلاعات حمایت‌ها را به‌صورت منظم ثبت کند و زمینه توزیع هدفمندتر کمک‌ها را فراهم سازد.در چنین سازوکاری، خیر می‌تواند فرد نیازمند موردنظر خود را انتخاب کند و مبلغ کمک را از طریق سامانه واریز نماید.

پس از بررسی و تأیید اطلاعات، کمک در کوتاه‌ترین زمان ممکن به حساب فرد نیازمند منتقل و فرایند پرداخت ثبت شود. ارائه رسید و گزارش انجام کمک نیز می‌تواند اطمینان بیشتری برای خیرین فراهم کند.این الگو، از نظر سهولت و سرعت فرایند، می‌تواند به سامانه‌هایی مانند اسنپ شباهت داشته باشد؛ با این تفاوت که در اینجا هدف، تسهیل رساندن کمک مالی به نیازمند و ثبت شفاف فرایند حمایت است.

البته تحقق چنین پیشنهادی نیازمند رعایت ضوابط قانونی، حفظ محرمانگی اطلاعات مددجویان، نظارت مالی، احراز شرایط نیازمندان و تعیین مسئولیت روشن برای نهاد متولی خواهد بود. همچنین نباید به گونه‌ای طراحی شود که استقلال و فعالیت‌های ارزشمند نهادهای خیریه محدود شود؛ بلکه هدف اصلی باید ایجاد هماهنگی و افزایش اثربخشی فعالیت‌های آنان باشد.ساماندهی کمک‌های خیرخواهانه به معنای محدود کردن خیرین نیست؛ بلکه به معنای فراهم کردن بستری است که در آن هر کمک، با دقت و اطمینان بیشتری به مقصد برسد.

اکنون این پرسش پیش روی مسئولان، نهادهای حمایتی و مجموعه‌های خیریه قرار دارد که چگونه می‌توان از ظرفیت گسترده خیرین به شکلی منسجم‌تر بهره گرفت تا هیچ نیازمندی به دلیل ضعف در شناسایی یا نبود هماهنگی، از حمایت محروم نماند؟پاسخ به این پرسش می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نظامی شفاف‌تر، عادلانه‌تر و کارآمدتر در حوزه حمایت‌های مردمی باشد؛ نظامی که در آن نیت خیر افراد به حمایتی مؤثر، ثبت‌شده و قابل پیگیری تبدیل شود و همدلی اجتماعی، بیش از گذشته در زندگی نیازمندان اثر بگذارد.