ارزشیابی به جای خود، اما...

جملگی روسای فدراسیون ها به ارزیابی انجام شده از سوی مرکز توسعه ورزش قهرمانی معترض شده اند، برای آنها این سوال مطرح است که چرا باید رشته های مختلف در یک ردیف ، سنجیده و ارزیابی شوند.

کد خبر: ۱۵۵۹۵۳

آنان به اصل ارزشیابی اعتراضی ندارند چرا که اصولا باید میزانی از عملکردها و کارهای صورت گرفته در دست باشد تا برمبنای نقاط قوت و ضعف ، راه حل های لازم در جهت برون رفت از وضعیت موجود و رسیدن به نقطه مطلوب مورد توجه قرار گیرد. اما نکته اینجاست که وقتی همه فدراسیون ها در یک ترازو (و البته با شاخص های مشخص قهرمانی ، همگانی ، توسعه ای و...) مورد نقد و ارزیابی قرار می گیرند، باید به روسای فدراسیون ها حق داد که این سنجش توی ذوقشان بخورد. به طور معمول نمی توان فوتبال و کشتی را با رشته هایی چون اسکی ، هاکی و اسکواش در یک کفه مورد نقد و قضاوت قرار داد.
به یقین هر رشته دارای جایگاه خاص خود است ونباید باخلط مبحث ، دست به ارزیابی زد ،که صدای نه یکی و دو تا که صدای چندین رئیس فدراسیون را درآورد. البته ما در کار صورت گرفته از سوی مرکز توسعه ورزش قهرمانی شک و شبهه ای وارد نمی کنیم ، اما اصولا نباید نتیجه ارزشیابی صورت گرفته به بی انگیزگی تعدادی از روسای فدراسیون ها منجر شود.
براساس ارزشیابی صورت گرفته رشته های موفقی چون بسکتبال و والیبال با کسب افتخارات آسیایی و جهانی در ردیف هشتم و دهم قرار می گیرند تا بالاتر از این دو، رشته هایی چون تکواندو، کشتی ، جودو، اسکی ، ووشو و کبدی قرار بگیرند. براستی باید سوال کنیم آیا راهیابی بسکتبال به بازی های المپیک پس از 60 سال با قهرمانی در عرصه جام ملت های آسیا، آنقدر ارزش نداشته است که این رشته را در ردیف 3فدراسیون اول قرار دهد؛
شاید مسوولان مرکز توسعه قهرمانی بگویند؛ تنها شاخص قهرمانی را مورد توجه قرار نداده اند، اما نکته این است که فاکتور قهرمانی باید چنان جایگاه و امتیاز ویژه ای داشته باشد که تحت تاثیر دیگر فاکتورهای ارزشیابی به حاشیه و سایه نرود. اضافه بر آن که باید فدراسیون ها را دسته بندی و هر یک را در جایگاه خود، قضاوت و ارزشیابی کرد، نه کمتر و نه بیشتر.