نماینده آسیا باید آماده آسیا باشد

در حالی که تجربه فوتبال حرفه‌ای جهان نشان می‌دهد باشگاهی که وارد رویداد‌های بین‌المللی می‌شود، باید از نظر زیرساخت، سازمان اجرایی، امکانات ورزشگاهی و استاندارد‌های میزبانی نیز آماده باشد.

AFC برای رقابت‌های باشگاهی در آسیا مقررات مشخصی درباره استاندارد ورزشگاه‌ها و امکانات مسابقه تعیین کرده است. این موضوع در بسیاری از کشور‌های آسیایی آنقدر اهمیت پیدا کرده که باشگاه‌ها پیش از ورود به رقابت‌های قاره‌ای، پروژه‌های ارتقای ورزشگاه، نور، جایگاه رسانه‌ای و امکانات عملیاتی خود را اجرا می‌کنند تا بتوانند مجوز میزبانی دریافت کنند.

در این چارچوب، تردید‌هایی که درباره توانایی میزبانی مطلوب گل‌گهر و چادرملو مطرح می‌شود، موضوعی که نه غیرمنطقی و نه سیاسی است؛ بلکه بخشی از ارزیابی حرفه‌ای الزامات حضور در آسیاست. اگر باشگاهی نتواند شرایط مورد انتظار AFC را فراهم کند، در نهایت ناچار به استفاده از ورزشگاه جایگزین خواهد شد و عملاً آن میزبانی نه مزیت رقابتی است و نه شأن نام ایران را رعایت می‌کند.

از این رو، در بحث تعیین نمایندگان ایران در رقابت‌های آسیایی باید میان «کسب سهمیه» و «آمادگی برای میزبانی آسیایی» تفاوت قائل شد. فوتبال ایران برای حفظ اعتبار خود در سطح قاره نیاز دارد نمایندگانی را به آسیا بفرستد که علاوه بر توان فنی، از ظرفیت اجرایی و زیرساختی لازم برای برگزاری مسابقات مطابق استاندارد‌های AFC نیز برخوردار باشند.