به گزارش جام جم آنلاین، به گفته روانشناسان کودک، زمان و مکانی را انتخاب کنید که بتوانید به طور طبیعی صحبت را پیش بکشید. بدین ترتیب فرزندتان به احتمال زیاد احساس راحتی خواهد کرد تا آزادانه صحبت کند، مثلاً در حین یک وعده خانوادگی. سعی کنید از صحبت کردن در مورد این موضوع درست قبل از خواب خودداری کنید.
نقطه شروع خوب این است که از فرزندتان بپرسید چه میداند و چه احساسی دارد؟ برخی کودکان ممکن است اطلاعات کمی در مورد آنچه اتفاق میافتد، داشته باشند و علاقهای به صحبت در مورد آن نداشته باشند، اما برخی دیگر ممکن است در سکوت نگران باشند. در مورد کودکان کوچکتر، نقاشی، داستان و فعالیتهای دیگر ممکن است به شروع بحث کمک کنند.
کودکان میتوانند اخبار را از طرق مختلفی متوجه شوند بنابراین مهم است که بدانید چه چیزی را میبینند و میشنوند. این فرصتی است تا به آنها اطمینان دهید و هرگونه اطلاعات نادرستی را که ممکن است در فضای آنلاین، تلویزیون یا از دوستان خود به دست آورده باشند، اصلاح کنید.
جریان مداوم تصاویر و عناوین خبری ناراحتکننده میتواند باعث این احساس شود که بحران در اطراف ماست. کودکان کوچکتر شاید نتوانند بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت شخصی خود تمایز قائل شوند و ممکن است باور کنند که در خطر فوری هستند، حتی اگر درگیری در مکانی دور اتفاق افتاده باشد. کودکان بزرگتر ممکن است چیزهای نگرانکنندهای را در رسانههای اجتماعی دیده باشند و از اینکه چگونه ممکن است رویدادها تشدید شوند، بترسند.
به گزارش سایت اطلاع رسانی «یونیسف»، مهم است که نگرانیهای آنها را کم اهمیت جلوه ندهید یا نادیده نگیرید. اگر سؤالی میپرسند که ممکن است برای شما خیلی اغراقآمیز به نظر برسد، مانند «آیا همه ما خواهیم مرد؟»، به آنان اطمینان دهید که این اتفاق نخواهد افتاد، اما همچنین سعی کنید بفهمید چه چیزی شنیدهاند و چرا نگران وقوع آن هستند. اگر بتوانید منشأ نگرانی را درک کنید، به احتمال زیاد میتوانید آنان را آرام کنید.
مطمئن شوید که احساسات آنان را تأیید میکنید و به آنان اطمینان دهید که هر چه احساس میکنند طبیعی است. با توجه کامل به کودکان نشان دهید که گوش میدهید و به آنان یادآوری کنید که هر زمان که بخواهند میتوانند با شما یا یک بزرگسال مورد اعتماد دیگر صحبت کنند.
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد
