سرمایه‌ای به نام مردم

آنچه ۲۲ بهمن در کشورمان رخ داد، جلوه‌ای از حمایت‌های مردمی بود؛ مردمی که با وجود همه مشکلات، سختی‌های معیشتی و گلایه‌های به‌حق، در بزنگاهی حساس، در برابر تهدید خارجی از نظام ملی خود حمایت کردند و نشان دادند میان مطالبات داخلی و دفاع از کیان کشور تفکیک قائل‌اند. این حمایت، سرمایه‌ای واقعی برای حاکمیت ایجاد می‌کند که از جنس قدرت نرم است.بر پایه این قدرت نرم، کشور می‌تواند پروژه‌های خارجی خود را پیش ببرد؛ به این معنا که در برابر تهدیدها ایستادگی کند و اگر وارد مذاکره می‌شود، با پشتوانه مردمی و دست‌پر وارد شود‌. همچنین در صورت بروز تهدید، این پشتوانه مردمی موجب کمرنگ‌تر شدن تهدیدها و تجدیدنظر دشمن در محاسبات خود برای اقدام خواهد شد.
در حوزه داخلی نیز انسجام و حمایت مردمی، اجرای پروژه‌های ملی را تسهیل می‌کند. اگر چنین حمایتی وجود نداشته باشد، دولت ناچار خواهد شد برای تامین نیازهای کوتاه‌مدت و جلب رضایت مقطعی مردم اقدام کند اما زمانی که از حمایت عمومی اطمینان داشته باشد، می‌تواند به طراحی و اجرای پروژه‌های پربازده و بلندمدت بپردازد؛ پروژه‌هایی که در نهایت به افزایش رفاه و بهبود معیشت مردم منجر می‌شود.
بر این اساس، انسجام ملی که از پیوند آحاد مردم حول یک محور مشترک و مقدس شکل می‌گیرد، در سالروز پیروزی انقلاب‌ به‌روشنی قابل مشاهده بود؛ مردمی که در دفاع از میهن و در برابر تهدید خارجی، حول پرچم کشور گرد هم آمده بودند. این انسجام، ثمرات مهمی برای کشور در عرصه داخلی و خارجی به همراه دارد.