بحران‌سازی ترامپ در کارائیب؛ نمایش قدرت در سایه ضعف داخلی آمریکا

به گزارش جام‌جم‌آنلاین ازرادیو گفت‌و‌گو، دکتر قاسم علیدوستی در مصاحبه‌ای با تشریح ابعاد اقدام‌های اخیر دولت ترامپ در حوزه کارائیب اظهار کرد: رئیس‌جمهور آمریکا طی سال‌های حضور در قدرت، بار‌ها از تاکتیک تکراری بحران‌سازی برای فرار از فشار‌های داخلی و ایجاد ترس در محیط بین‌الملل بهره گرفته است.

وی با اشاره به افول قدرت آمریکا و ظهور بازیگران جدید جهانی تصریح کرد: ترامپ چارچوب سیاست خارجی خود را بر دیپلماسی اجبار و ایجاد ترس حداکثری بنا کرده و تلاش دارد هژمونی ازدست‌رفته آمریکا را احیا کند؛ اما شرایط امروز جهان با دوران گذشته متفاوت است و واشنگتن دیگر توان مدیریت چنین فضا‌هایی را ندارد.

این کارشناس روابط بین‌الملل با اشاره به شرایط اقتصادی وخیم آمریکا، بدهی بیش از ۲۴ تریلیون دلاری و فشار پرونده‌های جنجالی مانند رسوایی جفری اپستین، گفت: طبیعی است که ترامپ برای منحرف‌کردن افکار عمومی داخلی به‌سوی بحران‌های خارجی روی بیاورد و با ساختن تصویر یک تهدید بزرگ، خود را ناجی میدان معرفی کند.

علیدوستی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تحرکات آمریکا در برابر ونزوئلا اظهار داشت: ادعا‌های واشنگتن درباره مبارزه با قاچاق مواد مخدر در کارائیب فاقد پشتوانه واقعی است و بیشتر بهانه‌ای برای فشار بر کاراکاس محسوب می‌شود.

دلیل اصلی، ثروت عظیم ونزوئلاست؛ کشوری که با بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخیره نفت، رتبه نخست جهان را در اختیار دارد و همین مسئله برای آمریکا وسوسه‌برانگیز است.

وی تأکید کرد: ترامپ علاقه شدیدی به نمایش‌های سیاسی دارد و قدرت‌نمایی در نزدیکی سواحل ونزوئلا بیشتر اقدامی تبلیغاتی است تا یک راهبرد امنیتی. او با توجه به زمان محدود و جاه‌طلبی‌های گسترده‌اش، تمایلی به ورود به جنگ جدید ندارد و تنها می‌خواهد با کمترین هزینه، طرف مقابل را به تسلیم وادار کند.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل افزود: هدف دیگر ترامپ، ارسال پیام به کشور‌های منطقه است؛ پیامی مبنی بر اینکه «کارائیب حیاط خلوت آمریکا» محسوب می‌شود و سایر کشور‌ها باید خود را زیر چتر واشنگتن تصور کنند. این همان سیاست ترس حداکثری است که دولت ترامپ در مناطق مختلف دنبال می‌کند.

علیدوستی خاطرنشان کرد: مجموعه این اقدامات نشان می‌دهد که پروژه ترامپ در کارائیب نیز مانند بسیاری از سیاست‌هایش با شکست مواجه خواهد شد، زیرا بر پایه نمایش، بزرگنمایی تهدید و پوشاندن بحران‌های داخلی بنا شده است، نه بر اساس واقعیت‌های میدانی و ظرفیت‌های واقعی آمریکا.