حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
انگلیس و نخست وزیری گوردون بلر!
درباره کناره گیری تونی بلر از نخست وزیری انگلیس و آینده سیاسی این کشور ، مطالب بسیاری گفته شده است. بیشتر صاحب نظران سیاسی ، میراث بلر را در یک کلمه خلاصه می کنند: عراق.
از نظر این افراد تصمیم بلر مبنی بر حمله به عراق ، مهمترین شکست سیاسی خارجی انگلیس بود که ضربه بزرگی به روابط انگلیس با دنیای اسلام وارد کرد. بعضی ها از این نیز فراتر می روند و ضمن محکوم کردن سیاست های نواستعماری بلر ، وی را دنباله رو محض منافع امریکا می دانند و این مساله را باعث کاهش یافتن محبوبیت انگلیس در سراسر جهان اعلام می کنند. در 19 می 2007 ، بلر ضمن یک سخنرانی در شفیلد ، استعفای خود را از نخست وزیری انگلیس اعلام کرد. علاوه بر این ، وی به طور شرم آوری حمله به عراق و افغانستان را توجیه کرد. وی گفت : انگلیس یک دنباله رو نیست ، بلکه یک راهبر است. وی اعلام کرد که وی به چیزی عمل کرده که آن را برای کشورش مناسب می دانسته است . 10 سال پیش و تحت تاثیر امپراتوری رو به گسترش امریکا ، انگلستان با آینده ای نامعلوم روبه رو شد. نفوذ این کشور در آفریقا، آشکارا مورد چالش قرار گرفت . سلطه آن بر شبه قاره ها بویژه بر هند کاهش یافت و نفوذ این کشور در خاورمیانه به دلیل فشارهای امریکا، رو به نقصان نهاد. 10 سال بعد به نظر می رسد که ایالات متحده به سرنوشت مشابهی دچار شده باشد.افراد زیادی در انگلیس و نیز در سراسر جهان امیدوارند گوردون براون ، جانشین بلر ، از اقدامات سیاسی خارجی دولت بلر درس عبرت بگیرد و سیاست خارجی مستقلی از منافع امریکا در پیش گیرد ولی باید گفت این افراد بشدت در اشتباهند. برای انگلیس ، بازگشت از این مسیر بسیار سخت خواهد بود و این کشور نمی تواند منافع همراهی با امریکا را نادیده بگیرد ولی باید دانست که این نوع دوگانه انگاری در سیاست خارجی انگلیس ، به این معنی نیست که انگلیس از قدرت مواجهه با امریکا برخوردار است . در حقیقت ، قدرت انگلیس در حدی نیست که بتواند جایگزین امریکا به عنوان قدرت برتر جهان شود.در بعد داخلی نیز ، هیچ نشانه ای از تغییرات اساسی در سیاست های حزب کارگر به چشم نمی خورد. دولت براون نیز قصد دارد آزادی های مدنی را محدود ، قوانین شدیدتری اعمال و نیز زندگی را بر مسلمانان این کشور سخت تر کند. تنها تفاوت بارز براون بابلر ، شیوه حکومت کردن وی است . براون می داند که اعضای حزب کارگر و نیز جامعه انگلیس ، از سبک حکمرانی دیکتاتورمنش بلر ناخشنودند. به همین علت ، براون در پی این است که پایگاه خود در مجلس و نیز وجهه عمومی خود را بهبود بخشد. در مجموع به نظر می رسد سیاست های انگلیس در دوران نخست وزیری گوردون براون ، در هر دو بعد داخلی و خارجی ، ادامه سیاست های تونی بلر باشد و این کشور همچنان در عرصه سیاست خارجی ، دنباله رو سیاست های ایالات متحده خواهد بود.
گفت و گو
