نَقد

سریال‌های ماه رمضان امسال صرف‌نظر از کیفیت‌های ساختاری و امتیازهای خود در پایان دادن به انواع حوادث و ماجراهای سریال‌ها، با بی‌توجهی و دست کم گرفتن مخاطب و جمع‌بندی پسندیده داستان‌ها و داستانک‌هایشان، بساط خود را برچیدند. «برادر جان» که می‌توانست در همان قسمت آمدن چاووش به خانه کریم و زانوزدن در مقابل خاله و طلب بخشش به خاطر عشق مهتاب، به پایان برسد، با یکسری ماجراها و زد و خوردها و مرگ کریم که در جذابیت و غنای داستان هیچ نقشی نداشتند، خود را لنگان و نادلچسب به خط پایان رساند.
«دل دار» یک ماه کج‌دار و مریز، ملت را به دنبال خود کشاند و مثلث‌های عشقی را ردیف کرد تا در انتها با پرداختی ضعیف و سطحی به مساله تکراری قصاص یا بخشش برسد و سر و ته سریال را آبکی به‌هم بدوزد.
«از یادها رفته» نیز کلی کشت و کشتار به راه انداخت و جنگ وجدال چید تا در یک لحظه، خسروی قاچاقچی توبه کند، مهربانو دل‌رحم شود و اتابک و مزدورانش به شیوه فیلم‌های گنگستری و وسترن به قتل برسند و مثلت عشقی خونبار سریال با بله عروس خانم از شهرزادگونگی به ملودرام‌های سطحی هندی برسد.