برعکس

صندلی در فرهنگ ما نشانه مهمی است. این است که صندلی داریم تا صندلی. فی المثال صندلی رییس داریم. صندلی کارمند داریم. صندلی ارباب رجوع داریم و هر کدام به شکلی و نحوی. به همان نسبت صندلی خودروی اشخاص مذکور هم فرق دارد. صندلی خودروی گران قیمت خارجی، صندلی خودروی ارزان داخلی و آن یکی صندلی ارباب رجوع که نمی‌دانیم چیست. البته قدیم صندلی مرکب را زین می‌گفتند. حال جنگجویان بعد جنگ را هم از این زین استوار یا واژگون‌شان می‌فهمیدند. صندلی‌های واژگون جنگاورد آزادی را که دیدم فکر این بودم که در این نبرد چند زین واژگون سوارشان را شکست خورده راهی خانه کردند و درد این است که جنگاوران صندلی‌های واژگون همه مردم بودند. مردم علیه مردم.