ارزهای رمزنگاری شده یا کریپتوکارنسی به زبان ساده

فناوری زنجیره بلوکی یک پایگاه داده توزیع‌شده در سطح جهانی است که به طور مستمر اطلاعات هر مرحله خود را ضبط و مانند یک کتابخانه عظیم دیجیتالی عمل می‌کند. این زنجیره سوابق تراکنش‌ها را به‌صورتی بهم پیوسته ذخیره می‌کند. دسترسی عمومی که به‌صورت همزمان داده‌هایی را برای کاربران متعدد ثبت و اصلاح می‌کند سبب می‌شود در هر مرحله امکان اشتباه از بین برود و کل زنجیره فسادناپذیر شود.

از ویژگی‌های مهم ارزهای دیجیتال می‌توان به غیرمتمرکز بودن، بدون مالک بودن و امنیت آنها اشاره کرد. هک یا متوقف کردن این ارزها ممکن نیست و هر کسی در هر جایی از جهان می‌تواند آنها را استخراج یا اصطلاحا ماین (Mine) کند. ارزهای دیجیتال با مفهوم کیف‌پول (Wallet) در ارتباط مستقیم هستند. کیف پول‌ها دو دسته گرم و سرد هستند که کیف‌پول گرم به معنای کیفی است که به اینترنت متصل و آنلاین است و کیف پول سرد به صورت آفلاین استفاده می‌شود و برای نگهداری مبالغ هنگفت گزینه مناسب‌تری است. در این کیف‌پول‌ها در حقیقت هیچ پولی ذخیره نمی‌شود، بلکه واسطی میان شبکه ارز دیجیتال و کاربر هستند.

در حال حاضر مشهورترین ارزهای دیجیتالی جهان عبارتند از:

بیت‌کوین: اولین ارز دیجیتالی ارائه شده است و از سال ۲۰۰۹ در جهان به‌وجود آمده و ارزش بازار آن حدود ۷۰ میلیارد دلار است.

اتریوم: ارز دیجیتالی پیچیده‌تری است که بر روی ساختار زنجیره بلوکی خودش (که به زنجیره بلوکی دوم معروف است) توسعه داده شده و این شبکه بلوکی بجز ارز، قراردادهای هوشمند غیرمتمرکز را بر روی خود پشتیبانی می‌کند. این ارز در سال 1394/ ۲۰۱۵ توسعه یافته است.

ریپل: ارز دیجیتالی ارائه شده برای تراکنش‌ها با ظرفیت بالاست که در سال 1391/ ۲۰۱۲ توسعه یافته است.

با توسعه فناوری‌های دیجیتال به نظر می‌رسد از این پس نقش ارزهای رمزنگاری‌شده در اقتصاد جهانی و فرآیندهای مترتب بر آن هر روز بیشتر از گذشته شود و باید حضور و وجودش در کسب‌وکارها را جدی گرفت. امروزه بسیاری از کشورهای جهان در اندیشه راه‌اندازی ارزهای رمزنگاری‌شده ملی خود هستند و برخی به پیشرفت‌هایی در این زمینه دست یافته‌اند.

نگین یشمی