نگاهی کوتاه به آثار حسین صفا

چندی بعد صفا دفتر وصیت و صبحانه‌اش را برای انتشار به نشر نیماژ سپرد. این غزل‌ها ادامه فضا و ذهنیت غزل‌های کنار پله... بود و هنوز پوست‌اندازی کامل صورت نگرفته بود. خود صفا معتقد است: این کتاب شعر‌های دوره گذارش را دربر می‌گیرد.

　این دوره، دوره دگردیسی زبان و جهانبینی صفاست. نشر نیماژ مجموعه‌ای را منتشر می‌کند تحت عنوان «من کم‌تحملم» که شعرهای زبان محاوره صفا را در بر گرفته است. این شعرها در سال‌های بین 82 تا 92 سروده شده‌اند.

　صفا در سپیدنویسی هم تجربه‌هایی داشته است و چهارمین کتابش با عنوان «صدای راه‌پله می‌آید» هم فهرستی از سپیدسرایی‌های اوست. تجربه‌هایی متنوع که از ذهن جولانگر شاعرش خبر می‌دهد.

　«نرگس» تجربه جدی‌تر حسین صفا در شعر سپید است. از اسم کتاب معلوم است با فضایی زنانه و به قول خود صفا مادرانه مواجهیم. بیان اندوه‌های شیرین و عمیق و هدفمند در زبانی درونی شده و بومی رهاورد این کتاب صفا است برای مخاطب.

　«منجنیق»... حسین صفا در جایی در مصاحبه همین صفحه گفته است ادبیات پررویی می‌خواهد که می‌شود اسمش را گذاشت جرات یا ریسک کردن. منجنیق یک دفتر غزل است در ادامه سیر منطقی ذهن و زبان صفا و عجیب این‌که صفا این کتاب و «نرگس» را با هم منتشر کرد یعنی یک دفتر سپید و یک دفتر غزل و همین تهور صفا را نشان می‌دهد.