در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پرواز بر بال پرندههای میلیونی
تجربه حس پرواز برای انسان آرزویی به قدمت حضورش در این کره خاکی است. در عصر حاضر باتوجه به رشد فناوری و صنعت این آرزو برای انسان محقق شده و در دسترس قرار گرفته است.
در سالهای اخیر هوانوردی ایران نیز با ورود هواپیماهای خصوصی و کوچک دچار تغییر و تحول شده است و میتوان گفت دسترسی به پرواز با هواپیماهای فوقسبک و شخصی رشد قابلتوجهی را تجربه میکند. رؤیای داشتن هواپیمای شخصی در ایران در حال حاضر محال نیست و با توجه به تصویب وابلاغ آییننامه قانونی در سال 86، نقش سازمان هواپیمایی کشوری بهعنوان ناظر و نیز شرکت فرودگاهها به عنوان میزبان این پرندهها مشخص شده و زمینههای قانونی آن هم فراهم شده است.
قیمت: حوالی نیم میلیارد تومان
پرواز با هواپیماهای شخصی همواره بهعنوان یک تفریح لوکس در نظر گرفته میشود که عموما برای بسیاری از افراد آرزویی دور از دسترس محسوب میشود.
در ایران در حوزه مالکیت هواپیماهای شخصی، فعلا دسترسی قانونی به انواع سبک و فوقسبک آن فراهم است. برعکس بسیاری از کشورها که جتهای خصوصی در آنها استفاده زیادی دارد در ایران این موضوع هنوز مورد مصرف شخصی ندارد.
مدلهای مختلفی از این هواپیماها در ایران وجود دارد و با توجه به بودجهای که در اختیار است میتوان تجربه پرواز در ایران را پس از طی کردن مراحل آموزش و اخذ گواهینامههای مربوطه تجربه کرد. برای گرفتن گواهینامه پرواز با هواپیماهای فوقسبک حدودا 15 میلیون تومان هزینه میشود و قیمت خرید یک هواپیمای شخصی هم بین 200 تا 800 میلیون تومان است که میتوان گفت از نظر قیمت با برخی خودروهای لوکس موجود در بازار برابری میکند. به طورکلی هواپیماهای موجود در ایران در محدوده قیمت 350 تا 500 میلیون تومان قرار میگیرند.
هزینههای جانبی
با توجه به اینکه به چه نوع پروازی علاقهمند باشید و چه بودجهای در اختیار دارید میتوان نوع وسیله پرنده را انتخاب کرد. در هواپیماهای شخصی خلبان و سرنشین در کابینی سربسته قرار دارند و ارتفاع و سرعت پرواز عموما زیاد است. هواپیماهای فوقسبک برای مسافتهای طولانیتر کاربرد دارد و حس و هیجان پرواز در این پرندههای فوقسبک که وزنی کمتر از 600 کیلوگرم دارند کاملا متفاوت است.
مسعود هاشمی مدیرعامل یکی از شرکتهای فعال در این حوزه معتقد است: «ازجمله مزیتهای مهم استفاده از هواپیماهای فوقسبک داشتن امکان مالکیت شخصی و قانونی، هزینههای نگهداری پایین و هزینه پایین عملیاتی شدن و قیمت خرید مناسب است، بهگونهای که یک هواپیمای فوقسبک با توجه به نوع فرودگاه سالانه بین 13 تا 17 میلیون تومان هزینه نگهداری دارد و از طرفی مالکان این هواپیماها در برخی مدلها میتوانند بدون توقف تا 3000 کیلومتر را طی کنند که برای کشور پهناوری مانند ایران بسیار کاربرد دارد و به جز پنج فرودگاه کشور مانند فرودگاه امام خمینی(ره)، مهرآباد، شیراز، مشهد و اصفهان در سایر فرودگاهها امکان فرود وجود دارد و این برد پروازی نسبت به هزینههایی که وجود دارد برای برخی افراد معقول و البته پرهیجان به نظر میرسد و باعث میشود سفر با هواپیمای شخصی را انتخاب کنند.»
جایرو پلن
یکی دیگر از پرندههای فوقسبک که اخیرا در داخل کشور مونتاژ و تولید میشود جایروپلن است که ساختاری متفاوت دارد و ترکیبی از هواپیما و بالگرد است. جایروپلنها در کنار ماموریتهای نظامی مانند گشتزنی هوایی مصارف شخصی و تفریحی هم دارند. مرتضی قربانی خلبان فوقسبک و مربی ورزشهای هوایی این پرنده را وسیلهای با انعطافپذیری بالا میداند که قادر است در وضعیتهای آب و هوایی متفاوت و با باد زیاد، پروازی امن داشته باشد. همچنین او در رابطه با مزیتهای این پرنده به نداشتن کابین کامل و امکان پرواز دو نفره اشاره میکند که باعث میشود لذت پرواز تفریحی با آن بیشتر احساس شود. جایروپلنها میتوانند با سرعت بسیار کم پرواز کرده و حداکثر به سرعت 160 کیلومتر در ساعت هم دست پیدا کنند. جایروپلن با توجه به محدوده قیمت 400 میلیون تومانی وسیلهای مناسب برای مسافتهای میان برد بهحساب میآید و با مانور بالایی که در پرواز دارد بهراحتی میتواند باعث شود آدرنالین در شما ترشح شود. در رابطه با مزیتهای اصلی جایروپلنها مرتضی قربانی معتقد است: «یکی از مزیتهای مهم جایروپلنها عدم نیاز به باند زیاد برای پرواز و فرود آمدن است که این ویژگی باعث میشود برای مصارف شخصی گزینه مناسبی بهحساب بیاید». مدلهای لوکستری از جایروپلنها با سقف شیشه هم وجود دارد که راحتی بیشتری را برای سرنشین و خلبان فراهم میکنند. جنس بدنه در این پرنده از نوع فایبرگلس و وزن نهایی پرنده 250 کیلوگرم است و قادر است با وزن 250 کیلوگرم (خلبان و سرنشین) پرواز کرده و مانورهای خود را اجرا کند.
کایت موتوردار
کایت موتوردار از جمله وسایلی است که با محدوده قیمت 300 میلیونی به عنوان پرندهای بسیار سبک در حال حاضر در ایران استفاده میشود. ظرفیت وزن خلبان و سرنشین در این وسیله 250 کیلوگرم است و با اتکا به موتوری که دارد قادر است تا 10 ساعت پرواز کند. از جمله مواردی که با تغییر در این وسیله میتوان به آن دست پیدا کرد قابلیت آبنشین بودن است که با نصب یک قایق مخصوص امکانپذیر میشود. پرواز از روی آب یکی از مزیتهایی است که در برخی مناطق باعث میشود در بخش گردشگری هیجانانگیز و جذاب باشد. در کایتهای آبنشین در صورت باز کردن بال که مثلثیشکل است میتوان روی آب مانند یک قایق حرکت کرد. یکی از مزیتهای این پرنده پرواز در شرایط جوی با باد زیاد است که باعث میشود مورد مصرف بیشتری داشته باشد.
پاراموتور و پاراترایک
اگر بهدنبال لمس طبیعت و عبور از روی رودخانهها و جنگلها در ارتفاع پایین هستید پاراترایک میتواند انتخاب هیجانانگیزی باشد. در حوزه پرواز پرندههای شخصی موتوردار، پاراموتور و پاراترایک بهمراتب قیمتهای پایینتری دارند و تجربه پروازی متفاوتی را ارائه میدهند. فرهاد مولوی بهعنوان خلبانی با سابقه در حوزه پرواز با پاراگلایدر و پاراترایک معتقد است: «ورزشهای هوایی و پرواز با پرندههای فوقسبک در سالهای اخیر رشد قابلتوجهی داشته و مالکیت این وسایل پرنده کوچک و کاربردی در حال رشد است، بهطوری که با پرداخت 30 تا 70 میلیون میتوان یک پاراترایک را تهیه و با اخذ گواهینامههای مربوط و با هماهنگی با نهادهای این حوزه، پروازی متفاوت را در زیباترین مناطق ایران تجربه کرد.»
از نظر ساختار، پاراترایک چارچوب نسبتا سادهای دارد و معمولا دارای سه چرخ و فضای نشستن برای خلبان و سرنشین در آن وجود دارد که با استفاده از بدنهای لولهای و کاملا باز به بالی از جنس نوعی الیاف پارچهمانند متصل میشود و برای پرواز در شرایط جوی با باد ملایم استفاده میشود. ازجمله دلایلی که این وسیله در ایران مورد توجه قرار گرفته، این است که برای پرواز به باند خاصی نیاز ندارد و در ساحل و زمینهای خاکی هموار هم میتواند از زمین بلند شده و سپس فرود بیایید.
دامنه پروازی یک پاراترایک بین 2 تا 5 ساعت پرواز مداوم با توجه به سرعت باد و شرایط جوی است و میتواند بین 25 تا 70 کیلومتر در ساعت با توجه به نوع بالی که دارد سرعت بگیرد. یکی از بهترین جاهایی که برای پرواز با پاراترایک استفاده میشود حاشیه دریای خزر و شمال کشور است.
برای افرادی که میخواهند تنهایی پرواز کنند و هزینه کمتری هم برای خرید پرنده خود بپردازند پاراگلایدر و پاراموتور گزینههای به نسبت ارزانقیمتتر هستند که با توجه به نوع بال بین هفت تا 25 میلیون تومان باید برای خرید آن هزینه کرد و با پرداخت 1 تا 5/2 میلیون تومان هزینه آموزش لذت پرواز در آسمان آبی را بهدست آورد. پاراموتور مانند یک کولهپشتی پوشیده میشود و موتور تکسیلندر دو زمانه یا چهار زمانه ممکن است در آن استفاده شود و با استفاده از بلیدی چوبی یا فیبرکربن و در نهایت اتصال به بال از جنس الیاف پارچهای (شبیه همان بالی که در پاراگلایدر استفاده میشود) به خلبان خود قابلیت بلند شدن از روی زمین صاف را میدهد و نیاز نیست برای پرواز به مناطق با ارتفاع زیاد و کوهها رفت.
سخن آخر
هر کدام از این پرندهها با قابلیتها و قیمتی که دارند میتوانند تجربه متفاوتی از لذت پرواز را ارائه کنند و افراد میتوانند با توجه به نیاز خود نسبت به تهیه یکی از وسایل پروازی فوقسبک اقدام کنند البته اگر بودجه کافی و روحیه ماجراجویانه لازم را در اختیار داشته باشد. فعالیتها و ورزشهای هوایی در ایران در مرحله رشد اولیه وجود دارد و برای اینکه در مسیری درست هدایت شود نیاز است متناسب با رشد، قوانین و مقررات شفافتری وجود داشته باشد تا سرمایهگذاریهای صورت گرفته در این حوزه که میتواند اشتغال در صنعت و گردشگری را به همراه داشته به خطر نیفتد.
سعید ضروری - روزنامه نگار
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
