حمل و نقل پایدار در گرو 3 عنصر

در بعد اقتصادی شبکه حمل و نقل باید سودده باشد و متناسب با تقاضا،‌ عرضه شود. به این ترتیب می‌توان به یک عرضه اقتصادی متناسب رسید، یعنی به حمل و نقلی که سال‌ها پابرجا بماند، نه این‌که بعد از یکی دوسال صرفه اقتصادی‌اش را از دست بدهد و خود به خود تعطیل شود.

نکته مهم بعدی، توجه به جنبه زیست محیطی موضوع است. از این نظر نباید هر وسیله نقلیه‌ای برای شهر خریداری شود. باید قبل از تجهیز ناوگان حمل و نقل شهری، به این فکر شود که آیا این وسیله از نظر زیست محیطی یعنی آلودگی صوتی، آلودگی هوا و آلودگی بصری، در حد استاندارد قرار دارد یا نه، چراکه جابه‌جایی نامناسب با این وسایل در نهایت به قیمت جان شهروندان تمام می‌شود.

در مجموع باید ببینیم که آیا حمل و نقل درون شهری ما براساس این موارد طراحی شده است یا این‌که در طراحی این ناوگان، هیاتی عمل شده و بدون توجه به تقاضا و کاربری زمین و... این سیستم طراحی شده است. نکته مهم این ‌است که ما تنها زمانی می‌توانیم بگوییم حمل و نقل خوب و پایداری داریم که به این سه جنبه دقت کرده باشیم. در این شرایط هم شهرما آسمانی آبی خواهد داشت، ‌هم مردم زمانشان را در خیابان‌های شهر از دست نمی‌دهند و هم با قیمتی متعادل سفرهای درون شهریشان را انجام می‌دهند.

سرهنگ علیرضا اسماعیلی

عضو هیات علمی دانشگاه علوم انتظامی