ایران به‌دنبال رونق تولید میگو

دکتر محمد افشارنسب، عضو هیات علمی موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با بیان این که دانش فنی تولید میگوی عاری از بیماری در انحصار کشورهای آمریکا، تایلند، اندونزی و چین بود، به جام‌جم می‌گوید: در دو دهه اخیر بروز بیماری‌ها به معضلی اساسی در صنعت تکثیر و پرورش میگو تبدیل شده‌است. این مساله بویژه از زمان ظهور و شناسایی بیماری لکه سفید، تولید میگو را به میزان معنی‌داری در بسیاری از کشورها ازجمله ایران کاهش داده و ادامه فعالیت در این صنعت را با دشواری‌های زیادی مواجه کرده بود. برای کاهش خطرات ناشی از بیماری‌های میگو، بویژه بیماری‌های همه‌گیر ویروسی، روش‌های مختلفی مثل استفاده از مکمل‌های غذایی، پروبیوتیک‌‍‌‌‌ها، تزریق واکسن و تولید میگوی عاری از بیماری خاص یا SPF (سرواژه Specific Pathogen Free) بررسی شد.

وی ادامه می‌دهد: بررسی‌ها نشان داد با تولید میگوی عاری از بیماری خاص، می‌توان این صنعت را از اوضاع نامطلوبش نجات داد. از این رو از سال 1392 محققان مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با مشارکت معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، موفق به بومی‌سازی دانش تولید این نوع میگو در کشور شدند.

به گفته عضو هیات علمی موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، دستیابی به دانش فنی تولید میگوی عاری از بیماری خاص، ذخیره‌سازی تعداد مناسب از میگوی عاری از پاتوژن‌های خاص، ایجاد پایلوت تحقیقاتی به منظورپایش دائمی میگوهای SPF، برطرف کردن مشکلات ناشی از تلاقی نژادهای یکسان یا ایجاد همخونی در گونه‌های پرورشی، ایجاد بانک ژن از میگوهای بومی و پاتوژن‌های کشور، برنامه‌ریزی برای تولید انبوه با بهره‌گیری از دستاوردهای حاصل از طرح تولید حداقل 50 هزار تن میگو در سال، ازجمله اهداف کلان کسب و انتقال دانش فنی برای تولید میگوی عاری از بیماری خاص است.

ضرورت تقویت بانک ژن میگو

دکتر فخرایی کسب اطلاعات دقیق از پایین بودن ذخایر بانک ژن میگوها را در کشور از فواید اجرای این طرح عنوان می‌کند و می‌گوید: روش‌های مختلفی برای ارزیابی ژنی نمونه‌های مورد آزمایش در این طرح اجرا شد.

وی ادامه می‌دهد: سرانجام مشخص شد که جمعیت میگوهای مولد موجود در کشور از ذخیره ژنی پایینی برخوردارند و باید نسبت به ورود جمعیت‌های جدید با ذخیره ژنی بالا اقدام شود.

به گفته دکتر فخرایی برای اجرای این طرح کلان، مجموعه‌ای از باسابقه‌ترین و خبره‌ترین پژوهشگران مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور و متخصصانی از سایر سازمان‌های داخلی و کشورهایی که دارای تجربیاتی ارزشمند در این زمینه بودند، مشارکت داشته‌اند.

بیماری لکه سفید

این بیماری که عامل آن نوعی بیماری باکولوویروس است در حال حاضر جدی‌ترین و سخت‌ترین بیماری ویروسی اثرگذار در انواع گونه‌های میگو است. شکل این ویروس از تخم‌مرغی تا میله‌ای متغیر است و زائده‌ای دم مانند در انتهای خود دارد و در میان همنوعان نژاد و نسل‌های بعدی (از طریق افقی و عمودی) قابل انتقال است.

سهیلا فلاحی

دانش