سرداران را طبقه بندی نکنیم

مردم ، بارها 2 صحنه را از تلویزیون دیدند.رهبر معظم انقلاب در صبحگاه عید قربان ، در کنار پیکر سرداران بزرگ «پرواز شهادت» حاضر شدند و به رغم بغضی سترگ ، با حکمت و عطوفت ، خانواده و همرزمان شهدا را تصلی دادند.

کد خبر: ۸۵۹۲۱

وقتی سخنان رهبر انقلاب در حلقه یاران شهدا مرور شود ، این پرسش هم در ذهن زنده می شود که چه کسی نمی داند در پس لبهای خندان و چشمان امیدبخش ایشان ، چه درد و غم جانکاهی نهفته و ناپیداست؛ «جمع دیگری از بهترین ها هم رفتند و ما هنوز هستیم . 2 هفته پیش شهید احمد کاظمی آمد پیش من. گفت 2 درخواست دارم. یکی این که دعا کنید روسفید شوم و دوم هم این که دعا کنید شهید بشوم. گفتم ، شماها حیفه که بمیرید. شماها که این روزگارهای مهم را گذرانده اید... امثال شماها باید شهید شوند ولیکن هنوز زود است . کشور و نظام به شما احتیاج دارد. [به او] گفتم روزی که خبر شهید صیاد شیرازی را به من دادند، گفتم که صیاد شایسته شهادت بود. شهادت حق او بود. وقتی اینها را گفتم ، [شهید احمد کاظمی] گفت : ان شاءالله خبر من را هم به شما بدهند.» رهبر انقلاب علاوه بر این مضمون یادآور شدند: «فاصله بین مرگ و زندگی فاصله بسیار کوتاهی است. ما سرگرم زندگی هستیم و از حرکت همه به سمت لقاءالله غافلیم. همه خدا را ملاقات می کنند. هر کس به یک جور. اما احمد کاظمی و این برادران رو سفید ، خدا را ملاقات می کنند. از خدا بخواهیم مرگ ما مرگی باشد که خود آن مرگ هم باعث افتخار باشد.» به حلقه گرداگرد رهبری می نگرم می اندیشم که احمد کاظمی ، سردار شجاع و محجوب دفاع مقدس هم به باکری و خرازی و همت پیوست ، اما به راستی برخورد ما با رضایی و صفوی و قالیباف و شمخانی و فیروزآبادی و... که شانه آنها در گریستن از فراغ یار در نوسان است و رهبری دعایشان می کند: «خدا شماها را برای ما نگه دارد» چیست؛! آیا «ما» دغدغه نگهداری از این سرمایه های بزرگ ملی را داریم و یا این که با خطکشی های ناصواب ، میان سرمایه های ملت فاصله می اندازیم و سرداران میانه میدان را به حاشیه غربت و انزوا می کشانیم؛! سرداران بزرگ دیگری هنوز هم در کنار مایند. اما رفتار و اشتغالات دنیایی ما ، بسیاری از آنها را که باید در «متن» و «صحنه» مدیریت کشور سالهای سال دیگر «نگهداشته» شوند و افتخار بیافرینند را به «حاشیه» رانده است . تا چه روزی سردار دیگری از همین جمع به «حق» شهادت برسد و باز دور هم بیاییم و بر نبودشان اشک ندامت بریزیم ! بی تردید مهمترین فراز سخنان رهبر فرزانه انقلاب ، احتیاج «کشور و نظام» به نسل سرفراز مدیران شجاع و سرداران دفاع مقدس و لزوم نگهداشت و پاسداشت حرمت و جایگاه این عزیزان است . ملت ، سرداران خود را طبقه بندی نمی کند، چرا که جلوه ملی نگاه رهبر انقلاب به بهترین شکل در تشییع پیکر پاک این شهدا بعد از نماز عید قربان متجلی شد. «همه» مردم با سلیقه های متفاوت «بهترین فرزندان تاریخ ایران» را بر فراز دستها و به آسمان ملکوت بدرقه کردند. احمد کاظمی را که می دیدیم ، پشت آن چهره خاطره انگیز و دوست داشتنی باکری ها و خرازی ها و همت ها را به یاد می آوردیم . امروز هم وقتی به چهره سرداران بزرگ دفاع مقدس که «هنوز» در کنار ما و این دنیای خاکی باقی اند ، نگاه می کنیم ، باید در پس حباب اشک آنها چهره شهید احمد کاظمی و سلسله شهدای بزرگ دفاع مقدس را ببینیم. درس بزرگ رهبر انقلاب و مردم غیرتمند ایران به همه ما این بود که بهتر است ما هم سرداران را طبقه بندی نکنیم . آنان را که تاکنون به شهادت رسیده اند ، سرچشمه افتخار خود کنیم و آنان را که «هنوز» در میان ما هستند ، قدر بدانیم و خود نگاهبان حریم و وجودشان باشیم. تجلی «روسفید»ی ما هم در پیشگاه خدا، شهدا و مردم این است که آنها را به «صحنه» بیاوریم.