خطری به نام گونه‌های غیر بومی

این روزها تب نگهداری از گونه‌های غیربومی در کشور بیداد می‌کند و افراد برای به دست آوردن گونه‌های غیر بومی و نگهداری از آنها در خانه خود با یکدیگر وارد رقابت عجیبی شده‌اند که نتیجه آن فقط نابودی محیط‌زیست کشور است که رفع آن نیاز به برنامه‌ریزی فرهنگی و ساخت پارک وحش‌های مناسبی دارد که مردم در آن به اهمیت حفظ و نگهداری از گونه‌های جانوری آشنا شوند.

در این میان برخی اشخاص گونه‌هایی مانند قرقاول‌های تزئینی را برای نگهداری در باغ‌های پرندگان شخصی خود وارد کشور می‌کنند، اما نکته اینجاست که این محیط‌ها برای نگهداری از گونه‌های وارداتی مناسب نیست و به دلیل این‌که اشخاص برای تهیه آنها به قول معروف جوگیر شده و اطلاعات مناسبی درباره نحوه نگهداری از آنها ندارند دیر یا زود به دلیل ناتوانی در نگهداری از گونه‌ای که وارد کشور کرده آن را در طبیعت رها می‌کند به همین دلیل احتمال این‌که گونه غیر بومی وارد زیستگاه‌های کشور شود بسیار بالاست. باید تاکید کرد وقتی پای گونه غیر بومی به محیط‌زیست کشور باز شود به طور حتم نژاد اصیل گونه‌های بومی کشور نیز به خطر می‌افتد.

افزون براین چند سالی است که جمعیت راکون‌هایی که از کشور آذربایجان وارد برخی شهرهای شمالی کشور شده‌اند رو به افزایش است و می‌توان از آنها به عنوان تهدیدی برای حیات وحش شهرهای آستارا و تالش یاد کرد. در واقع راکون‌ها به دلیل این‌که می‌توانند براحتی روی درخت و زمین رفت و آمد کنند قادرند به آشیانه پرندگان دسترسی پیدا کرده و تخم آنها را خورده و سبب مهاجرت یا انقراض برخی گونه‌ها شوند. برای جلوگیری از این خطر مسئولان کشور باید نسبت به بازنگری قوانین تلاش کرده و شرایط را برای ورود گونه‌های غیربومی به داخل کشور سخت کنند، علاوه بر این نهادها و سازمان‌هایی مانند نیروی انتظامی، محیط‌زیست، دامپزشکی و گمرک نیز باید همکاری بیشتری با یکدیگر داشته باشند تا بتوان مانع ورود گونه‌های غیربومی به کشور و قاچاق گونه‌های بومی جانوری به خارج از کشور شد. باید تاکید کرد در کشور‌های موفق نسبت به مساله ورود گونه‌های غیربومی به عنوان تهدیدی برای تنوع زیستی، امنیت ملی، سلامت و بهداشت نگاه می‌کنند، اما در کشورمان به این نکته آن‌طور که باید و شاید پرداخته نشده، زیرا تاکنون تحقیقی برای مشخص شدن ارزش واقعی گونه‌های جانوری نشده و اهمیت و جایگاه آنها در محیط‌زیست کشور مشخص نیست، این درحالی است که با ارزش‌گذاری گونه‌های حیات وحش می‌توان زمینه را برای رونق گرفتن صنعت توریسم و طبیعت گردی نیز فراهم کرد.