آن روزها باران دردسر نبود

اما جالب است خیلی‌هایمان به جای آن که در بارندگی‌های فصل پاییز از پشت پنجره خانه یا محل کار خود از برگریزان خیس طبیعت خرسند شویم، همواره این تشویش و دلهره را داریم که مبادا امروز به قرارهایمان نرسیم و همه برنامه‌ریزی‌های روزانه‌مان به هم بخورد.

در روزهای بارندگی، کافی است چند قطره باران از آسمان بچکد، بلافاصله ترافیک خیابان‌ها ـ بخصوص در شهرهای بزرگ ـ سرسام‌آور می‌شود.

اما واقعا حرف حساب اینجاست که چرا باید زیرساخت‌های ارتباطی در کشور ما تا به این اندازه آسیب‌پذیر باشد که حتی نزولات جوی هم روی ناوگان حمل و نقل ما تا این حد تاثیر مخرب بگذارد.

کارشناسان بر این باورند جنگ آینده جهان، دیگر جنگ بر سر منابع انرژی و نفت نیست، بلکه این بحران بی‌آبی و خشکسالی است که دنیا را رفته رفته به سمت و سوی یک «جنگ آبی» تمام عیار خواهد کشاند.

در چنین اوضاع و احوالی، باید از بارش نزولات جوی فراوان استقبال کنیم و ذوق زده شویم، اما در کشور ما وقتی در هوای بارانی، اتوبوس‌ها دیرتر به ایستگاه می‌رسند یا اصلا نمی‌رسند و کرایه تاکسی‌ها هم به طور خودجوش اضافه می‌شود، باید به شهروندان حق داد در دل آرزو کنند «ای کاش امروز باران نبارد».

همه اینها را گفتیم که بگوییم ما شهروندان با فرا رسیدن فصل پاییز از مسئولان انتظار داریم فکری به حال ناوگان حمل و نقل و وضع جاده‌ها داشته باشند تا بارندگی به عذاب در رانندگی تبدیل نشود.

می‌خواهیم بگوییم فصل‌ها هم مدیریت می‌خواهد و واجب است در فصل‌های بارندگی، مدیریت بهتری در موضوع مهمی مثل سیستم حمل و نقل اعمال شود.

امین جلالوند / گروه جامعه