تکنولوژی جای انسان را نمی‌گیرد

جایگاه مراقبت پرواز ایران در مقایسه با کشورهای منطقه کجا است؟

مشکل بتوان در این باره مقایسه‌ای انجام داد یا حکم کلی صادر کرد، ضمن این‌که ما به دلیل قواعد ایفاتکا هم کلا چنین کاری نمی‌کنیم. اما برداشت شخصی من این است که در ایران استانداردها بسیار بالاست و کنترلرها از سطح بسیار بالایی از دانش تکنیکی برخوردار هستند.

چقدر فضای ایران را برای عبور هواپیماها امن می‌دانید؟

هیچ شکایت یا اظهارنظری مبنی بر نقض امنیت مسیرهای هوایی ایران به ما گزارش نشده است. برخی گزارش‌ها درخصوص آسمان برخی دیگر از کشورهای منطقه به ما رسیده، اما درخصوص فضای ایران تاکنون هیچ چیز نبوده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که آسمان ایران و مسیرهای هوایی داخلی و بین‌المللی آن از ایمنی کافی برخوردار است.

مهم‌ترین چالش‌های پیش روی کنترلرها در ایران را چه می‌دانید؟

تصور می‌کنم چالش‌ها مشابه چالش‌های پیش روی کنترلرهای دیگر کشورها در منطقه آسیا و اقیانوسیه باشد. رشد ترافیک در این منطقه بیشتر از دیگر نقاط دنیا پیش‌بینی می‌شود و چالش این است که با افزایش ترافیک، سطح ایمنی کاهش نیابد و پروازها به خطر نیفتند. چالش دیگر فراهم کردن شرایط کاری و اجتماعی خوب برای کنترلرهاست.

می‌توانم بپرسم که دقیقاً منظورتان از شرایط اجتماعی و کاری خوب، برای کنترلرها چیست؟

بله، ببینید به عنوان مثال یکی از مهم‌ترین مسائلی که ما امروزه در مراقبت پرواز با آن درگیر هستیم، مدیریت خستگی و فرسایش کنترلرهاست. گزارش سوانح‌ نشان می‌دهد که این روزها یکی از عوامل اصلی سوانح هوایی فرسایش انسانی، بخصوص در بخش خلبان‌هاست. بنابراین ما بیش از پیش روی این موضوع کار می‌کنیم که فرسایش و خستگی نیز بخش انکارناپذیری از حرفه مراقبت پرواز است و باید برای مدیریت آن چاره جست.

مساله زبان انگلیسی هم فکر می‌کنم به عنوان یک چالش مطرح باشد

بله، البته در مورد ایران اطلاعات دقیقی ندارم، اما درست است، مهارت زبان انگلیسی کنترلرها یکی از مسائل مهم روز حرفه ماست، همه کنترلرها باید در سطح بالایی زبان انگلیسی را صحبت کنند، البته این ممکن است اکنون در ایران به عنوان یک معضل مطرح نباشد، اما من می‌دانم که مشکل بسیاری از کشورهای دنیا در حرفه مراقبت پرواز است.