خوشحالی بچه‌ها هدف ماست

در طول این سال‌ها چند بار نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده برنامه رنگین‌کمان تغییر کرده تا ایده‌های جدید به برنامه تزریق شود و طراوات خودش را میان بچه‌ها حفظ کند. شما چگونه با عوامل این برنامه آشنا شدید و همکاری‌تان را آغاز کردید؟

من قبل از همکاری​ام با برنامه رنگین‌کمان در سریال محله تهرونی‌ها با خانم صبوری همکار بودم. ایشان سرپرست نویسندگان بود و از من هم برای همکاری دعوت کرد. همکاری با خانم صبوری باعث شد او نسبت به من و فعالیتم شناخت بیشتری پیدا کند. به همین دلیل سال 1387 به واسطه لاله صبوری به برنامه رنگین‌کمان دعوت شدم.

ابتدا نویسنده و دستیار خانم صبوری بودم که نویسنده و کارگردان برنامه بود تا این ‌که سال 90 ـ 89 خانم صبوری دیگر فعالیت‌شان را با برنامه رنگین‌کمان ادامه ندادند و من از آن سال به بعد نویسنده و کارگردان برنامه هستم.

قبل از این ‌که من همکاریم را با برنامه رنگین‌کمان آغاز کنم به کار کودک علاقه‌مند و حتی بیننده این برنامه بودم. کار برای بچه‌ها جذاب است و ناخودآگاه انرژی خوبی به آدم منتقل می‌شود. این انرژی بیشتر از انجام دادن کار برای بزرگسالان است. خوشحالم این اتفاق خوب برایم افتاده و توانسته‌ام در کنار بچه‌ها سهمی در برنامه رنگین‌کمان داشته باشم. به همین دلیل سعی می‌کنم همراه دیگر همکارانم برنامه‌ای متنوع و شاد برای بچه‌ها تولید کنیم تا آن را دوست داشته باشند و چیزهای زیادی هم یاد بگیرند.

برخی فکر می‌کنند کار کودک ساده است. شما چه تصوری درباره کار کودک دارید؟

اصلا این طور نیست. شاید در ظاهر کار برای کودک ساده باشد، اما دشواری‌های خاص خودش را دارد. کوچک‌ترین اشتباه باعث می‌شود بچه‌ها نسبت به ما بی‌اعتماد شوند. پس نباید کار کودک را سطحی و ساده در نظر گرفت. دنیای بچه‌ها بی‌غل و غش است، اما آنها از شما انتظار صداقت دارند و دوست دارند همیشه راستش را به آنها بگویید.

قبل از آن که من با برنامه رنگین‌کمان همکاری کنم با برنامه‌های نوجوانان مثل «شیب تند» و «بهار نارنج» کار کرده بودم و نسبت به قشر کودک و نوجوان شناخت داشتم. نویسندگی برای بچه‌ها کار راحتی نیست و باید تحقیقات لازم را انجام داد. باید به روز حرکت کرد وگرنه از بچه‌ها عقب می‌مانیم. ما مرتب با روان‌شناسان کودک در ارتباط هستیم و نظر آنها را جویا می‌شویم که چگونه به موضوعات بپردازیم تا تاثیرگذاری بیشتری داشته باشد. مرتب اطلاعات و تحقیقات‌مان را به روز می‌کنیم تا موضوعات را به شکل جذاب‌تری در برنامه مطرح کنیم.

از سوی دیگر دفتر یادداشتی در برنامه داریم و از پدر و مادرهایی که فرزندانشان را به برنامه می‌آورند، خواهش می‌کنیم درباره موضوعاتی که مورد علاقه بچه‌هایشان است برایمان بنویسند یا درباره کارهای اشتباهی که آنها بکرات انجام می‌دهند، بگویند. مطالعه این یادداشت‌ها کمک زیادی به ما می‌کند تا به روزتر شویم و در برنامه درباره کارهای اشتباه بچه‌ها صحبت کنیم و بگوییم بهتر است از این به بعد این کارها را تکرار نکنند.

همچنین بخشی از اطلاعات مورد نیاز را از منابع و سایت‌های معتبر که درباره کودکان است، تامین می‌کنیم. مدیر گروه کودک و نوجوان شبکه تهران هم راهنمایی‌های لازم را به ما می‌کند تا موضوعاتی انتخاب شود که فراگیرتر است. سعی کرده‌ایم از بچه‌های خلاق برای گروه نویسندگی استفاده کنیم تا متن‌های خوبی برای برنامه نوشته شود.

نظرسنجی از پدر و مادرها تا چه میزان به شما کمک می​کند، موضوعات را بدرستی انتخاب کنید؟

ما هر روز میزبان 40 تا 50 کودک هستیم. طبیعی است با پدر و مادرهای زیادی صحبت می‌کنیم. بازخورد مهمانان کمک زیادی می‌کند تا موضوعات بدرستی انتخاب شوند. همین مساله به ارتباط صمیمانه ما، بچه‌ها و والدین هم کمک می‌کند. در مجموع ایده‌های خوبی دریافت می‌کنیم.

شما اشاره کردید هر روز میزبان 40 تا 50 کودک هستید. هماهنگی این همه بچه کار راحتی نیست، اما برخی مواقع والدین گلایه‌مند هستند برخورد خوبی پشت صحنه برنامه‌های کودک نسبت به فرزندانشان نمی‌شود. شما از چه راهکاری استفاده کرده‌اید تا بچه‌ها را راضی و خوشحال نگه دارید؟

برای این که بچه‌ها احساس خستگی نکنند و دوری از والدین برایشان سخت نباشد، خیلی زود آنها را سر برنامه نمی‌بریم که خسته نشوند. علاوه بر آن، امکانات سمعی و بصری برایشان در نظر گرفته‌ایم تا حوصله‌شان سر نرود. آنجا برای بچه‌ها کارتون پخش می‌کنیم تا لذت ببرند.

بدون تردید برنامه زنده حساسیت‌های خاص خودش را دارد و شیطنت ویژگی بچه‌هاست، اما به هیچ وجه با آنها برخورد تند نمی‌کنیم که خدای نکرده از دست ما ناراضی شوند. سعی می‌کنیم با بچه‌ها مدارا کنیم. همچنین از چندی پیش خانم شمس را برای هماهنگی بچه‌ها آورده‌ایم تا موارد لازم را به بچه‌ها بگوید و آنها در زمان برنامه سر جایشان بنشینند. با توجه به این‌که خانم شمس خودش دو فرزند دارد مادرانه با بچه‌ها حرف می‌زند تا ناراحت نشوند. من فقط یک درخواست دارم و آن این که هیچ وقت نگاه سطحی به ساخت برنامه‌های کودک نداشته باشیم. متاسفانه حمایت‌های لازم از کار کودک نمی‌شود در حالی که ساخت برنامه‌های کودک باید جدی گرفته شود و به کیفیت بیشتر آن فکر کنیم نه این که با حمایت نکردن به کیفیت بی‌توجه باشیم.

برخی گلایه دارند برنامه‌سازان قدیمی نسبت به جوان‌ترها بهتر کار می‌کردند. این طور نیست که ما برنامه‌ساز خوب نداشته باشیم، ولی باید قبول کرد با توجه به تعدد شبکه‌ها باید بودجه مناسب در نظر گرفته شود. نباید به استعدادهای درخشان که در زمینه کودکان داریم، بی‌توجه باشیم.