کمک روانی برای بازماندگان زلزله

همیشه بعد از زلزله اولین وظیفه دولتها و هموطنان برطرف کردن نیازهای اساسی مانند غذا، آب ، دارو، تهیه پناهگاه و غیره است ، اما نباید در این میان پیامدهای گسترده روانی این حوادث را نادیده بگیریم.

کد خبر: ۶۰۳۵۶

آسیب دیدگان این موارد را تجربه می کنند:
1.مرگ و مفقود شدن اقوام ، دوستان و همکاران
2.بی خانمانی و از دست دادن اسباب و لوازم زندگی
3.شیوع بیماری ها
کنار آمدن با این موارد یک تلاش مداوم و پیوسته برای بازماندگان است که درمان و بهبودی دوره ای تدریجی و پیوسته است و هرگز نباید انتظار درمان سریع و ناگهانی داشت. معنی درمان این نیست که بازماندگان ضایعه را فراموش کنند و با یادآوری آن غمگین نشوند. برخی عکس العمل ها به خاطرات و گذشته ها تا حدودی طبیعی و نشانگر ذهن و جسم سالم است.
درمان در این گونه موارد یعنی کاهش دفعات یادآوری اندوه و شدت عکس العمل هاست و در دوره درمان ، داشتن قدرت مدیریت ، کنترل احساسات و اطمینان به توانایی ها در سازگاری با حادثه بسیار مهم است.
روان شناسان راههای زیر را برای سازگاری با استرس وقایع غیرقابل پیش بینی مانند زلزله پیشنهاد می دهند:
- عبادت و تکیه بر خداوند اثرات منفی حادثه را کاهش می دهد.
- در مراسم دفن و ختم عزیزان همکاری کنید، این گونه مراسم برای شما تسلی خاطر است.
- می توانید داوطلبانه گروههایی نظیر کمک به کودکان و نوجوانان و سالمندان و... را تشکیل دهید.
- گریه کردن از پنهان کردن اندوه بهتر است.
- اگر نتوانستید به بازماندگان کمک کنید، بدون احساس گناه بدانید که آرامش روحی و فیزیکی بتدریج کسب می شود.
- افسوس خوردن را درباره گذشته ها کنار بگذارید و از جمله «کاش این گونه می کردم و می بودم» خودداری کنید و به مقایسه قبل و بعد حادثه نپردازید، بلکه به این فکر کنید قدم بعدی تان چیست و چه باید بکنید که در خود فرو نروید.
- فعالیت های روزانه هر چند اندک و مختصر را از سر بگیرید.
- با کودکان احساس همدردی کنید. اطمینان بدهید که در امنیت هستند. مشارکت آنان را در امور بخواهید. عکس و منظره های دردناک و تاثرانگیز را نشان ندهید.