عملیات شکست خوره راکن سیتی

کپکام دیگر دارد شورش را در می‌آورد! در بازاری که Left4Dead حکم می‌راند و Dead Island هم نمونه‌ یک تقلید نسبتا خوب از آن است، بسختی می‌توان جایی برای یک RE مشابه باز کرد. تازه‌ترین نسخه‌ RE بیشترین فاصله را با فرمول کلاسیک گرفته است و خودش هم نمی‌تواند به عنوان یک بازی خوب روی پایش بایستد! همان‌طور که خبر دارید، داستان پیرامون چند نفر از اعضای آمبرلا می‌گذرد که برای سرپوش گذاشتن بر فعالیت‌های کمپانی به راکون سیتی اعزام شده و در عین حال ماموریت دارند ویروس جی را نیز در اختیار بگیرند و به روسای خود تحویل دهند. داستان بارها در مکان‌هایی رخ می‌دهد که بازیکنان در نسخ قبلی شاهد آنها بوده‌اند. از این حیث، بازی دارای جذابیت داستانی چندانی نیست.

گرافیک در بیشتر نکات خوب عمل کرده و شاهد مدل‌های خوب، در عین یک اتمسفر غنی و چیره‌گر هستیم. اما از طرفی، نورپردازی برخی مراحل اوقات بیش از حد تاریک کار شده است. این مشکل را می‌توان با بالا بردن گاما در بخش تنظیمات رفع کرد؛ اما درنهایت به محور کلی اتمسفر بازی صدمه می‌خورد. در هر مرحله، 4 نفر از اعضای آمبرلا (که کنترل یکی از آنها به عهده‌ شماست)، ماموریت را پیش می‌برند. دشمنان شما را نیروهای نظامی دیگر، و زامبی‌های شامل می‌شوند. هر شخصیت یک سری قابلیت خاص دارد که به بازی تنوع می‌بخشد؛ از نامرئی شدن گرفته تا کنترل عقل زامبی‌ها! سلاح‌ها تنوع مختص به خود را دارد اما هدفگیری مورددار بازی، نمی‌گذارد چندان از سلاح‌های تعبیه شده لذت ببرید. در مقابل دشمنانی که خیلی سریع‌تر از شما حرکت می‌کنند، هدفگیر بازی بشدت کند و ناکارآمد است؛ به طوری که در مراحل بالاتر یکی از دلایل مهم در پس زده شدن مخاطب همین است. هر بازیکن می‌تواند در آن واحد یک اسپری احیای سلامت، یک اسپری ضدّ ویروس و تعدادی نارنجک با خود حمل کند. سیستم گیم‌پلی خیلی زود اثبات می‌کند که این محدودیت در حمل امکانات اصلا خوشایند نیست. اگر در بخش چندنفره بازی را انجام دهید، این مسأله مشکل حادی ایجاد نمی‌کند. اما در حالت تکنفره، مکررا خود را در حال جستجوهای بی‌نتیجه خواهید یافت. زامبی‌ها می‌توانند با وارد آوردن ضربات خاص، شما را دچار خونریزی یا آلوده به ویروس کنند. در برخی مراحل این اتفاق بکرّات روی می‌دهد. در صورت به همراه نداشتن اسپری لازم، خود را گرفتار مشکلی بزرگ خواهید یافت. این مسأله وقتی بغرنج‌تر می‌شود که بدانید مسوولیت آلوده شدن همراهانتان نیز با شماست.

هوش مصنوعی بازی بشدت دچار مشکل است. پس از آلوده شدن فقط می‌توانید بازی را از چک‌پوینت قبلی آغاز کنید (مگر آنلاین بازی کنید). اگر یکی از همراهانتان آلوده شود و بموقع به دادش نرسید، باید او را با تیر از پا درآورید! به کل می‌توان گفت یاران کنترل شده توسط هوش مصنوعی فقط مزاحم بوده و کاری جز سخت‌تر کردن بازی ندارند. کنترل‌ها بشدت خشک و محدودکننده کار شده‌است. برخلاف نسخه‌های قبلی، امکان چرخش 360 درجه از کاراکتر‌ها سلب شده و فقط می‌توانید رو به عقب راه بروید، یا این که در ازای چرخیدن دستی، وقت و جان خود را به خطر بیندازید. سیستم تشخیص میدان بازی نیز کاملا بد از آب درآمده است. در بحبوحه‌ نبرد و زد و خورد، باید بارها کاراکتر را عقب و جلو کنید تا سرانجام پیغام برداشتن یک آیتم یا گیاه احیا را ببینید‍ که ممکن است پیش از اعمال اثر، شاهد موت وی باشید! در مقابل نبود چرخش، می‌توانید بدوید و خود را روی زمین بیندازید! جواب ما به این حرکت عجیب فقط چشمانی متحیر است و بس!

اما وحشتناک‌ترین کاستی در این بازی، سیستم کاور آن است. مجبور نیستید مانند بازی‌های دیگر، با زدن یک دکمه‌ اضافه، خود را به زحمت بیندازید. کافی است به یک دیوار نزدیک شوید تا بازی شما را به آن بچسباند! تنها نکته‌ دیدنی ضربات کشنده از نزدیک است و بس. در نهایت اگر به دنبال یک عنوان برای گذراندن اوقات آنلاین خود هستید، می‌توانید این بازی را انتخاب کنید، در غیر این صورت اصلا سراغ آن نروید که پول گرانمایه‌ خود را به باد ‌داده اید...

سیاوش شهبازی