این راه و رسم هدیه دادن نیست

از قدیم گفته‌اند دندان اسب پیشکشی را نباید شمرد؛ ما هم اهل دندان شمردن نیستیم، اما مساله این است که خیلی از ما خبرنگارها اصلا رنگ آن اسب پیشکشی را ندیده‌ایم، تا چه رسد به این که بخواهیم دندان‌هایش را!

کد خبر: ۴۶۴۴۵۷

اسب پیشکشی‌ای که از آن حرف می‌زنیم همان هدیه ریاست جمهوری به خبرنگاران است که از روز خبرنگار سال گذشته حرف و حدیث‌ها درباره‌اش آغاز شد و اصحاب رسانه به کرات آن را از مسوولان مطالبه کردند و قول‌و‌قرارهای آنها را درباره زمان پرداختش منتشر کردند، اما این وعده از آن دست وعده‌ها نبود که به فراموشی سپرده شود و این گونه شد که دست آخر از روز 28 اسفند سال 90 پرداخت هدیه خبرنگارها آغاز شد.

بگذریم، ابتدا اعلام شد اگر خبرنگارها در سایت سمان ثبت‌نام نکرده باشند هدیه دریافت نمی‌کنند. این شرط در حالی مطرح شد که بسیاری از اصحاب رسانه به دلیل مشکلات فنی این سایت موفق نشده بودند مشخصات‌شان را در آن ثبت کنند، اما هدیه به همه خبرنگارهایی که مشخصات‌شان را وارد سایت کرده‌اند هم داده نمی‌شود و مسوولان گفته‌اند خبرنگارها باید مدارک‌شان را کامل در سایت اسکن کرده باشند و به این ترتیب کسانی دیگر نیز به این بهانه حذف شده‌اند و در این میان گروهی نیز مدعی هستند که با وجود ثبت نکردن کامل مشخصات‌شان در سایت سمان توانسته‌اند هدیه‌شان را بگیرند و....

آشفته‌بازار اعطای هدیه خبرنگاری البته به شایعاتی نیز دامن زده است؛ مثلا این که گفته می‌شود خبرنگارها باید در سایت سمان سوءپیشینه‌ای از نیروی انتظامی هم ارائه بدهند یا این‌که اعطای هدیه گزینشی است و به ثبت‌نام کردن یا نکردن در این سایت ربطی ندارد و.... خلاصه این که اوضاع کنونی، اهالی رسانه را به این نتیجه رسانده است که اسب پیشکشی اصلا در کار نیست و نکته عجیب اینجاست که خیلی از خبرنگارهایی که در روزهای اخیر از سوی نهاد ریاست جمهوری رد شده‌اند همان‌هایی هستند که هر روز و هر ساعت، خبرهای‌شان در روزنامه‌ها و سایت‌های خبری منتشر می‌شود و با این حال، از دیدگاه پرداخت‌کنندگان هدیه این ریاست جمهوری، خبرنگار به حساب نیامده‌اند!

از چگونگی روند اهدای هدیه که بگذریم، آنچه خاطر خبرنگاران را آزرده کرده و این آزردگی همچنان ادامه دارد، این است که واقعا رسم و راه هدیه دادن این گونه نیست.

اصولا فلسفه هدیه به خبرنگاران در روز خبرنگار تقدیر از زحمات کسانی است که برای ارتقای سطح آگاهی مردم تلاش می‌کنند، اما واقعا این که خبرنگاران را وادار کنیم شخصا به رغم اعلام فهرست آنان از سوی رسانه‌هایشان، با سند و مدارک به خیابان پاستور بروند و در صف‌های طولانی بمانند تا بتوانند کارت‌های 400ـ300هزارتومانی را بگیرند، در شأن آنان است؟ کما این که مسوولان ذی‌ربط در ریاست جمهوری اعلام کرده‌اند به هیچ وجه هدیه آنها را براساس لیست به نماینده قانونی رسانه‌هایشان هم نمی‌دهند و حتما باید خودشان مراجعه کنند. باید پرسید آیا واقعا این راه و رسم هدیه دادن است؟!