سیسه می‌خواهد بین آبی‌ها بماند

شروع این تیم رمی در فصل جدید لیگ ایتالیا آنقدرها هم ایده‌آل نبوده، اما وجود چندین و چند مصدوم در اردوی ملی فرانسه قبل از دو مسابقه مهم اخیر این کشور در برابر آلبانی و بوسنی دلیلی شد تا لوران بلان سرمربی «خروس‌ها» که در پی مهره‌هایی پرتجربه برای این مسابقات بود، به سیسه روی بیاورد و او را از نو به مسابقات ملی دعوت کند؛ عرصه‌ای که بعد از حضور فاجعه‌بار آبی‌ها در جام جهانی 2010، سیسه دیگر به آن فراخوانده نشده بود.

حالا که سیسه به آن غیبت طولانی پایان داده و دوباره ملی‌پوش شده، حاضر نیست آن را به آسانی از دست بدهد و هدفش این است که در 8 ماه و نیم باقیمانده تا شروع دور پایانی یورو 2012 ارزش‌هایش را چنان به بلان نشان بدهد که راهی برای حذف او در مسابقات بعدی خروس‌ها نداشته باشد و او را خرداد و تیر سال بعد به اکراین و لهستان که محل برگزاری مرحله نهایی «یورو» است، نیز ببرد.

سیسه در دل پاییز سرد 2011 و در حالی که آبی‌ها قریب به 14 ماه است در هیچ مسابقه ملی شکست نخورده و در این پروسه حتی برزیل را هم برده‌اند، می‌گوید: «حتی در روزهای سخت و تلخ‌ هم هیچ‌‌گاه بازگشت به مسابقات تیم ملی فرانسه را غیرممکن نمی‌دانستم و در این زمینه امیدوار بودم. شاید در این سال‌ها فراز و فرودهای زیادی در کارم داشته‌ام، اما هر گاه تیم ملی به من نیازمند بوده، به میدان رفته‌ام. این در طبیعت و اخلاق من نیست که یک کار مهم را به راحتی رها کنم و برعکس چنین چیزی را با تمامی وجود تعقیب می‌کنم. اگر بتوانم جای ثابتی در تیم ملی داشته باشم، فوق‌العاده خواهد بود و در این راه هر کوششی را به کار می‌گیرم.»

بلان برای مسابقات اخیر آبی‌ها در ادامه پیکارهای انتخابی یورو 2012 چنان به کمبود مهره و نفر برخورد کرده بود که به واقع چاره‌ای جز فراخوانی سیسه نداشت. در آن روزها او از بنزما، ریبه‌ری، سانیا، گامی‌یرو و ماتوییدی که جملگی مصدومیت داشتند، بی‌بهره بود و اضافه بر سیسه که یک‌‌ بار دیگر به طور اضطراری به جمع آبی‌ها دعوت و از نو ملی‌پوش شد، بلان، متیو دبوشی و ژره‌می ماتیو را نیز برای اولین بار به صحنه رقابت‌های ملی دعوت و آنها را هم صاحب نخستین بازی‌های ملی عمرشان کرد. با این حال سیسه که پیشینه عضویت در باشگاه‌های مارسی و لیورپول را هم دارد و در اوسر و ساندرلند هم بازی کرده است، به دلش بد نمی‌آورد و می‌گوید دعوت از وی هر دلیل و اجباری پشت آن باشد، رویدادی است که او می‌تواند در جهت مثبت از آن استفاده کند.

وی می‌گوید: «این طور نیست که من به رویداد اخیر، به چشم حضوری موقتی در تیم ملی فرانسه نگاه کنم، بلکه می‌خواهم استمرار یابد. وقتی سرمربی تیم ملی بازیکنی را صدا می‌زند، به این معناست که به او نیاز دارد و آن بازیکن است که باید به گونه‌ای رفتار کند که آن نیاز دائمی شود. من نیز باید بشدت تلاش کنم تا از این پس تبدیل به یکی از انتخاب شده‌های همیشگی بلان شوم و یک فرصت اضطراری را به موقعیتی دائمی تبدیل کنم. شرایط کنونی و نام و شرایط مهاجمان فرانسه نیز به شکلی نیست که به خودی خود مرا تبدیل به مهره‌ای ثابت و همیشگی برای آبی‌ها کند و در این زمینه باید کوشش زیادی کنم و زحمت و مرارتی بیش از این داشته باشم و این امری است که در دستور کارم دارم.»