کرم‌های ضدآفتاب جدید در راه است

ماه گذشته محققان به عنوان بخشی از یک پروژه 3 ساله، به منظور تحلیل و بررسی، شروع به جمع‌آوری نمونه‌های مرجانی از صخره‌های مرجانی خلیج کوینزلند کردند.

مرجان‌ها موجوداتی هستند که همزیستی بی‌نظیری با جلبک‌هایی که داخل آنها زندگی می‌کنند، دارند.

جلبک‌ها با استفاده از فتوسنتز برای مرجان‌ها غذا تولید و برای انجام این کار از مواد دفعی خود مرجان‌ها استفاده می‌کنند.

چون برای انجام عمل فتوسنتز نیاز به نور خورشید است، مرجان‌ها باید در آب‌های کم‌عمق زندگی کنند و به همین علت احتمال آفتاب سوختگی آنها در اثر اشعه ماورای‌بنفش نور خورشید بشدت افزایش می‌یابد.

دکتر پل لانگ مدیر این پروژه می‌‌گوید: ما قبلا می‌دانستیم که مرجان‌ها و بعضی جلبک‌ها برای محافظت از خودشان در برابر نور خورشید ترکیبات ضدآفتاب تولید می‌کنند، اما از روش تولید آن بی‌خبر بودیم.

آنچه ما متوجه شدیم این است ‌که جلبک‌هایی‌ درون مرجان‌ها اطراق کرده‌اند و ترکیباتی تولید می‌کنند که فکر می‌کنیم پس از انتقال به داخل مرجان‌ها و تبدیل شدن به مواد ضدآفتاب برای هر دوی آنها مفید واقع می‌شود.

این ماده نه‌تنها هر دوی آنها را از آفتاب‌سوختگی محافظت می‌کند بلکه برای ماهی‌هایی که از صخره‌های مرجانی تغذیه می‌کنند نیز مفید است.

محققان به این نتیجه رسیدند که اگر بتوانند روش تولید این مواد را مشخص کنند می‌توان آنها را به روش آزمایشگاهی تولید کرد و سپس برای تهیه مواد ضدآفتاب به شکل قرص و برای استفاده انسان از آنها سود جست.

اکنون محققان به روش تولید آزمایشگاهی این ترکیبات، بسیار نزدیک شده‌اند و اگر همه چیز بخوبی پیش برود تا 2 سال آینده می‌توان این مواد را روی انسان آزمایش کرد.

یکی از اهداف بلندمدت محققان، استفاده از این مواد در کشاورزی و تولید غلات مقاوم در برابر اشعه مضر فرابنفش در نواحی استوایی است.

محققان معتقدند که موفقیت در انجام این کار به معنای تولید غلات مقاوم به اشعه مضر خورشید و فراهم کردن منابع غذایی مورد نیاز جهان سوم در نواحی گرم و پرآفتاب کره زمین است.

علاوه بر کشف ترکیبات ضدآفتاب در مرجان‌ها این مطالعات نشان داد که چگونه تغییرات آب و هوایی باعث رنگ پریدگی و در نهایت مرگ مرجان‌ها می‌شود.

رنگ‌پریدگی مرجان‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که دمای آب دریا 2 تا 3 درجه بیش از میانگین دما در تابستان بالا می‌رود و این به آن معناست که جلبک‌ها در بافت‌های مرجانی از بین رفته و در نتیجه قطع ارتباط و همزیستی بین این دو، مرجان‌ها از بین خواهند رفت.

سال 1998 در نتیجه افزایش دمای غیرمتعارف جهانی 16 درصد مرجان‌های سیاره زمین از بین رفتند. از آنجایی که صخره‌های مرجانی محل اقامت اشکال مختلفی از حیات دریایی هستند، این امر می‌تواند منجر به ضایعه جبران‌ناپذیری در چرخه زیستی اقیانوس‌ها شود.