اکوسیستم‌های اقیانوسی را دریابیم

حدود 25 درصد از 129 گونه پستاندار دریایی شامل خوک‌های آبی، دلفین‌ها و خرس‌های قطبی در خطر انقراض هستند. پس برای حفظ عملکرد اکوسیستم‌های اقیانوسی، حفاظت از این پستانداران دریایی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

بسیاری از این پستانداران، شکارچیان فوق‌العاده‌ای بوده و در بالای زنجیره غذایی قرار دارند. بنابراین نقش مهمی در اکوسیستم ایفا کرده و گذشته از آن موجودات جذاب و زیبایی هستند که چشم هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کنند. محققان با قرار دادن نقشه‌های مختلف جمعیتی پستانداران دریایی به منظور تعیین نواحی اقیانوسی که حفاظت از آنها می‌تواند گونه‌های بسیاری را از خطر انقراض نجات دهد و همچنین با تعیین محل سکونت گونه‌های در معرض خطر، موفق به یافتن مکان‌هایی شدند که بیشترین تعداد گونه‌های مختلف در آنجا حضور داشت. این اولین باری است که نقشه توزیع جهانی غنای پستانداران دریایی تهیه و به کار گرفته می‌شود. جالب‌ترین نتیجه به دست آمده طی این تحقیق این است که تمام گونه‌ها را می‌توان در 20 محدوده حفاظتی بحرانی دسته‌بندی کرد. این 20 محل براساس 3 معیار اصلی مشخص شده که عبارتند از: 1 ـ تعداد گونه‌هایی که در آنجا سکونت دارد 2 ـ شدت خطر انقراض برای هرگونه چقدر است؟ 3 ـ آیا گونه‌ای در این ناحیه موجود است که منحصر بفرد و بی‌مانند باشد‌؟

نتیجه بررسی‌های بعدی نشان داد که حفاظت از فقط 9 محل از این 20 ناحیه می‌تواند زیستگاه 84 درصد کل گونه‌های دریایی روی زمین را حفظ کند. این 9 محل از غنای جانوری بسیار بالایی برخوردارند به طوری که محل سکونت 108 گونه پستاندار دریایی را تامین می‌کنند. این 9 محل که تنها 4 درصد کل اقیانوس‌های جهان را تشکیل می‌دهد، شامل سواحل باجای کالیفرنیا در مکزیکو، شرق کانادا، پرو، آرژانتین، شمال غرب آفریقا، جنوب آفریقا، ژاپن، استرالیا و نیوزیلند است. حدود 70 درصد این نواحی تحت تاثیر مستقیم فعالیت‌های انسانی قرار دارد و این موضوع ما را وادار می‌کند تا نسبت به محافظت از گونه‌های دریایی تلاش بیشتری داشته باشیم. عوامل دیگری همچون صید بیش از حد و گرمای جهانی هم اثرات منفی بیشتری بر این مناطق تحمیل می‌کند. باید توجه داشته باشیم که حفاظت از 11 منطقه دیگر هم اهمیت خاصی دارد، چون ممکن است یک گونه خاص در معرض خطر فقط در آن نواحی زندگی کند مثل نهنگ دندان‌دار دریایی که در نواحی شمالی خلیج کالیفرنیا زندگی می‌کند و تنها چند صد تای دیگر از آنها باقی مانده است. اکنون انسان نیازمند آن است که از زندگی گیاهی و جانوری باقیمانده روی سیاره زمین بخوبی محافظت کند تا در برابر نسل‌های آینده بی‌جواب‌ نماند.