رمز و راز آرزوهای کودکانه

به این جواب‌ها توجه کنید:‌

ـ‌ مامان من به کلاس رانندگی می‌رود. دعا کردم زودتر گواهینامه‌اش را بگیرد.

ـ‌ دعا کردم که یک مرد عنکبوتی داشته باشم.

ـ‌ دعا کردم پدرم پولدار بشود و بتواند همه چیز بخرد.

ـ‌ دعا کردم که یک داداش تپل داشته باشم و بتوانم بغلش کنم.

ـ‌ دعا کردم مثل مسی فوتبالیست خوبی بشوم.

پس از این که این آرزوهای صادقانه را می‌شنویم مجری و کارشناسانش در برنامه جمع ما می‌نشینند و به دنبال جواب یک سوال مهم می‌گردند:‌ تا چه اندازه توانسته ایم در آشناسازی کودکان با موضوعات دینی موفق عمل کنیم؟

حجت‌الاسلام راستگو در پاسخ به این سوال به بیان خاطراتش پرداخت و گفت: ‌من در برنامه‌هایم سعی کردم مستقیم گویی نکنم. اگر برنامه‌ها موفق بوده‌اند به این خاطر بوده است. من همه چیز را در قالب قصه و شعر و معما بیان می‌کردم. در طول 15 سال سعی کردم قصه تکراری تعریف نکنم. اما الان در برخی برنامه‌های مذهبی ویژه کودکان تنوعی دیده نمی‌شود. چیزی که زیاد بذل بشود، مبتذل می‌شود. معنای لغت مبتذل همین است.

این کارشناس مذهبی با بیان این که تلویزیون در برنامه‌های آموزشی دینی برای کودکان خوب عمل کرده اظهار کرد: ‌ما توانستیم درباره روزه و نماز مسائلی را آموزش دهیم. اما روی نگرش دینی و تربیت دینی به این اندازه کار نکردیم و نقص داشتیم.

اکرم‌السادات محمدی‌خواه،‌ مجری ویژه برنامه سحر اولی‌ها نیز یکی دیگر از مهمانان بود. او گفت:‌ برنامه‌های مذهبی بیشتر ویژه نوجوانان ساخته شده‌اند و کودکان سهم زیادی از این برنامه‌ها نداشته‌اند.

این مجری معتقد بود که بچه‌ها خودشان از همه بهتر بلدند برنامه مذهبی بسازند. چون بچه‌ها شیرین و زیبا دعا می‌کنند.

از ته‌دل آرزو می‌کنند. اما ما می‌خواهیم به بچه‌ها محفوظاتی را یاد بدهیم که خودمان به آن عمل نمی‌کنیم.

برنامه جمع ما که از شبکه 2 پخش می‌شود در این هفته پرونده مهمی را باز کرده است. مساله اصلی برنامه این است که چگونه می‌شود زیبایی‌ها و جذابیت‌های دینی را با زبانی ساده برای بچه‌ها بیان کرد.

این پرونده تا آخر هفته با حضور کارشناسان سینمای کودک و برنامه‌های تلویزیونی کودک ورق می‌خورد.

اگر در روزهای آینده به تماشای جمع ما بنشینید در آن گهگاه انتقادات صریحی را درباره موضوع طرح شده خواهید شنید.

احسان رحیم زاده ‌‌/‌‌ رادیو و تلویزیون