ما به‌دنبال پلیس ایرانی در سینما هستیم

شعار چهارمین جشنواره فیلم پلیس «پیشگیری اجتماعی» است. بسیاری از مخاطبان با این واژه نتوانستند ارتباط برقرار کنند. در واقع سوالات زیادی در این خصوص در ذهن ایجاد می‌شود. واژه اجتماعی نمی‌تواند معنای بزه یا انواع آسیب‌ها را بدهد که بخواهیم از آن پیشگیری نماییم. درباره دلیل این انتخاب توضیح دهید؟

همان‌طور که می‌دانید انسان در وهله اول یک موجود کاملا اجتماعی است و همین مناسبات است که انسان را در محیط پیرامونش متفاوت جلوه می‌دهد. مشکلات و معضلاتی هم که برای انسان رخ می‌دهد، بخش اعظمی از آن در اجتماع رخ می‌دهد یا جامعه را درگیر می‌کند. در چهارمین جشنواره فیلم پلیس سعی کردیم تا به این جنبه از زندگی انسان و مشکلات پیرامونش بپردازیم.

ما سعی داریم تا در دوره‌های گوناگون جشنواره فیلم پلیس، این فرهنگ را متداول کنیم که انسان باید آدابی را رعایت کند که اجتماع آن را می‌پذیرد و با قانون همراه است؛ این می‌شود مناسبات اجتماعی و البته پیشگیری اجتماعی هم تعریفی کاملا واضح دارد که به ارتباط افراد جامعه با پلیس برمی‌گردد، مانند جریمه‌های رانندگی که از بروز تخلفات بیشتر جلوگیری کرد. یا برای مثال،‌ مردمی که برای رسیدگی به امور گذرنامه به نیروی انتظامی مراجعه می‌نمایند یا افرادی که برای نظام‌وظیفه در رفت و آمد هستند، همه اینها نشان می‌دهد که پلیس در جامعه با مردم در حوزه‌های مختلف رابطه برقرار می‌کند.

مهم‌ترین ویژگی این ارتباط آن است که این مردم هستند که پلیس را برای رسیدگی به مشکلات‌شان انتخاب می‌کنند. در واقع، پلیس در بسیاری از موارد با درخواست مردم به ماموریت‌ها ویژه خود دست می‌زند یا به انجام وظیفه می‌پردازد. این نشان می‌دهد که پلیس در بطن جامعه جا باز کرده و نقش سازمانی خود را کمتر به رخ می‌کشد و این پلیس است که احساس امنیت و آرامش را به مردم می‌دهد.

در حلقه ارتباطی بین حوزه‌های فرهنگی و نیروی انتظامی، جشنواره فیلم پلیس یک حلقه گمشده بود. این یک رویکرد جدید است و نگاه جشنواره به این موضوع نگاه نرم‌افزاری است و نه نگاه شعاری.

همین که سازنده فیلم‌ها در این جشنواره شرکت می‌کنند و این جشنواره برای آنها دستاورد خوبی داشته باشد، تشویق می‌شوند تا باز هم مسائل و معضلات مردم و پلیس را به تصویر بکشند. این برای فرهنگ‌سازی و کاربرد شعارهای ما گام مثبتی خواهد بود.

پلیس ایران در یک دهه اخیر نقش قابل قبولی در فرهنگ‌سازی و تشریح هنجارها و ناهنجاری‌های اجتماعی کشور داشته است. اگر صحنه‌های پلیسی در فیلم‌ها بتوانند گویای این مهم باشند، شاید بخش کمی از آنچه را که باید، ادا کرده‌ایم.

طی 30 سال گذشته پلیس در جمهوری اسلامی ایران همواره نشان داده است که با مردم بوده و توانسته نقش مفید و مثبتی در زندگی مردم ایفا کند.

اگر فیلمسازان ما واقعیت را به تصویر بکشانند، ما کار فرهنگی خود را انجام داده‌ایم و راضی خواهیم بود. ضمن آن که این واقعیت را هم قبول داریم بسیاری از نیروهای ناکارآمد و گاه متخلف در همین سیستم توسط افراد دلسوز و کارآمد دستگیر و معرفی شده‌اند که این خود نشانه هوش و موقعیت‌شناسی همین افراد در نیروی انتظامی است.

فکر می‌کنم این به خاطر شتابزدگی بی‌منطق در تهیه فیلم‌هاست و شاید هم کمبود بودجه، اما پلیس در واقعیت با صحنه‌های اکشن بسیاری روبه‌روست که تا به خطر انداختن جان پلیس هم پیش می‌رود.

جشنواره فیلم پلیس با همین نگاه برگزار می‌شود. ما می‌خواهیم واقعیت به تصویر کشیده شود و فیلمساز به این سمت و سو حرکت کند.