حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اعاده حیثیت از بعثی ها!
یکی از خبرهایی که اخیرا از سوی برمر ، زمامدار عراق اعلام شد و نشان از سردرگمی و دستپاچگی اشغالگران امریکایی و فقدان هر گونه برنامه مشخص و معنادار برای اداره این کشور دارد ، تصمیم برای استفاده و به کارگیری رجال و شخصیت ها و افسران بعثی در رده های مختلف کشوری و لشکری عراق است.
قبلا از سوی ناظران سیاسی گفته شد واشنگتن دشمنی خاصی با رژیم صدام نداشته و اصولا این رژیم نمی توانست به منزله منبع تهدیدی برای منافع ملی و امنیت ملی امریکا به شمار آید و به علاوه سوژه تبلیغاتی کاخ سفید برای واژگونی صدام که عبارت از تملک سلاحهای کشتار جمعی بوده است به دلیل این که اساسا چنین سلاحهایی در عراق وجود نداشته است ، هیچگاه به طور جدی و در باطن امر مورد توجه طراحان جنگ در پنتاگون قرار نگرفته بود. در واقع علاقه مندی اصلی امریکا به منابع سرشار نفتی عراق موجب شد تا رژیم فرسوده و شکننده بعث با بهانه های متعدد، با تهاجم گسترده قوای امریکایی رو به رو شود و در نهایت در کمتر از 24ساعت طومار موجودیت این رژیم پیچیده شد. با این حال امریکایی ها بجز گناهکار شمردن 55 نفر از کادرهای اصلی حزب بعث و یاران نزدیک صدام ، هیچ گونه اقدامی برای بازداشت دهها افسر عالی رتبه امنیتی و ژنرال های ارتش و کادرهای ارشد حزب بعث که ابزار رژیم برای کشتار مردم عراق در 34سال گذشته بودند، به عمل نیاوردند. فی المثل ، فردی مانند سعید الصحاف که از نوجوانی وارد تشکیلات حزب بعث شده ، تمامی درجات عضویت این حزب را سپری کرده و در آخرین روزهای استقرار رژیم بعث به سمت وزیر تبلیغات اشتغال داشته و مصاحبه های پرطمطراق در خصوص استحکام رژیم بعث و توانمندی آن به عمل آورده ، از هر گونه تعقیب قضایی مصونیت پیدا کرد و به وی اجازه داده شد تا کشور را به سوی قطر ترک گوید و چه بسا در آینده نزدیک در چارچوب دعوت از بعثی های سابق برای گماردن مجدد آنان به پستهای دولتی ، از وی نیز دلجویی و دعوت به کار شود! بدیهی است در این فرآیند ، اظهارات احمد چلبی که علیه این رویکرد واشنگتن موضعگیری کرده و آن را به بازگشت نازی ها بر سر پستهای قبلی شان بعد از جنگ جهانی دوم تشبیه کرده است ، خشم و عصبانیت کاخ سفید را برانگیزد. سربازانی که چند ماه در اردوگاه های آموزشی امریکایی ها تعلیم دیده اند، از حرکت به سوی فلوجه برای نبرد با مبارزان خودداری کرده اند و بعلاوه اغلب اعضای شورای انتقالی از سیاست های جاری امریکا در عراق انتقاد می کنند. راه حل امریکایی ها برای غلبه بر این دو موضوع بغرنج ، عبارت از پاک کردن صورت مساله است : بعثی ها را دوباره به کار می گماریم و از سوی دیگر شورای انتقالی را منحل می کنیم ! مشکلات امریکایی ها ، اما به این دو موضوع منحصر نمی شود. به پیش بینی برخی از ناظران سیاسی ، این مشکلات دقیقا بعد از 10 تیر ماه (30 ژوئن) که واشنگتن آن را به عنوان موعدی برای واگذاری قدرت به عراقی ها تعیین کرده است ، آغاز خواهد شد.
گفت و گو
