در این بین آنچه بیشتر به چشم آمد و رسانههای خارجی نیز به آن واکنش نشان دادند، فقط حضور میلیونی جمعیت نبود بلکه موجی از عشق بود که بخش زیادی از آن را جوانان و نوجوانان شانه به شانه هم ساخته بودند؛ حضوری که انگار فارغ از همه تکالیف و وظایف سیاسی و اجتماعی، خبر از پیوندی قدیمی و ریشهدار میداد. پیوندی عمیق و صمیمی میان یک رهبر و نسل جوان سرزمینش! اما این حضور، چه پیامی به دنیا مخابره کرد؟ در روزهای مراسم بدرقه رهبر شهید، خیابانهای پایتخت و شهرهای دیگر، حضور پررنگ و بیسابقهای از جوانان و نوجوانان را به خودش دید که اتفاقی شگرف را رقم زد؛ اتفاقی که از نظر دکتر روحالله احمدزاده کرمانی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی نقطه عطفی است که ریشه در منش رهبر شهید انقلاب دارد: «ما با نسلی مواجه شدیم که شاید سنشان به دهههای اول انقلاب قد ندهد، اما در این برهه از تاریخ، حضوری فراتر از محاسبات معمول داشتند؛ چراکه نگاه رهبر شهید به جوانان، تنها یک نگاه سنتی نبود. ایشان همیشه از مفاهیم نوآورانهای مثل دولت جوان و حزباللهی حرف میزدند. حتی یک مقایسه کوچک از رهبر شهید در برابر دیگر رهبران بزرگ جهان در تاریخ معاصر هم ثابت میکند کمتر رهبری توانسته است به اندازه ایشان، با نسل جوان در محافل خصوصی و عمومی گفتوگو کند.» بهنظر دکتر احمد زاده کرمانی، این حضور چشمگیر، پاسخ به همان گفتمان جوانگرایانه و بنبستناپذیری است که رهبر شهید همیشه بر آن
تاکید داشتند. 
بینظیرترین الگو در جهان معاصر
شاید بهتر است کمی از مرزها فراتر برویم و به تاریخ معاصر جهان نگاه کنیم. کارشناسان بر این باورند که در حدود ۱۰۰ سال گذشته، رهبران بزرگی در جهان بودهاند؛ از مائو در چین تا لنین و استالین در شوروی سابق و حتی سیاستمداران برجسته و مدعی در غرب، اما در کارنامه سیاسی و زیست اجتماعی هیچکدام آنها قابهایی شبیه به آنچه در ایران رخ داد، ثبت نشده است. دکتر احمد زاده کرمانی با تکیه بر پژوهشهای تاریخی در این خصوص میگوید: «این یک حقیقت بررسی شده و مستند است. در تاریخ معاصر جهان نمیتوانید رهبری را بیابید که به اندازه مقام معظم رهبری، برای جوانان سرزمینش وقت گذاشته باشد. تعداد، تنوع و استمرار نشستهای ایشان با نسل جدید، در استانداردهای سیاسی جهان بینظیر و بیسابقه است. از دانشجویان پرشور و نخبگان علمی گرفته تا کارآفرینان جسور، شاعران جوان و هنرمندان نوپا، همگی سهمی از این سفره گسترده داشتند.» آن طور که او توضیح میدهد، رهبر شهید با وجود تفاوت سنی شناسنامهای با مخاطبانشان، روحیهای بهغایت جوان، پویا و نوگرا داشتند و همین روحیه جوانانه بود که فاصله سن و سال را برمیداشت و فضایی صمیمی و در عین حال سازنده را میساخت که جوانها نه فقط بهعنوان شنونده که بهعنوان صاحبان ایده دیده میشدند.
سکان موفقیت در دست جوانان
تاریخ حکمرانی در جهان نشان داده است که ملتهای پیشرو، تنها زمانی به قلههای سازندگی و آبادانی رسیدهاند که ظرفیت جوانی را نه بهعنوان شعار بلکه بهعنوان موتور محرک فعال کرده باشند. احمد زاده کرمانی در این خصوص میگوید: «نگاه رهبر شهید به جوانان فراتر از شعارهای مرسوم بود. مثلا در یکی از نشستها، جمعی از جوانان از بروکراسی فرسایشی اداری گلهمند بودند. در همان فضا، یک پیشنهاد جدی توأم با طنزی از سمت رهبر شهید مطرح شد که اگر ما توانستیم تحریمهای سنگین آمریکا را با خلاقیت و اراده دور بزنیم، شما هم بروکراسیهای دستوپاگیر کشور را دور بزنید. درواقع رهبر شهید در ذات خودشان، مروج یک گفتمان بنبستناپذیر بودند و به جوانان یاد میدادند که یا راهی پیدا کنید یا راهی بسازید.» او با یادآوری دوران پیروزی انقلاب و دفاع مقدس، معتقد است این رویکرد، ریشه در تجربه سالهای قبل داشت؛ دورانی که سرداران بیست و چند ساله، پیچیدهترین عملیاتهای نظامی را فرماندهی میکردند. درواقع رهبر شهید به عینه دیده بودند که راه برونرفت از مهلکترین بحرانها، نه در کتابهای کلاسیک مدیریت که در اتکا و باور به اراده و نبوغ جوانان نهفته است. بهعبارت دیگر سرداران ما در این دورانهای دشوار همگی جوانانی استوار و پای کار بودند، احمد زاده کرمانی یادآوری میکند: «حضور نوجوانان و جوانان در میدان درواقع نشانی از همان روحیه خلاقانه است که رهبر شهید همواره حامی آن بودند.» او تاکید میکند: «با توجه به این مسائل حضور جوانان در مراسم بدرقه رهبر شهید نه از روی تکلیف بلکه برخاسته از رابطهای عاطفی عمیق و عشقی است که در نگاه و محبت ایشان به نسل جوان ریشه داشت.»
خداحافظی وفادارانه
حضور پرشور جوانان در روز وداع، در حقیقت پاسخ وفادارانه همان نسلی بود که سالها مورد تکریم، حمایت و اعتماد رهبر شهید قرار گرفته بود. برخی کارشناسان معتقدند برای درک اینکه چرا در میان جمیعت میلیونی مراسم بدرقه جوانان حضور چشمگیری داشتند، بهتر است نگاهمان را فراتر از تحلیلهای سیاسی و اجتماعی ببریم و ریشهاش در محبت پیدا کنیم.
دکتر احمد زاده کرمانی میگوید: «جوهره اصلی رابطه میان امام و امت، بر پایه همین عشق بنا شده است، اما این عشق در مواجهه رهبر شهید با نسل جوان رنگ و بویی متفاوت و حتی فراتر داشت.»