تب مالت

نشانه‌های بیماری

علامت اصلی این بیماری تب است که عموما در عصر و شب به اوج می‌رسد و بیمار دچار تعریق فراوان می‌شود، به طوری که تمام لباس‌هایش خیس می‌شود. اوایل بیماری ممکن است تا مدت‌ها بجز تب و تعریق شبانه علامت دیگری وجود نداشته باشد، ولی بتدریج درد استخوان‌ها و مفاصل بخصوص درد لگن در برخی بیماران شروع می‌شود. درد لگن گاهی آنقدر شدید است که راه رفتن بیمار به سختی انجام می‌شود.

در برخی بیماران علائم روحی مثل افسردگی هم تظاهر می‌کند. این بیماری اگر درمان نشود گاهی می‌تواند با درگیری قلب و رگ‌ها باعث مرگ بیمار شود. از دیگر عوارض مهم این بیماری، ایجاد آبسه در استخوان‌های ستون فقرات است که باعث زمینگیر شدن بیمار می‌شود.

خوشبختانه درمان بیماری تب مالت با داروهای آنتی‌بیوتیک موجود بخوبی انجام می‌شود. کپسول داکسی سایکلین، قرص کوتریموکسازول، کپسول ریفامپین و آمپول جنتامایسین و استرپتومایسین داروهایی هستند که برای درمان این بیماری کاربرد دارند. معمولا از بین این داروها 2 تا انتخاب می‌شود و به مدت حداقل 6 هفته استفاده می‌شوند. البته می‌توان مثلا 2 هفته اول همزمان آمپول جنتامایسین و کپسول داکسی سایکلین استفاده شود و 4 هفته بعد فقط داکسی سایکلین ادامه پیدا کند.

به هر حال در این دوره طولانی، مصرف دارو حتما باید تا پایان ادامه داشته باشد تا از عود بیماری که متاسفانه در موارد زیادی رخ می‌دهد تا حد امکان پیشگیری شود.

پیشگیری از این بیماری با واکسیناسیون دام‌های آلوده و ریشه‌کن کردن بیماری در دام‌ها صورت می‌گیرد، ولی در هر صورت با توجه به این که این بیماری در دام‌های ایران به وفور وجود دارد، بهترین راه پیشگیری، اجتناب از مصرف شیر نجوشیده یا غیر پاستوریزه، پنیر محلی و بخصوص بستنی‌های غیرپاستوریزه و متفرقه است.