درد دلکردن با صفر و یک های اینترنت
تا چند دهه گذشته، هروقت که کسى حس نوشتن داشت، در کاغذى مىنوشت و احتمالا آن را جایى پنهان مىکرد تا دیگران نبینند.
تا یک دهه گذشته، اگر کسى مىخواست مطلبى بنویسد و آن را پنهان نکند، باید در یک مجله یا روزنامه کار مىکرد و نوشتهاش از انواع و اقسام نظرات عبور مىکرد تا دیگران بتوانند بخوانند و نظر بدهند.
اتفاقى که امروز مىافتد، این است که شما با فشار دادن چند دکمه و بدون صرف هیچ هزینهاى و بدون اینکه نیاز باشد، نظر سردبیر و مدیرمسوول و دیگران را جویا شوید، هرچه که دوست دارید را بنویسید و صاحب خواننده هم باشید.
شما هم مىتوانید مغازه و بوتیک خودتان را کنار غولهاى رسانهاى بر پا کنید و مساله اینجاست که حتى ممکن است خواننده بیشترى (نسبت به وسعت و هزینهاى که شما نسبت به آن غولهاى رسانهاى انجام مىدهید) از آنان داشته باشید.
نکته بعدى این است که بزودى، مىتوانید با فشار دادن چند دکمه، یک رادیوى شخصى هم بسازید و احتمالا کمى بعدتر از بزودى، مىتوانید شبکه تلویزیونى خودتان را به مرحله بهرهبردارى برسانید.
ما در حال ساختن دنیایى هستیم که دوست داریم در آن زندگى کنیم. دنیایى که روزى، یک رویاى دست نیافتى بود، اما حالا به آن نزدیک مىشویم.
وبلاگ آبی تیره
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
با چشمان بسته عکس میگرفتم
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.