در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حاشیه خبر
برخورد سلیقهای با کتاب
شنیدن خبر رفع توقیف 285 عنوان کتاب در جای خودش خوشحالکننده است، حتی اگر اسامی کتابها و نام نویسندگان و ناشرانشان اعلام نشده باشد و پرسو جوها در این زمینه به نتیجهای نرسیده باشد.
این خبر، خبر خوشحالکنندهای است، هم برای ناشرانی که کتابهایشان در محاق توقیف بوده و هم برای مولفان و مترجمانی که چشم به راه بودهاند تا خبری از سرنوشت کتابشان بشنوند. با این همه اما خوب که به این خبر دقت میکنی و یک باردیگر متن خبری را میخوانی که روابط عمومی معاونت فرهنگی وزارت ارشاد به رسانههای گروهی فرستاده، خواسته یا ناخواسته ذهنت درگیر پرسشهایی میشود که نمیتوانی برای آن پاسخی درخور بیابی.
این کتابها 2 سال در محاق توقیف بودهاند و برخی از آنها غیرقابل چاپ شناخته شده و برخی چاپشان در گروه اعمال اصلاحات بوده است. رفع توقیف این کتابها نشان میدهد که بلاتکلیفی 2ساله این آثار و رهایی سریع آنها محصول تفاوت سلیقههاست و عملا قانون یا چارچوبی مشخص در این حوزه وجود ندارد. اگر این کتابها مشکلی نداشتند، بیخود و بیجهت این همه مدت در محاق توقیف باقی ماندند و با عمل به قانون در فاصله زمانی مناسب و معقولی پس از ثبت در دبیرخانه اداره کتاب ، تکلیفشان روشن میشد.
از سوی دیگر اگر این کتابها هم مشکل داشتند، باز یک شبه نمیشد برای آنها حکم رهایی برید و آنها را از محاق توقیف نجات داد. نبود یک قانون یا چارچوب مشخص باعث شده تا طی این سالها سلیقه مدیران تعیین کننده سرنوشت کتابها باشد و به خاطر همین برخورد سلیقهای ناشران و مولفان نمیدانند با چه رویکردی باید به انتخاب آثار دست بزنند و کاری را برای انتشار انتخاب کنند.
کاش در کنار خبر رفع توقیف این کتابها، خبری هم در زمینه تحول در ساختار اداره کتاب و تعیین شیوهای فراسلیقهای در این زمینه میشنیدیم. خبری که براساس آن میشد نگرانی ناشران را در مورد سرمایههایشان( که گاه مثل همین مورد اخیر بیخود و بیجهت 2 سال بلاتکلیف میمانند) رفع کرد.
رضا عظیمی / جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
