برای رسیدن به حق هسته ای

رادیو گفت و گو: در شرایطی که ایران با شرایط مبادله سوخت در کشور ترکیه سنگ بنای اعتمادسازی را بنیان نهاد، گروه 1+5 بدون توجه به بیانیه تهران و تحت فشار امریکا ، قطعنامه نوزده بیست و نه را بر علیه جمهوری اسلامی ایران در شورای امنیت سازمان ملل تصویب کردند. آقای شاهرخی چرا بر خلاف اعتمادسازی بیانیه تهران شاهد صدور قطعنامه نوزده بیست و نه علیه فعالیت صلح آمیز هسته ای کشورمان بودیم؟

شاهرخی: پاسخ درستی برای این اقدام 1+5 وجود ندارد. به این علت که تا کنون در تمام بازرسی ها و تحقیقات هیچگاه نتوانستند یک موردی را که ایران از مقررات بین المللی تخلف کرده باشد بیابند.  تنها چیزی که اینها گفتند بحث اینکه آنها اعتماد ندارند، یعنی شک دارند و هیچگاه نمی شود از نظر حقوقی یک کسی یا یک کشوری را به جرم اینکه به او اعتماد ندارند و به او مشکوک هستند علیه او تصمیمی بگیرند. کاری  بر خلاف باورها انجام دادند و به هر حال ایران و نظام جمهوری اسلامی ایران و مردم و دولت قطعاً در مقابل این اقدام واکنش  مناسب از خود نشان خواهند داد.
 
رادیو گفت و گو: آقای کرمی، موقعی که بیانیه تهران امضا شد ، ایران نامه نوشت و در واقع اطلاع رسانی کرد.  قاعدتاً گروه وین باید به این نامه جواب می داد، ولی جواب نامه را با طرح چند سوال  به ایران دادند. آیا اساساً در عرف بین الملل این گونه است که یک بیانیه را با سوال پاسخ دهند؟
 
 کرمی: بیانیه تهران به نوعی با توجه به نامه آقای اوباما به رئیس جمهور برزیل و نخست وزیر ترکیه برای همکاری در این ارتباط بود.  من فکر می کنم امریکایی ها خودشان هم خیلی امید نداشتند که این توافق حاصل شود چون من در جلسه ای که رئیس جمهور برزیل به دیدار آقای لاریجانی آمدند حضور داشتم ، به نقل  از رئیس جمهور روسیه نقل کرد که احتمال امضای این بیانیه  بیش از سی درصد نبود.

اگر غربیها نمی خواستند بهانه گیری کنند،این فرصت طلایی بود که بعد از مدتها فراهم شده بود.  هیچ عرفی هم وجود ندارد که نامه ای که ارسال می شود به جای اینکه جواب داده شود یک فضایی فراهم شود که با سوال این جواب داده شود.

من تصورم این است که به هر حال یک مقابله جدی که بین نظام جمهوری اسلامی و نظام سلطه وجود داشته همچنان دارد جلو می رود.

جمهوری اسلامی به طور طبیعی بر حق خود قطعاً پافشاری خواهد کرد و علی رغم اینکه سوال هم مطرح شده باشد(جوابیه )طبیعی است که با همان روشی که منطقی است قطعاً همان را  علی رغم اینکه اینها با سوال شروع کردند اما در روند این مسائل تغییر خاصی ایجاد نمی شود آنچه که مهم است این است که یک عزم جدی در جهت حل این مسئله به وسیله غربیها وجود ندارد.

بیانیه تهران زمینه بسیار مساعدی بود که از آن خیلی ها حمایت کردند. استحضار دارید ما از صفر شروع کردیم. و به حمدالله رسیدیم به مرحله ای که تا الان غنی سازی تا مرحله 20 درصد را انجام می دهیم، به طور طبیعی باید با همان اراده قوی و با پشتیبانی که ملت ایران می کنند، این کار را جلو بریم.
 
رادیو گفت و گو: آقای اسماعیلی ،  روسیه و چین هم به این قطعنامه پاسخ مثبت دادند. ممکن است بفرمایید که مناسبات ما در آینده با روسیه چگونه خواهد بود؟ و نکته بعد اینکه چین به تحریم ایران رأی مثبت داده. سفر رئیس جمهور به این کشور حامل چه پیامی در این شرایط است؟
 
اسماعیلی: اگر اجازه دهید من از منظر داخلی شروع کنم، با توجه به اینکه ما در سیاست داخلی هستیم.  این حق مردم ماست ،حق مسلم مردم ماست و در صورت هرگونه کوتاهی یا پس روی برای آیندگان،جوابی نخواهیم داشت. ما بدون اینکه شتاب زدگی داشته باشیم با حفظ مصلحت و اقتدار و عظمت گامهای بعدی را برداریم. بعد هم اضافه کنم ،جهت اطلاع مردم عزیز در حق مسلم هسته ای خودمان، ما هیچگونه خط کشی سیاسی و سلیقه سیاسی نداریم.

به حمدالله تمامی گروههای سیاسی در مجلس،فراکسیون های مختلف،احزاب مختلف، برای رسیدن به حق مسلم هسته ای همگی متّفق القول هستیم .اما این قطعنامه به نظر بنده بیش از همه دستپاچگی امریکا را نشان داد. ایران با رهنمودهایی که مقام معظم رهبری داشتند به دولت آقای احمدی نژاد،با بیانیه تهران داشت ابتکار عمل را به دست می گرفت و نشان می داد که برای دنیا فقط چند کشور اروپایی و امریکایی تصمیم نمی گیرند، دقیقاً بر اساس همین بسیار شتابزده و عجولانه این قطعنامه را تصویب کردند.

 روسیه و چین هم تحت تأثیر این تصمیم عجولانه قرار گرفتند. اگر وقت و زمان داشتند برای تحلیل و تبیین آنچه اتفاق افتاد،قطعاً پی خواهند برد که اشتباه سیاسی بزرگی مرتکب شدند.
 
رادیو گفت و گو:ممکن است به سفر رئیس جمهور به چین اشاره بفرمایید.
 
اسماعیلی: ما الان در مجلس پیگیر این هستیم،همانطور که کاهش و قطع ارتباط با آژانس هسته ای را دنبال خواهیم کرد ، تجدید نظر در ارتباط با کشور چین و روسیه هم مد نظرمان است. اما این اتفاق دلیل بر این
نمی شود که رئیس جمهوری که قبلاً دعوت شده بود و قول و قرارهای دیپلماتیک گذاشته بودند دولت این سفر  را به هم بزند.

به نظر من رفتن آقای احمدی نژاد نشان دهنده انفعال  سیاسی ما نمی تواند باشد. ما به وعده و قولی که داده بودیم عمل کردیم و انتظارمان هم از کشورهای چین و روسیه بیش از اینها بود.
 
رادیو گفت و گو:الان چه زمزمه ای در مجلس است در خصوص ارتباط با این دو کشور؟
 
اسماعیلی: بیشتر تجدید نظر است. استحضار دارید که ما ارتباط اقتصادی بیشتری با این کشورها داریم و بازار ما روی این کشورها باز بود. قطعاً ما یک سری برنامه ها و تجدید نظرهایی را  خواهیم داشت.
 
رادیو گفت و گو:آقای کرمی ، ممکن است در خصوص رای ممتنع  لبنان توضیح بفرمایید؟

 کرمی:به هر حال فضایی که در لبنان حاکم است، فضای خاصی است. چه آنچه آقای نبیه بری گفتند، چه آنچه در اختلافی که عملاً در خود دولت بوجود آمد. می دانید که همچنان یک التهابی بر فضای سیاسی لبنان بعد از رأی ممتنع بوجود آمده است.

  به هر صورت لبنان در یک وضعیت ویژه ای است. آنهایی که اینک مسئولیت اداره را در آنجا دارند ، به ویژه دولت، با ویژگی های خاص خودشان و خصوصاً ارتباطی که با کشورهای عربی و خود امریکا دارند ، اینها قاعدتاً یک تأثیرپذیری را از این کشور ها دارند .