جوش‌هایی برای تمام فصول

بیماری در ابتدا ممکن است تنها به شکل قرمزی و برافروختگی چهره در مواقع مختلف باشد و حالتی گذرا داشته باشد. بتدریج این بیماری به سبب قرمزی پایدار در میانه چهره پیشرفت می‌کند و ممکن است رفته رفته گونه‌ها، پیشانی، چانه و بینی را هم مبتلا کند.

درمان این بیماری تا حدود زیادی شبیه درمان آکنه است. متخصصان پوست و مو اغلب ترکیبی از درمان‌ها را بسته به حالت بیمار توصیه می‌کنند. در مرحله اول معمولا از داروهای موضعی استفاده می‌شود. در صورت شدت بیماری برای فرد آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود.

مصرف آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی نتایج سریع‌تری از کاربرد فرآورده‌های موضعی دارد. در موارد خاصی بسته به صلاحدید پزشک از ترکیبات خاصی مثل ایزوترتینوئین استفاده می‌شود.

اثرات دارو معمولا بتدریج در عرض 3 تا 4 هفته پس از شروع درمان موضعی علائمی مشاهده می‌شود، اما بهبودی بیشتر، معمولا پس از 2 ماه به دست می‌آید. به نظر می‌رسد گاهی برخی بیماران سرخود از پمادهای کورتن‌دار استفاده می‌کنند. هرچند این داروها ممکن است موجب تخفیف قرمزی پوست شوند با این حال، این فرآورده‌ها را نباید بیش از دو هفته روی صورت به کار برد. در هر صورت بهتر است این گونه مواد دارویی تحت نظارت دقیق متخصص پوست و مو مصرف شوند.