شبیه‌ترین فرد به مایکل جوردن

او در المپیک 2008 با مدیریتش تیم ملی بسکتبال آمریکا را به قهرمانی نایل کرد تا برای اولین‌بار از سال 2000 به بعد طلای بسکتبال المپیک‌ها را به کشورش ببخشد.

مرد سرنوشت‌ساز

اما همه این تعاریف نیز برای کوبی کم است و اکثریت معتقدند او نزدیک‌ترین فرد و شبیه‌ترین چیز به هموطنش مایکل جوردن است که طبق نظر بیشتر مردم و کارشناسان، برترین بسکتبالیست تاریخ بوده است. این نظر شاید باعث ناامیدی هواداران لبرون جیمز، ستاره یکه‌تاز 5، 6 سال اخیر کلیولند کاوالیرز شود، اما حتی برخی طرفداران او نیز معترفند که هرچند لبرون خشن‌تر و قوی‌تر است، اما وقار، هوش و نبوغ کوبی را ندارد و تنها کسی که می‌تواند جوردن‌وار بازی کند، برایانت است. 90 درصد مربیان شاغل درN.B.A می‌گویند اگر سرنوشت یک بازی پایاپای در ثانیه‌های پایانی به یک پرتاب وابسته باشد و مختار به انتخاب یک بازیکن برای این مهم باشند، به کوبی رای خواهند داد و جالب این که مرد اول 12 سال اخیر لیکرز از این موقعیت‌ها ابایی ندارد و نه‌تنها نمی‌گریزد، بلکه استقبال هم می‌کند. وی می‌گوید: «چرا بترسم؟ ورزش و مسابقه‌های آن با این صحنه‌ها و لحظات به اوج هیجان و شکوفایی خود می‌رسند. من از هیجان شدید این لحظات و پرتاب‌های ثانیه آخر که یا شما را می‌کشد یا تیمتان را پیروز می‌کند، لذت می‌برم.»

بعد از رفتن «شکیل»

برایانت حتی قبل از این‌که 25 ساله شود به بالاترین مدارج در بسکتبال رسیده بود، زیرا زوج او و شکیل اونیل، لس‌آنجلس لیکرز را 3 بار متوالی در سال‌های 2000 تا 2002 به قهرمانیN.B.A نایل کرده بود و خود او در فصل 2001 که لیکرز در کل مرحله پلی‌آف در قبال 15 برد فقط یک باخت داشت و رقبایش را له کرد، به طور متوسط 4/29 امتیاز در هر مسابقه گرفت. با این که رفتن شکیل از لس‌آنجلس و کوچ او به میامی باعث ثبت اولین و تنها قهرمانی تیم هیت این شهر در لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا در سال 2006 شد، اما کوبی حتی دست تنها در لیکرز هم می‌درخشید و کار خودش را می‌کرد. او در فصل 2006 2005 صاحب معدل باور نکردنی 4/35 امتیاز در هر مسابقه تیم لیکرز شد و فصل بعدی به حد متوسط 6/21 امتیاز رسید. نمایش 81 امتیازی او در برابر تورنتو رپتورز در فصل 2006 2005 نیز به دومین امتیاز بالای انفرادی در تاریخN.B.A بعد از به ثبت رسیدن 100 امتیاز برای ویلت چمبرلین مشهور در یکی از بازی‌های لیگ به سال 1962 بدل شد و جالب‌تر این که در آن روز خاص در کوارتر چهارم به برایانت چندان بازی ندادند و ارجح شمردند که او بیشتر استراحت کند!‌ اما لس‌آنجلس بعد از رفتن شکیل هیچ‌گاه در اندازه‌های قهرمانی مجدد در لیگ نشان نداده و سن آنتونیو اسپرز با قهرمان شدن در سال‌های 2003، 2005 و 2007 حکومت را در دست گرفته بود، بر اثر این روند کوبی عصبانی در تابستان سال‌های 2006 و 2007 بشدت تهدید کرد که از لس‌آنجلس خواهد رفت و به تیمی می‌پیوندد که یاران قوی‌تری را کنار وی قرار دهد و به تبع آن شانس بیشتری برای کسب قهرمانی داشته باشد.

اما اصرارها و تهدیدهای او ثمر داد و بهتر بگوییم فیل‌جکسون مربی بزرگ لیکرز و رکورددار قهرمانی در ( N B Aبا 10 مورد)‌ همان‌طور که پیروزی‌های اوایل دهه را طراحی کرده بود، دوباره ترکیبی را ساخت که درخشش وسیع 2 سال گذشته را موجب شد. تیم جدید جکسون که دوباره کوبی را به عنوان مرکز ثقل تیم در بطن هر حرکت خود دارد، ‌به اعتراف برایانت همانی است که او در سال‌های 2005 تا 2007 آرزو و حسرت آن را داشت و به قدری تواناست که امیددار اول قهرمانی فصل جاری هم محسوب می‌شود که از 8آبان امسال به راه افتاده است و اواخر خرداد 89 تمام خواهد شد.

رسیدن به اوج برای کوبی نه تجربه تازه‌ای است و نه چیزی که او را راضی و قانع کند و وی مایل است آنجا و در چنان جایگاهی باقی‌بماند. برایانت در اوایل سال 2010 که شروع‌کننده یک دهه تازه است، می‌گوید: «مهم‌ترین حسن یک ورزشکار و وجه تمایز بین برترین‌ها و خوب‌ها، طول مدت و استمرار حضور آنها در صحنه است. من به این که فقط در دو سه فصل فوق‌العاده باشم،‌ هیچ‌گاه راضی نبوده‌ام و می‌خواهم برای 10 تا 15 سال در اوج باشم.»

دو هزار امتیاز برتری

در آن صورت باید اذعان داشت او با دقتی باورنکردنی به هدفش رسیده و در دهه تازه پایان یافته برترین گلزنNBA بوده و در این مدت بیش از 2 هزار امتیاز از نزدیک‌ترین تعقیب‌کنندگانش بیشتر پوئن کسب کرده است. کافی است به یاد آوریم که در میان سایر گلزنان لیگ کوین گارنت، وینس کارتر، پل پی‌یرس، دوواین وید، شکیل اونیل، کارملو آنتونی و البته الن ایورسن و لبرون جیمز هم جای داشته‌اند. او طی این مدت انواع جنگ‌های داخلی در لیکرز یا رقابت‌جویی خارجی چون درک نوویتزکی از دالاس ماوریکز و مانو جینوبیلی از سن‌آنتونیو‌اسپرز یا برخی حاشیه‌ها را بی‌اثر کرده تا همچنان در اوج بماند.

مشهورترین

این اوجگیری به حدی است که در سال‌های اخیر پیراهن مزین به نام و نشان برایانت پرفروش‌ترین البسه درNBA بوده و در چندین و چند گزینش داخلی و خارجی شناخته شده‌ترین بسکتبالیست جهان بعد از مایکل جوردن تلقی شده است و حتی در چین که یائومینگ، عضو 5/6 ساله اخیر هوستون راکتز حکومت مطلقه‌ای بر قلوب ملت در پرنفوس‌ترین کشور جهان دارد، نفر دوم محبوب همیشه کوبی بوده است. مایک دی آنتونی سرمربی تیم بسکتبال آمریکا در المپیک پکن می‌گوید: «لبرون جیمز، کارملو آنتونی، دواین وید و دوایت هاوارد در دل راضی نبودند اما آنها نیز مجبور به پذیرش این حقیقت بودند که شهرت و اعتبار برایانت در این ورزش چیز دیگری است و آنها با آن برابری نمی‌کنند.» و حتی چارلز بارکلی یکی از غول‌های دهه 1990 لیگ بسکتبال آمریکا که معمولا از ستایش کوبی خودداری کرده، معترف است اگر وی تعداد قهرمانی‌هایش را در این لیگ از رقم 4 فعلی به 6 یا 7 برساند، قرار ندادن او در جمع 5 بازیکن اول تاریخ این لیگ غیرممکن خواهد بود.

درک فیشر، هم‌باشگاهی کهنه‌کار برایانت نیز در شرایطی که اینک دورادور کوبی را در استیپلز سنتر بازیگران بسیار کارگشایی مثل پائوکاسول، لامار اودوم، اندرو باینام و ران ارتست گرفته‌اند و ترکیبی انفجاری از این طریق به وجود آمده است، می‌گوید: «شوق و علاقه برایانت به قهرمانی‌های تازه نه‌تنها کمتر از گذشته نشده، بیشتر هم شده است. کافی است به دستاوردها و رکوردهای او توجه کنید تا ایمان بیاورید که در 10 سال اخیر بسکتبالیست بهتری از او نداشته‌ایم.»

به این ترتیب بازیکنی که دهه گذشته را در اوج شروع کرد، در شرایطی مشابه آن را به پایان رساند و دهه جدید را نیز درست به همان شکل شروع کرده است.

ترجمه: وصال روحانی
منبع: / L.A.Times ژانویه 2010