پوست‌کلفتی همیشه خوب نیست

پوست در زیبایی تاثیر می‌گذارد. این جمله با وجود تکراری بودنش یک حقیقت اندکی تلخ برای آنهایی است که پوست چندان خوبی ندارند. اما به جایش آنهایی که پوستشان خوب است حسابی کیف می‌کنند. حتی اگر بینی‌شان به بزرگی یک گردوی متوسط باشد یا از سایر وجوه زیبایی بهره‌ای نبرده باشند.

پوست آدم‌ها در طی زمان زندگی‌شان مراحل مختلفی را طی می‌کنند و تغییر شکل‌های بسیاری می‌دهند. البته پوست در طی این پروسه تغییر، در واقع یک تراژدی بزرگ را با خودش حمل می‌کند. پوست نرم و نازک زمان کودکی خیلی روی بدن‌هایمان دوام نمی‌آورد، اما نه آنقدرها که نتوانیم سال‌ها بعد به یادش بیاوریم و حسرتش را بخوریم. به هر حال چه بخواهیم و چه نه، روند تغییرات پوستی‌مان با گذشت زمان به سمت ضخیم‌تر شدن یا همان پوست کلفت شدن حرکت می‌کند.

البته پوست و مراقبت از آن فقط به منظور زیبایی نیست که انجام می‌شود. پوست هم به عنوان عضوی از اعضا بدن و حتی به عنوان ویترین آن به حساب می‌آید. از آنجایی که علاوه بر انواع بیماری‌ها، ضربات و آسیب‌های بیرونی حتی در معرض بیماری‌های داخلی بدن هم قرار دارد، مراقبت از آن اصلا شوخی و لوس بازی به حساب نمی‌آید.

بسیاری از دختران جوان با استفاده از انواع کرم‌ها از چروکیدگی، شل شدن، لک دار شدن و... پوستشان جلوگیری می‌کنند. استفاده از این کرم‌ها که مخصوص زیر چشم، دور لب ها، صورت، پیشانی، دست‌ها و... ساخته می‌شوند در مارک‌ها و برند‌های مختلفی به بازار می‌آیند. توصیه پزشکان پوست و مو و زیبایی به دخترها این است که کار کرم کاری را از سن بیست و چهار پنج سالگی و حتی یکی دو سال قبل از آن آغاز کنند. زمانی که پوست به آرامی از روزهای اوجش پایین می‌آید و رو به زوال می‌رود.

«این چه کاری است که هنوز جوانی مان شروع نشده غصه پیری و چروکیدگی پوستمان را بخوریم.» این جمله‌ای است که سمانه، می‌گوید. او که 27 ساله و سال آخر رشته اقیانوس‌شناسی در یکی از شهرهای مالزی است، هنوز پوست صورتش را به هیچ نوع کرمی جز ضد آفتاب‌ها آغشته نکرده است.

او معتقد است: «این‌که از بیست سالگی نگرانی‌های پوستی مان شروع بشود و دائم از این مغازه به آن دکتر در حال رفت و آمد باشیم، بیشتر از آن‌که نشان از یک حساسیت معمولی و لازم به پوست باشد، به یک بیماری ذهنی شبیه است که باید اول آن را درمان کرد و بعد سراغ درمان پوست یا مراقبت از آن رفت.»

او حساسیت بیش از حد به پوست را یک مشکل زنانه می‌داند و با اشاره به این‌که بیشتر همکلاسی‌های دختر دانشکده‌اش، از کرم‌های شب و روز و ضد چروک استفاده می‌کنند، می‌گوید: «استفاده از این کرم‌ها به خودی خود و در حد ضرورت ایرادی ندارد، این‌که تمام وقت و انرژی و هوش و حواسمان به این باشد که 10 سال بعد هم همچنان پوست شادابی داشته باشیم، باعث می‌شود 10 سال پیش رویمان را به هدر بدهیم.»

جوش زدن، غم نوجوانی و جوانی خیلی‌هایمان است. درست زمانی که تازه دبیرستان را شروع کرده‌ایم و قرار است به عنوان یک آدم حسابی‌تر، سرمان را میان آشنا و غریبه بلند کنیم، اولین دانه‌های «جوش غرور جوانی» روی صورتمان می‌نشیند، کم کم تعدادشان بیشتر و بیشتر می‌شود و تا سال‌ها هم باقی می‌مانند.

جوش‌های غرور جوانی، اگر با دست کاری‌های دائم ما همراه شوند، اگر همیشه در حال کندنشان باشیم و خلاصه اگر دست از سرشان برنداریم و نگذاریم زندگی کوتاه چند ساله‌شان را طی بکنند، بعدها به صورت لکه‌های همیشگی روی پوست‌مان جا خوش می‌کنند و مجبور می‌شویم باقی جوانی مان را با کرم پودر یا ریش و سبیل اجباری بگذرانیم.

معمولا بهترین کار برای نوجوانان این است که به دکتر مراجعه کنند و احتمالا همانجا می‌گویند که باید پوستتان را تمیز نگه دارید، از شوینده‌های مخصوص استفاده کنید و اقدامات درمانی چندی هم روی آن دانه‌های دوست نداشتنی اعمال کنید تا چند سال بعد پوست خوب و تر و تازه‌ای داشته باشید.

دکتر فاطمی که سال‌هاست در زمینه پوست، بیماران را درمان می‌کند، می‌گوید: «بیشترین مشکلات پوستی را جوان‌ها دارند. البته آدم‌ها هر چه سنشان بالاتر می‌رود و حتی به میانسالی که نزدیک می‌شوند، کمتر به پوستشان اهمیت می‌دهند و به پزشک مراجعه می‌کنند. خیلی‌ها تا به یک بیماری واقعی پوستی دچار نشوند به پزشک پوست سر نمی‌زنند و این خطرناک است.»

به گفته دکتر فاطمی خیلی از مراجعان به خاطر مشکلات مربوط به جوش زدن، آکنه، کهیر و کک و مک‌هایی که مخصوصا در فصل تابستان بیشتر روی پوست دیده می‌شوند به پزشک مراجعه می‌کنند. البته آنهایی که سن نوجوانی آن را پشت سر گذشته‌اند بیشتر برای جلوگیری از آسیب‌های آینده است که می‌آیند و درمان می‌شوند.

با این‌که جوان‌ها کمتر به عمل‌های پوستی نیاز دارند اما جراحی بخش‌هایی از پوست بدن مثل پیشانی، گونه‌ها، شکم، بازوها و... برای کشیدن آن، یکی از معمول‌ترین عمل‌هایی است که معمولا خانم‌های بالای پنجاه شصت سال سراغش می‌روند. البته قضیه آنقدرها هم زنانه نیست و خیلی از مردهای جوان شکم گنده که جویای نام هم هستند، مجبورند بعد از عمل چربی‌کشی‌شان، یک عمل‌کشیدگی پوست هم انجام بدهند.

حواسمان باشد

محصولات بهداشتی مثل محصولات غذایی و محصولات درمانی به شرایط ویژه‌ای برای نگهداری نیاز دارند. استفاده از کرم‌های فاسد می‌تواند در دراز مدت دمار از روزگار یک پوست لطیف در بیاورد.

فریده دختر 23 ساله‌ای است که از 19 سالگی استفاده از انواع و اقسام کرم‌های صورت و دست را شروع کرده است. او یکی از قربانیان محصولات فاسد بهداشتی است و سال گذشته به دلیل استفاده دائم از کرم پودر فاسد شده، دچار مشکلات پوستی بسیاری شده و هنوز هم تحت درمان پزشک است.

فریده می‌گوید: «یکی از دوستانم تعداد زیادی محصولات آرایشی را از یکی از سفرهای خارجی‌اش، برای فروش آورده بود. همه محصولات از برندهای مشهور و اصل بودند و تاریخ مصرف‌شان تا چند سال بعد هم اعتبار داشت. اصلا تصورش را هم نمی‌کردم که به دلیل شرایط بد نگهداری‌شان فاسد شده باشند. به خاطر استفاده از کرم پودر خراب تعداد زیادی از سلول‌های پوست صورتم که با آن کرم تماس طولانی مدت داشتند، از بین رفته یا ضعیف شده است.»

فریده در حال حاضر برای ترمیم دوباره پوست صورتش به پزشک متخصص مراجعه می‌کند و این بار داروها و کرم‌های درمانی‌اش را از داروخانه‌ها یا فروشگاه‌های معتبر تهیه می‌کند.

این‌که می‌توانید همیشه پوستتان رادر یک سطح وسیع، جلوی چشمتان ببینید، به این معنی نیست که می‌توانید به سرعت متوجه بیماری یا آسیب‌هایی که دچارش شده، بشوید. استفاده از کرم‌های مناسب نوع پوست‌تان، شوینده‌ها و تقویت‌کننده و مراقبت همیشگی از پوست به بیمار نشدن آن کمک می‌کند. اگر نگاه کوچکی به تاثیرات منفی نور خورشید و انواع و اقسام اشعه‌های آن بر پوست بیاندازید، متوجه خواهید شد که مثلا استفاده از کرم‌های ضد آفتاب قضیه کاملا حیاتی است و بی‌شک باید پوستتان را جدی بگیرید.

سیما دهقان