کشتی را به بزرگی می‌رسانم

محمدرضا یزدانی‌خرم که آمده است در روند‌ی بلندمدت، کشتی را مانند والیبال در جایگاه لازم خود قرار دهد، حالا با آگاهی و شناخت بیشتری از کشتی و مسائل آن سخن به میان می‌آورد؛ هر چند این مدیر باتجربه ورزش کشورمان اواخر دوره محمد علی‌آبادی با قهر رئیس ورزش مواجه شده بود و چه بسا اگر قرار بر تغییری در راس هرم مدیریتی ورزش نبود، جای خود را در فدراسیون کشتی نیز از دست می‌داد، حالا از حمایت‌های رئیس جدید سازمان تربیت بدنی برخوردار است و می‌خواهد با ادامه برنامه‌ریزی‌های زیربنایی خود پایه‌ای‌‌محکم در کشتی بنا نهد و این رشته را در المپیک 2012 لندن به جایگاهی‌شایسته رهنمون کند.

به هر حال ناکامی در المپیک قبلی (پکن 2008) درس خوبی است برای یزدانی‌خرم و همکارانش در فدراسیون کشتی تا این بار با چشمانی باز و بدون غفلت راه به آینده‌ای روشن ببرند.

در پکن، کل ورزش ایران شکست خورد و تنها مسوولان وقت ورزش خواستند آن را به پای کشتی بنویسند و وی را مقصر ناکامی‌ها جلوه دهند. در حالی که او خود را چندان مقصر نمی‌داند و تصریح دارد که پیش از المپیک، هشدار لازم را در این خصوص داده بود.

یزدانی‌خرم که 17 سال در والیبال ایران مدیریت کرده بود، با اصرار محمد علی‌آبادی جایگزین محمدرضا طالقانی شد تا بلکه پسلرزه‌های این تغییر دامن سازمان را نگیرد و همه به نوعی با دید مثبت به آن بنگرند؛ البته مشکل طالقانی در آن مقطع، بدهی‌های زیادی ‌بود که روی دست فدراسیون گذاشته بود و این مساله به مذاق مسوولان ورزش خوش نیامد و عذرش را خواستند.

چون یزدانی‌خرم به‌عنوان مدیری که تزریق‌کننده منابع مالی به ورزش است، شناخته شده بود باید این مساله را حل می‌کرد، اتفاقا همان سال اول چنین اتفاقی افتاد و بویژه با موفقیت کشتی در بازی‌های آسیایی 2006 قطر، دامنه توجهات به کشتی بیشتر شد.

اما عقب‌نشینی تیم ملی کشتی آزاد در جهانی باکو (2007 ) از عنوان نایب قهرمانی سال 2006 و نزول تا رتبه هفتم و متعاقب آن ناکامی در المپیک پکن و اظهارات یزدانی‌خرم در زمینه آمادگی‌اش برای تصدی ریاست ورزش، وی را با قهر مسوولان وقت ورزش مواجه کرد تا ضمن خواستن عذرش از مسوولیت بند «ب» ‌ که به نوعی حوزه اقتدار مدیریتی و مالی یزدانی‌خرم به حساب می‌آمد - به وی اعلام جنگی پنهان کنند؛ جنگی پنهانی که با ایجاد محدودیت در راه واریز منابع مالی به فدراسیون کشتی کلید خورد تا با فشار مالی بر فدراسیون تحت امر یزدانی‌خرم ، این تابو که یزدانی‌خرم هیچ‌وقت از نداری ننالیده را بشکند. البته یزدانی‌خرم این دوره برزخ را بخوبی تحمل کرد تا با رفتن علی‌آبادی از سازمان و آمدن علی سعیدلو، ورق به نفعش برگردد.

در حال حاضر کشتی از جمله رشته‌هایی است که به گفته حمید سجادی معاون سازمان ‌برنامه‌هایش مورد تایید قرار گرفته تا یزدانی‌خرم که از این فراز و نشیب‌ها در ورزش زیاد دیده، برای حضور در بازی‌های آسیایی گوانگجوی چین و المپیک لندن خیز بردارد. هر چند که هنوز هم معتقد است اعتبارات مورد نظر به بدنه کشتی تزریق نشده است و اگر وعده‌های داده شده عملی نشوند، کشتی نخواهد توانست به آمالش جامه عمل بپوشاند.

گپ و گفت «جام‌جم» با مدیر با تجربه ورزش که تصریح دارد از همان بدو حضورش در کشتی شرط کرده برای متحول کردن این رشته نیاز به 10 سال کار دارد، خواندنی است.

آقای یزدانی‌خرم! بی شک حالا با رئیس فدراسیونی همکلام شده‌ایم که به نسبت 3 سال پیش که از کشتی شناخت چندانی نداشت و مدام از سوی مخالفانش به مدیری بیگانه و ناآشنا با این رشته یاد می‌شد، با زیر و بم کار در کشتی آشنا شده و برای همین نیز با اعتماد به نفس بیشتری از آینده سخن به میان می‌آورد. تلقی خودتان از وضعیت فعلی چیست؟

باید بگویم کشتی، ورزش ملی و مذهبی و به نوعی ورزش اول کشور است. اگر نیز مراجعه‌ای به تاریخ اسلام داشته باشیم متوجه می‌شویم بسیاری از ائمه به کشتی علاقه داشته‌اند و برهمین اساس این رشته میان کشورهای اسلامی همواره علاقه‌مندان بسیاری داشته است. از سوی دیگر ورزش ایران را با کشتی‌اش می‌شناسند و این مساله‌ای نیست که بر کسی پوشیده باشد. منکر علاقه‌مندی مردم و جوانان به فوتبال نیستم، اما اگر 70 -60 درصد مردم به فوتبال علاقه‌مند باشند، 100درصد مردم به کشتی علاقه دارند و پیگیر نتایجش هستند.

از این نظر کشتی همواره پرچمدار ورزش ایران بوده و هر موقع نیز در عرصه رقابت‌های جهانی و المپیک موفق شده، این موفقیت زمینه‌ساز موفقیت دیگر رشته‌ها نیز شده تا این موفقیت‌ها در ورزش تبلور خاصی داشته باشد. عنایات ویژه رهبر معظم انقلاب، دولت و مجلس و مردم به این رشته نشان‌دهنده اهمیت موضوع است و باید دوچندان بکوشیم تا به این توقعات بالا، پاسخ مثبت دهیم. اینها را گفتم تا بگویم با وجود این همه مدال‌آوری کشتی و قهرمانان و پیشکسوتان بزرگش در اقصا نقاط کشور، توجهی که باید به این رشته صورت بگیرد، نمی‌شود و کشتی از گذشته تا امروز در نهایت مظلومیت زندگی کرده است. آنالیزی که طی 3 سال حضورم در کشتی انجام داده‌ام موید این نکته است که کمترین دستمزد، کمترین امکانات و کمترین بها در ورزش ایران به کشتی‌گیران داده شده است.

خب با این وضعیتی که به آن اشاره دارید، دیگر رشته‌ها چه باید بگویند که یک سوم توجه به کشتی نیز به آنها نمی‌شود.

البته بحث جایگاه رشته‌ها نیز مطرح است که به‌طور طبیعی کشتی وزن خود را دارد. تازه این را هم باید اضافه کنم که هنوز کشتی ایران با توجه به جایگاه جهانی‌اش، تشکیلات مناسب و استاندارد خاص خود را ندارد و بی‌شک ساختمان اداری فدراسیون به هیچ‌وجه در شأن کشتی ایران نیست.

در حال حاضر برای برپایی اردوهای نوجوانان و جوانان خود در هر 2 رشته آزاد و فرنگی با فقر محلی برای اردو مواجه هستیم و این در شرایطی است که بار اصلی کشتی ایران بر دوش این مقاطع سنی است و خانه کشتی نیز به واسطه کثرت اردوهای برگزار شده در آن قادر به پاسخگویی در این جهت نیست. این مساله را من در نشست با علی سعیدلو مطرح کردم و قرار بر این شد که سازمان ما را در راه احداث اردوگاهی مجهز و آبرومند در این جهت حمایت و همراهی کرده و بودجه لازم را اختصاص دهد.

حالا جای خاصی را در این زمینه مد نظر دارید؟

فعلا از سراسر کشور نامه‌هایی به فدراسیون واصل شده که براساس آن استان‌ها اعلام آمادگی کرده‌اند که زمین رایگان را برای ساخت خانه کشتی در اختیار بگذارند که در حال بررسی پیشنهادهای رسیده هستیم. البته نظر مربیان تیم ملی این است که خانه کشتی ویژه نوجوانان و جوانان را در منطقه‌ای خوش آب و هوا و در سطح ارتفاع داشته باشیم و برای همین احتمال می‌رود که در شمال کشور، مبادرت به احداث این خانه کشتی کنیم. باید تاکید کنم که سرمایه‌گذاری در مقاطع سنی پایه، آینده کشتی ایران را بیمه می‌کند و ما نباید برای یک لحظه نیز از این مساله غافل شویم.

کشتی ایران چه برنامه‌ای در راه بزرگی همیشگی در کشتی جهان می‌خواهد داشته باشد و به نوعی فراز و فرودهای نتیجهگیری خود را تحت کنترل بگیرد؟

یکی از اهداف اولیه ما در این مسیر، علمی کردن کشتی است. البته باید اذعان کنم انستیتوی کشتی ایران که قرار بود گام‌های اساسی در این جهت بردارد و با جمع کردن نیروهای علمی و انجام یک کار اساسی، علم این رشته را به دنیا صادر کند، زیاد در این زمینه موفق نبوده است و دلیلش هم به تغییر مدیریت‌ها برمی‌گردد؛ البته در حال حاضر می‌خواهیم از همکاری‌های آکادمی ملی المپیک استفاده‌ای خوب و بهینه داشته باشیم و به‌طور حتم آکادمی80درصد مشکلات ما را حل خواهد کرد. 20 درصد قضیه نیز به خودمان بر می‌گردد که آدم‌های فنی و اهل فن را مورد استفاده قرار دهیم تا با مکان و بودجه لازم، کشتی را در مسیر علمی به جلو هدایت کرده، اسباب سربلندی‌اش را فراهم کنیم. البته این کار به بودجه لازم نیاز دارد که من این را به رئیس سازمان گفته‌ام و قرار شده سازمان حمایت ویژه از برنامه‌های توسعه‌ای ما به عمل آورد. دنیا امروز در زمینه علمی کردن کشتی سرمایه‌گذاری کرده، ولی با سبک و سیاق خویش. یعنی آمریکایی‌ها در این زمینه سبک خود را دارند و روس‌ها نیز سبک خویش را. ما هم اگر می‌خواهیم از قافله کشتی دنیا عقب نمانیم باید در این جهت کار کنیم. من از روزی که وارد کشتی شدم تلاش کرده‌ام با اضافه کردن مربی بدنساز، متخصص تغذیه، آنالیزور و فیزیوتراپ در کنار کادر فنی، شرایط بهتری را به لحاظ تمرین‌ها و آمادگی حضور در مسابقات، پیش روی کشتی‌گیران ملی پوش قرار دهم. این شرایط نیز تنها منحصر به تیم بزرگسالان نبوده و ما تلاش کرده‌ایم با وجود تمام مشکلات و کمبودهای مالی، این شرایط را برای تمام تیم‌های ملی در سطوح مختلف و در هر 2 رشته آزاد و فرنگی فراهم آوریم.

مساله بعدی به برنامه‌های پشتوانه‌سازی فدراسیون برمی‌گردد. یعنی طوری قدم برداشته‌ایم که استعدادهای جوان را به لحاظ برخورداری از فیزیک مناسب مورد شناسایی قرار داده و روی آنها سرمایه‌گذاری کنیم. یعنی کوشیده‌ایم محصولات آماده‌ای را برای استفاده تیم‌های ملی در هر زمان در اختیار داشته باشیم که البته این کار ما نتایج خود را به روشنی در سال‌های بعد نشان خواهد داد.

به هر حال الان وضعیت در تیم ملی ما و بویژه در رشته آزاد به‌گونه‌ای است که بین نفر اول و دوم در تعدادی از اوزان فاصله زیادی وجود دارد. این در شرایطی است که کشوری صاحب کشتی هستیم و خیلی قابل قبول نیست که بگوییم فقر پشتوانه داریم.

قبول دارم؛ اما این واقعیتی است که در حال حاضر وجود دارد و چنین کاری نیز یک‌شبه برای کشتی ما به نتیجه نمی‌رسد. یعنی این‌طور نیست که بسرعت بتوانیم یک فردین معصومی و سعید ابراهیمی دومی در کشتی داشته باشیم.

قبول، اما هر مسوولی نیز که در راس فدراسیون قرار گرفته، صحبت از بی‌پشتوانگی در کشتی کرده است. حال این پرسش پیش می‌آید که پس مسوولان چه کرده‌اند؟ آیا انتظار این است که مثل فوتبال همه محصولات حاضر و آماده در اختیار داشته باشند؟ همین روسیه که این همه مایه غبطه ما ایرانی‌ها در زمینه کشتی است، با یک کار اصولی و پیوسته قهرمانان زیادی را پشت سر هم ردیف کرده است تا هیچ زمان نیز کفگیرشان به ته دیگ نخورد.

قبول دارم و برای همین نیز می‌گویم که می‌خواهیم این مسیر را اصلاح کنیم. هسته کار ما نیز باید از مدارس شکل بگیرد تا با شناسایی نخبه‌ها در هر وزن، همواره چند کشتی‌گیر آماده و قبراق را در اختیار داشته باشیم. اگر بخواهم حرف دلم را بزنم باید بگویم که می‌خواهم مثل والیبال عمل کنم. در آنجا ما طرح شناسایی و پرورش قدبلندها را مورد توجه قرار دادیم و توانستیم پایه و پشتوانه‌ای خوب را برای تیم‌های ملی مختلف شکل دهیم. در کشتی که با وجود این همه استعداد، دستمان بسیار باز است و باید با سرمایه‌گذاری هدفمند، پشتوانه‌ای قوی را برای کشتی به‌وجود آوریم.

در کنار این مسائل باید به موضوع کسب میزبانی مسابقه‌های بین‌المللی و مهم نیز توجه لازم را نشان دهیم. همان‌طور که می‌دانید در حال حاضر و به‌واسطه این‌که ما نمی‌توانیم مسابقه‌های زنان را برگزار کنیم از میزبانی مسابقه‌های آسیایی و جهانی محروم شده‌ایم که این مساله ضربه زیادی به کشتی ما می‌زند. برای این‌که ضررهای این مساله را کاهش داده و شرایطی را فراهم کنیم که کشتی‌گیرانمان با کشتی‌گیران خوب و مطرح دنیا مبارزه کنند، باید با متقبل شدن هزینه‌های زیاد، کشتی‌گیران خود را در تورنمنت‌های مختلف شرکت دهیم تا ضمن کسب تجربه، آماده حضور در مسابقات مهم شوند. اگر چه این مساله مشکلات خاص خود را دارد، اما با فدراسیون جهانی (فیلا) مذاکره کرده‌ایم تا مثل مسابقه‌های جام جهانی سال قبل، میزبان مسابقه‌های مهم باشیم. البته خود فیلا نیز معترف است برگزاری مسابقه‌ها در ایران با توجه به سیل مشتاقان این رشته در کشورمان، برای فدراسیون جهانی حائز اهمیت بسیار است که باید ببینیم به چه شکل می‌توان میزبانی مسابقه‌های مهم را گرفت.

به کار پایه‌ای در آموزش و پرورش در شرایطی اشاره می‌کنید که مدتی است کشتی در این بخش برچیده شده است.

طی این سال‌ها، آموزش و پرورش به کانون‌های کشتی خود کمترین توجه را نشان داده و در عوض به رشته‌های رزمی بهای بیشتری داده است. به هر حال با صحبت‌هایی که در این زمینه داشته‌ایم و بویژه با نظر وزیر آموزش و پرورش، بزودی کانون‌های کشتی در آموزش و پرورش احیا خواهند شد. از سوی دیگر و با توجه به حساسیت موضوع به لحاظ فرهنگی و برای شکل‌گیری یک کار خوب، سالم و تاثیرگذار، برنامه ما این است که از وجود خود معلمان آموزش و پرورش در رده نوجوانان استفاده کنیم تا آنان به لحاظ تجربه و ارتباط کاری، یک کار منسجم و خوب ارائه دهند. حتی اگر با این کار در کوتاه مدت مقام‌های قهرمانی ونایب‌قهرمانی آسیا را از دست بدهیم، این کار را خواهیم کرد. البته آموزش و پرورش باید در تمام استان‌ها فعال باشد که امیدوارم با دستورالعمل وزیر آموزش و پرورش که توجه عمیقی به ورزش دارد، این کار در سطحی وسیع در کشور شکل گیرد و با رونق ورزش در مدارس، نه تنها در کشتی بلکه در تمام رشته‌ها، ورزش از وجود استعدادهای ناب خود بهره‌مند شود.

یکی از مسائل مهم و قابل توجه در کشتی ما همواره این بوده که حضور عده‌ای از مربیان به منزله خروج تعدادی دیگر از مربیان از دایره خدمت بوده است. چرا نباید همه سرمایه‌های مربیگری یکدیگر را قبول داشته باشند و در کنار هم با یکدلی و همکاری متقابل، در راه مجد و عظمت کشتی ایران بکوشند؛ مساله‌ای که در کشتی روسیه دیده می‌شود و ما از آن بی‌بهره‌ایم.

یک نکته در سوال‌های قبلی شما از ذهنم افتاد و آن این‌که اگر نوسان نتایج کشتی ما در عرصه مسابقه‌های جهانی زیاد بوده، یک دلیلش به تغییر مداوم مربیان تیم ملی برگشته است. در حالی که باید قبول کنیم یک جا در ورزش اوج است و یک جا افت و باید آستانه تحمل خود را در قبال این نتایج بالا ببریم تا به ثبات برسیم. موضوع اختلافات مورد اشاره شما نیز همیشه در کشتی بوده و گرچه من به نوبه خود تلاش کرده‌ام همه را زیر یک سقف جمع کنم، اما به هر حال بعضی‌ها در کشتی با هم قابل جمع شدن نیستند. وجود آدم‌های مختلف با فرهنگ‌های متفاوت و نگاه سنتی در مقابل افکار نو و علمی باعث این تقابل و جبهه‌گیری است که امیدوارم همه در جهت سرافرازی کشتی، چنین تفکراتی را از خود دور نمایند و پذیرا شوند که در کنار هم به کشتی خدمت کنند.

ما در حال حاضر از وجود آقا صنعت در کشتی بهره‌مندیم . او ماموریت دارد تمام مسائل فنی کشتی را جمع و جور کرده و هماهنگی‌های لازم را میان مربیان تیم‌های ملی در مقاطع مختلفبه‌وجود آورد. با سعه صدری که وی از خود نشان داده اثرات این هماهنگی و حضور آقا صنعت نیز به‌عنوان پیشکسوت و بزرگ‌تر کشتی محسوس است که امیدواریم بتوانیم با کاری بلندمدت، نتیجه کار خود را در المپیک 2012 لندن بگیریم.

با توجه به ناکامی کشتی در المپیک پکن، کاملا طبیعی خواهد بود که تمام انرژی و توان خود را به کار بگیرید تا از المپیک بعدی با دست پر خارج شوید. استراتژی شما برای حضور در این رویداد بزرگ چیست؟

کار خاصی که کرده‌ایم این است که 40 کشتی گیر جوان وبا‌استعداد را از بین 400 کشتی‌گیر در رشته آزاد و 40 فرنگی‌کار را از بین 700 جوان شناسایی و انتخاب کرده‌ایم تا با کاریحساب شده روی آنان، سطح فنی و توانایی‌هایشان را ارتقا بخشیم. هدف نیز این است که این تعداد کشتی‌گیر تا المپیک لندن در اختیار فدراسیون باشند و به عنوان پشتوانه تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی مدام در کانون توجه باشند و هر ماه 12 تا 15 روز در برنامه‌های تمرینی فدراسیون شرکت کنند. با این رویکرد می‌خواهیم با دست پر از میدان المپیک لندن خارج شویم، هم در آزاد و هم در فرنگی و دلمان هم به کسب چنین نتیجه‌ای روشن است.

بی‌شک برای حضور در المپیک لندن نباید خود را گول زد و چنین اندیشید که با همین ترکیب فعلی تیم‌های ملی می‌توان در این بازی‌ها نیز حاضر شد و به نتیجه مورد نظر رسید. بویژه این‌که به هر صورت تعدادی از کشتی‌گیران ملی پوش به آخر خط رسیده‌اند. حال این سوال مطرح می‌شود که تا چه حد می‌توان روی این جوانان برای حضور در المپیک لندن حساب کرد؟

این دیگر بستگی به نظر آقایان مربی و آقا صنعت دارد. تا آنجا که صحبت کرده‌ایم، اگر یک جوان در مقابل بزرگان قابلیت‌هایش را نشان دهد، ما به وی میدان خواهیم داد و اجازه نمی‌دهیم وی تنها به‌واسطه کم تجربگی پشت سر نفرات باتجربه محو شود. البته سنتی که پیش از این بر کشتی حاکم بوده دچار گسست شده و ما مطابق تفکرات روز کشتی جهان عمل خواهیم کرد. اما این را نیز قائلیم که با یک مسابقه انتخابی نمی‌توان دوبنده تیم ملی را بر تن کشتی‌گیری پوشاند و او را به مسابقه‌های جهانی و المپیک فرستاد.

طبیعی است که کسی چنین نظری ندارد و باید عملکرد کشتی‌گیران در کنار شرکت در مسابقه‌های انتخابی مد نظر قرار گیرد تا بهترین و شایسته‌ترین نفرات برای حضور در رقابت‌های مهم انتخاب شوند.

همین‌طور است که می‌گویید. ضمن آن‌که ما به نظر مربیان تیم ملی هم اهمیت می‌دهیم. توجه کنید که برای حضور در رقابت‌های جهانی دانمارک، نظر مربیان تیم در وزن 84 کیلوگرم روی احسان لشکری بود و شاید اگر وی را در مسابقه‌های جهانی شرکت می‌دادیم، صاحب مدال می‌شد، اما ما مسابقه گذاشتیم و جمال میرزایی انتخاب شد که در همان دور اول با پذیرش شکست از کشتی‌گیر کوبایی از گردونه رقابت‌ها حذف شد.

و به‌طور طبیعی به ترکیب کادر فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی دست نخواهید زد؟

نه. برنامه ما فاصله 4 ساله بین 2 المپیک را در برمی‌گیرد و بسادگی به ترکیب مربیان دست نخواهیم زد. یعنی می‌خواهیم از همان ابتدا به کادر فنی تیم‌ها این اطمینان را بدهیم که برنامه‌ریزی‌شان 4 ساله باشد و تنها امروز را نبینند.

پیش از المپیک نیز برنامه حضور در بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجوی چین را پیش‌رو دارید. با توجه به موفقیت در دوره قبلی بازی‌ها، با چه رویکردی برای این بازی‌ها گام بر می‌دارید؟

اگر از سوی سازمان و کمیته ملی المپیک بودجه‌های مورد نظر در اختیارمان قرار گیرد به شما قول می‌دهم که حتی بهتر از دوحه (کسب 4 طلا) نتیجه خواهیم گرفت. در حال حاضر تمام قول‌های داده شده در جهت اعطای اعتبارات به کشتی نتیجه مشخصی نداشته و مسوولان فعلا ما را به آینده دلخوش کرده‌اند. در حالی که این مساله برای ما حیاتی است و اگر پول بموقع تزریق نشود، نخواهیم توانست برنامه‌های خود را سر فرصت پیاده و اجرا کنیم. برای مثال باید عرض کنم که در حال حاضر یک ریال از پولی که مسوولان قولش را برای شرکت در دومین دوره بازی‌های کشورهای اسلامی داده‌اند، به حساب فدراسیون نریخته‌اند. برای همین نیز از طریق نامه‌ای به کمیته ملی المپیک گفتم اگر پول ندهید، توقعی نیز برای مدال آوری نداشته باشید.

اما کشتی ما که نباید دغدغه مدال‌آوری از بازی‌های اسلامی داشته باشد. با تیم سوم خود نیز می‌توانیم از این بازی‌ها مدال درو کنیم.

البته‌ این بازی‌ها برای ما مهم است و نباید کشتی گیران کشورهایی چون قزاقستان، مصر، ترکیه و جمهوری آذربایجان را دست کم گرفت.

برسیم به موضوعی که برای فدراسیون چالش زا بوده است؛ بحث مربیگری کادر فنی کشتی آزاد در لیگ. آیا نمی‌شد مربیان تیم ملی را از حضور در لیگ منع کرد تا جای حرف و حدیثی باقی نماند؟

به نظر من مربیگری کادر فنی تیم‌های ملی در لیگ هیچ عیبی ندارد و خودمان این مجوز را به آنان دادیم که در لیگ نیز حاضر شوند و به درآمدی برسند. به هر حال نمی‌شود انتظار داشت که مربیان تیم ملی 9 ماه تمام در اردوها بی وقفه زحمت بکشند و بعد برای حضور در لیگ که می‌تواند پولی را نصیبشان سازد، بگوییم مربیگری نکن و دیگران بهره‌اش را ببرند. این کار 90 درصد فایده دارد و نمی‌توان به صرف زیان 10 درصدی، چشم خود را بر فواید آن ببندیم. البته عده‌ای تنها می‌خواهند چوب لای چرخ کشتی بگذارند که نظر آنها برای ما مهم نیست.

بی‌شک اگر لیگ می‌خواهد بهره‌ای برای کشتی ما داشته باشد، این بهره باید در درجه اول به مربیان و کشتی‌گیران تیم ملی برسد و نمی‌توان گفت که این کار غیرمنطقی است. آن هم در شرایطی که ما حقوق زیادی به مربیان تیم‌های ملی خود پرداخت نمی‌کنیم. این را نیز ناگفته نگذارم که می‌خواهیم از سال بعد لیگی قوی و پویا داشته باشیم. کمیت مهم نیست، بلکه باید حضور کیفی مهم باشد که گام‌های ابتدایی این کار را برداشته‌ایم.

و سخن پایانی محمد رضا یزدانی‌خرم...

ما کار فرهنگی در کشتی را آغاز کرده‌ایم و کشتی‌گیران و مربیان اکنون متوجه شده‌اند کسی در فدراسیون به آنان دروغ نمی‌گوید و این را نیز با کار و عمل خود نشان داده‌ایم. هدف من فراهم کردن اسباب بزرگی کشتی است و امیدوارم بتوانم تا زمانی که در این رشته افتخارآفرین هستم، کشتی را در شرایطی قرار دهیم که همواره در سطح اول جهان، حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد.

همراه فنی رئیس

یزدانی‌خرم هر جا که بحث فنی پیش می‌آید، همه چیز را به محمدعلی صنعتکاران احاله می‌دهد. قهرمان اسبق جهان و دارنده مدال برنز المپیک که در مقام اولین رئیس فدراسیون کشتی بعد از انقلاب اسلامی به این رشته خدمت کرده و علاوه بر آن طی سال‌ها نیز به عنوان نایب رئیس و مدیر تیم‌های ملی در خدمت جامعه کشتی بوده است؛ هر چند همیشه این مساله برای «آقا صنعت» ‌وجود داشته که وی به واسطه حضور خانواده‌اش در کانادا، هر از چند گاهی مجبور به سفر دور و درازی به این کشور شود، اما به هر حال یزدانی‌خرم به این خبره و پیشکسوت کشتی اعتقاد دارد و می‌خواهد از زاویه دید مرد باران دیده کشتی، افق قهرمانی و مدال‌آوری را برای کشتی ایران زمین به تصویر بکشد. بی‌شک حضور آقا صنعت در بدنه فدراسیون، باعث حضور طیف وسیعی از بزرگان و گوش شکسته‌های افتخارآفرین کشتی‌در مقر‌مدیریتی کشتی ایران می‌شود. مثل محمد ابراهیم سیف پور که یزدانی‌خرم به شوخی می‌گوید هر موقع سیف‌پور را می‌بینم متوجه می‌شوم آقا صنعت در اتاق کارش حی و حاضر است؛ هر چند در جریان این گفتگو آقا صنعت و سیف پور در اتاق رئیس حضور داشتند تا گاهی نقبی به گذشته بزنند و برای استدلال هایشان از تاریخ کمک بگیرند. مثل این‌که سیف‌پور اشاره‌ای داشت به رقابت انتخابی المپیک 60 رم که در مسابقه‌ای حساس با مرحوم محمد علی‌خجسته‌پور مساوی کرده است تا مرحوم بلور که آن زمان حرف اول و آخر را در تیم ملی می‌زد، دست روی وی به عنوان یک جوان آتیه‌دار بگذارد و دوبنده تیم ملی را به او دهد. اشاره سیف پور بر این بود که مدعیان جوان باید شایستگی‌های خود را در مقابل بزرگان کشتی نشان دهند و مسلما محمدعلی صنعتکاران به عنوان نایب رئیس و مدیر تیم‌های ملی از کنار فروغ جوانان بسادگی عبور نخواهد کرد که البته ما هم امیدواریم این مدیر سرد و گرم چشیده بتواند با انگشت گذاشتن بر استعدادهای جوان کشتی، راه و رسم بزرگی در کشتی جهان را بدرستی به آنان آموزش دهد.

حجت‌الله اکبرآبادی