کشتیهایی برای سفر به عمق دریاها

 نخستین زیردریایی آزمایشی موسوم به آرگونات در سال 1894 میلادی توسط محقق آمریکایی سیمون لیک (Simon Lake) ساخته شد. بدنه این زیردریایی از جنس چوب و طول آن حدود 4 متر بود. این زیردریایی می‌توانست به کمک چرخ‌هایی که به صورت دستی می‌چرخید به اعماق دریاها سفر کند. پس از آن در سال 1897 نمونه اصلی زیردریایی آرگونات به طول 11 متر ساخته شد که نیروی مورد نیاز برای حرکت این زیردریایی از طریق یک موتور بنزینی به قدرت 30 اسب بخار تامین می‌شد. در نخستین زیردریایی‌ها، هوای مورد نیاز موتور و سرنشینان به کمک یک لوله پلاستیکی شناور در سطح آب به زیردریایی منتقل می‌شد، اما در زیردریایی‌هایی که بعد از آن ساخته شدند بتدریج سیستم بخصوصی برای این کار طراحی و ساخته شدند که جایگزین این لوله‌ پلاستیکی شد. پس از تصمیم نیروی دریایی آمریکا مبنی بر عدم استفاده از این فناوری در ارتش این کشور سیمون لیک زیردریایی جدیدی که در سال 1906 ساخته بود را به کشور روسیه فروخت و برای آموزش نیروی نظامی این کشور عازم روسیه شد و چند سال در آنجا زندگی کرد. پس از آن او توانست زیردریایی‌های بیشتری برای کشور روسیه و کشورهای دیگر بسازد که استفاده از آنها در جریان جنگ جهانی اول مورد توجه قرار گرفت.

به این ترتیب زیردریایی‌ها نخستین بار در جریان جنگ جهانی اول توسط نیروی دریایی کشور آلمان برای منهدم ساختن کشتی‌های تجاری که در سطح آب‌ها در حال حرکت بودند به طور جدی مورد استفاده قرار گرفتند که در این حملات زیردریایی‌ها مجهز به موشک‌هایی موسوم به اژدر بودند که به صورت خودکار در زیر آب حرکت می‌کردند و هدف مشخصی را مورد اصابت قرار می‌دادند. در جریان جنگ جهانی دوم در فاصله زمانی بین سال‌های 1939 تا 1945 میلادی زیردریایی‌ها در مقیاس گسترده‌تر توسط کشورهای آلمان و آمریکا در اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام به عنوان یکی از جنگ‌افزارهای اصلی برای هدف قرار دادن نیروهای دشمن مورد توجه قرار گرفتند. در دهه 1960 میلادی با پیشرفت فناوری نخستین زیردریایی‌هایی که نیروی مورد نیاز حرکتی آنها از طریق سوخت هسته‌ای تامین می‌شد، طراحی و ساخته شدند که می‌توانستند حتی برای مدت زمان چندین ماه بدون نیاز به بازگشت به سطح آب در عمق دریاها باقی بمانند و موشک‌های هسته‌ای که به آنها مجهز بودند را به مسافت‌های طولانی پرتاب کنند. امروزه با توجه به تجهیزات نظامی پیشرفته همچون سلاح‌های ضدموشکی و موشک‌های ضدزیردریایی ‌ که زیردریایی‌ها به آنها مجهز هستند این نوع کشتی‌های جنگی به یکی از اساسی‌ترین نیازهای ضروری دریایی هر کشور تبدیل شده‌اند.